Dagboek van Ons leven in Zweden

 

En voor de aanpak van lichamelijke, psychische
en/of emotionele klachten en/of vragen bieden wij

Healing en Reading op Afstand

Coaching in Bewustwording

Persoonlijk Energie Profiel

Leef jouw Opdracht

 

Voorgeschiedenis

Dagboek
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016

Praktijk
Re-member-your-Self
Afstands-Healing/Reading

Wie zijn wij
+contact

 

Jaaroverzicht 2007

Onderwerpen op deze pagina: Mei - Juni (de verhuizing) | Juli - Augustus (vakantiereis in Zweden) - September | Oktober (uitstapje met trein naar Gävle) | veel SFI (Svensk för Invandrare - Zweeds voor immigranten) | November | December

(Als je hierboven op de links klikt dan kom je direkt in de betreffende maand(en))

Mei - Juni

Menaldum in de regen31 mei komt de regen met bakken de hemel uit en zal de verhuiswagen om 8.00 uur voor de deur staan. Wij hebben zelf de afgelopen 6 weken alles ingepakt en voorbereid, naast het afscheid nemen en afscheidsfeestjes. De 'giga' verhuiswagen komt om 8.15 uur maar de regen is nog lang niet gestopt. Drie man, eerst maar even inventariseren. Dan koffie. Dan moet er toch echt begonnen worden. David helpt ijverig mee in de wagen en later komt er ook nog een 4e man. Om 11.45 uur halen we Michiel, mijn zoon van 21, op bij het station in Leeuwarden. Hij zal met ons meereizen naar Zweden en op 11 juni weer terug vliegen naar Nederland. Om 12.00 uur is de overdracht van het huis in Menaldum (Frl.) bij de notaris in Leeuwarden. Daarna weer snel terug om de verhuizers bij te staan. 1 man gaat weg, maar nu helpt Michiel mee. Om 15.30 zijn de verhuizers klaar. De nieuwe bewoners waren er al, maar de laatste spullen die wij zelf zouden meenemen, moesten ook nog in onze auto en dat was toch meer dan we dachten. Alles achter in de auto gegooid en naar de camping in Slappeterp gereden, waar onze caravan al gereed stond. Die hadden we de vorige dag daar al gebracht. Gelukkig was het inmiddels droog en kon alles geordend en omgepakt worden, zodat het toch minder was dan aanvankelijk leek.

1 juni gaan we eerst nog even terug naar Menaldum om van een aantal mensen afscheid te nemen. 's Middags vertrekken we richting Westerstede in Duitsland, zo'n 200 km. We hebben daar al vaker op doortocht gestaan, dus het is bekend

21.00 uur oversteek Helsingør-Helsingborgvanaf nu een maand lang zon2 juni vanuit Westerstede in Duitsland verder door en hebben we ondanks de vele files (wisten we niet, maar het was net een topweekend in Duitsland) toch Ljungby in Zweden gehaald. Het was de hele tijd niet echt zonnig geweest, maar op de boot Helsingør - Helsingborg straalde om ongeveer 09.00 ‘s avonds de zon. Vanaf die tijd hebben we ruim een maand fantastisch weer gehad, op één namiddag na.

We hebben nog nooit zoveel lupine gezien als hier. Ik vind het zulke mooie bloemen en heb in Nederland regelmatig geprobeerd ze te houden, maar elke keer werden ze weer door de rupsen opgegeten. Hier in Zweden groeien ze als onkruid in de bermen. Heel prachtig al die kleuren paars, rose en ook wit.

3 juni overnachten we bij Nederlanders (Marja en Michael) op hun camping in Ljusnefors. Dat is ongeveer 100 km van onze woonplek af. We hadden daar heel prettig in een appartement gezeten, gedurende onze 'werk'vakantie eind februari/begin maart en Michael kon ons ook het één en ander vertellen over hun ervaringen in Zweden. Daarna hebben we kontakt gehouden via e-mail. Het vreemdste was dat het ‘s nachts om 1.30 uur nog steeds licht was en de vogels kwetterden. Daar hebben we lang moeite mee gehad, omdat we helemaal niet wilden gaan slapen of om een uur of 1 of 2 helemaal uitgeslapen wakker werden.

4 juni waren we op tijd in Bergsjö, om eerst nog even in het plaatselijke hotel het overheerlijke middagbuffet te kunnen gebruiken. Voordien hadden we de caravan afgekoppeld en bij ons toekomstige huis gekeken. Wat waren we enthousiast! Wat lag het daar prachtig en wat een mooie tuin, met bloemen!, aardbeienbed, frambozen- en bessenstruiken, vruchtbomen en een enorm grasveld om te kunnen voetballen (al het gras was gemaaid!). Dat hadden we allemaal niet gezien in februari, toen alles bedekt was onder de sneeuw.! Na de overdracht hebben we de caravan naast het huis gezet en hebben daar nog twee nachten in geslapen.

18.00 en alweer leeg!klaar voor vertrekDavid in de vrachtwagen - z'n jongensdroom!

5 juni komt de vrachtwagen met onze spullen. We gokken erop, dat de verhuizers er niet erg vroeg in de ochtend zijn en hebben telefonisch kontakt met ze gehouden . Daardoor konden we naar Hudiksvall om de aanvraag voor ons persoonsnummer te doen. Dit heb je nodig om alles hier te kunnen regelen. Gelukkig hadden we het na anderhalve week. We waren op tijd terug voorde vrachtwagen. Aardige mannen, prachtig weer, eerst even koffie, daarna sjouwen . Tegen zessen was de boel eruit. De mannen vertrokken weer voor hun retourlading naar Hamburg. De volgende dag was een feestdag in Zweden en we konden dus aan de gang in huis, om uit te pakken. Michiel en David gingen de trampoline opzetten en het zwembad en ook regelmatig voetballen en helpen met inruimen en sjouwen.

6 juni gaat David voor het eerst hier naar school om een beetje te proeven en kennis te maken met zijn toekomstige klasgenoten. Hij kwam ‘s middags enthousiast uit school en wilde graag de volgende dag weer . ‘s Middags zijn we gaan sightseeën, richting de stranden bij de zee. Er zijn genoeg mogelijkheden, niet ver met een prachtig ritje ernaartoe en rustig. Inmiddels hebben we, door buren en kennissen nieuwe zwemplekjes vlakbij leren kennen. 5 min. lopen een strandje aan de rivier en 15 min. lopen (een schitterende wandeling) een prachtige zwemplek aan het meer waar we het dichtst bij wonen. Er zijn hier namelijk nog heel wat andere mooie (Algeredsjön) meren en zwemplekken in de buurt, maar dan moet je wel even met de auto; alles op ongeveer 15 min.

9 juni hebben we in de loop van de dag de caravan weer aangekoppeld om naar Stockholm te vertrekken. We wilden Michiel namelijk naar het vliegveld brengen en samen met hem nog even wat van Stockholm zien. Ongeveer 30 km ten noor-oosten van Stockholm gaan we op een camping staan. Ik ben wel heel erg moe van alles merk ik nu.

Gamla Stan Stockholm10 juni, heerlijk warm en zonnig. We hebben de auto buiten Stockholm neergezet en vandaar de metro genomen naar de oude stad. Daar hebben we een prachtige boottocht gemaakt, zodat we ook vanaf het water een mooi zicht hadden op de stad.

vertrek Michiel vanaf Arlanda

11 juni moesten we helaas weer afscheid nemen van Michiel, maar het was heel fijn dat hij de heenreis heeft kunnen meemaken en ook het hele verhuisgebeuren en het nieuwe huis nu kent. Wel was het nog even vervelend en een opletpunt voor reizigers die met het vliegtuig gaan, dat alle verpakkingen in de handbagage, die groter zijn dan 100 ml worden ingenomen. Daar ging dus de deo, gel, aftershave en het flesje water van Michiel in een grote bak en hij kreeg het niet meer mee.

12 juni. David gaat weer graag naar school.

14 juni. De laatste schooldag en er wordt in de kerk een afsluiting gehouden, d.w.z. een aantal kinderen laten horen wat ze op hun verschillende instrumenten hebben geleerd. Diezelfde dag zijn alle ouders en kinderen van David’s klas uitgenodigd bij één van de kinderen thuis voor een voetbalmatch. Dit doen ze elk jaar en elk jaar regent het. Ook nu was het raak. De enige keer in die 4 weken dat het geregend heeft is op deze namiddag, en dan ook heel heftig, met hagel. Desondanks zijn wij gegaan en een aantal andere ouders en kinderen waren er ook en het was heel gezellig. We hebben binnen gezeten, waar de kinderen in de open haard worstjes en marsh mallows mochten "grillen" en tussen de buien door toch gingen voetballen.

17 juni. David zit ook al op de plaatselijke voetbalclub Bergsjö IF en heeft zijn eerste heuse wedstrijd gehad en meteen de laatste voor dit seizoen. Ze hebben - tot groot ongenoegen van David en zijn vriendje Emil - grandioos verloren.

18-20 juni heeft David drie dagen een voetbal "skolan" en is van 10.00-15.00 uur onder de pannen op de voetbalclub.Wij zijn gestart met een kursus Zweeds bij SFI (Svensk för Invandrare). Wij zitten samen met vluchtelingen uit Birma, Eritrea, Somalië en Irak. Dat is heel bijzonder om deel te zijn van zo’n groep.We moeten Zweeds met elkaar spreken en dat gaat allemaal heel gebrekkig en basaal maar het schept wel een band. Na de voetbalskolan is David bij de "fritids" opvang in de tijd dat wij naar school zijn. Ook daar heeft hij van genoten; lekker spelen elke dag!

voorbereiding Midsommarfest SFI3e week in Zweden,1e week SFIMidsommarstång is klaar, het feest kan beginnen!

Naast het naar school gaan hebben we ook nog veel te doen., b.v. zorgen dat de auto en caravan ingevoerd kunnen worden. Het verder regelen van zaken vergt toch wel wat tijd, geduld en uithoudingsvermogen. Zo zijn daar: zorgen dat je telefoon krijgt, internet, televisie, een verzekering voor de auto en zo zijn er nog wel meer dingen. En je krijgt de info allemaal in het Zweeds toegestuurd. Er is meestal geen info in het Engels en ons Zweeds is nog niet zodanig dat we alles al helemaal snappen, daar komt dan toch veel speuren in het woordenboek bij kijken. Vooral Frans is hier druk mee bezig. En in de praktijk blijkt ook lang niet iedereen Engels te kunnen begrijpen en spreken. Gelukkig zijn er in onze omgeving wel mensen die dat kunnen en ons ook willen helpen, maar je wilt het toch eerst zelf proberen, nietwaar.

Intussen heb ik alweer heel veel geschilderd, om deze plek meer van onszelf te maken. Het ziet er wel allemaal heel netjes uit, maar niet onze smaak. Dus weer wanden geschilderd en gordijnen genaaid. En tussen het regelen door doet Frans nog allerlei klussen, zoals b.v. lampen en spiegels ophangen, gordijnrails aanpassen, etc.

Op onze tochtjes genieten we regelmatig van de pracht ige natuur. Waar je maar gaat, het is vrijwel overal mooi. Onderweg hebben we al twee keer een vosje gezien en in een weiland vlakbij stonden tot voor kort steeds twee kraanvogels en later hoorden we hun zeer bijzondere roep. Vanuit de woonkamer zien we het reilen en zeilen van de familie mus, die woont in een nestkastje aan de veranda. Verder zijn hier heel veel kwikstaartjes.

Juli - Augustus - September terug naar boven

9 juli 2007. We hebben tot nu toe stralend weer gehad, maar nu is het miezerig. Wat vocht was ook hard nodig voor de natuur. In de provincie boven ons (Medelpad) braken al bosbranden uit.

Vandaag, donderdag 12 juli hebben we onze gemotoriseerde grasmaaier gekocht en David neemt de taak van grasmaaien graag op zich. Gisteren heeft hij al geoefend met de van de buren geleende grasmaaier en ons hele "voetbalveld" al voor een groot deel gedaan en vandaag met onze eigen maaier de rest. Het was ook wel hard nodig. Het was bijna vier weken niet meer gemaaid. David is er erg bedreven in.

Het is nu 24 juli en we hebben internet! Vandaag weer eens een prachtige rit gemaakt in de buurt. Het is hier werkelijk onbeschrijflijk mooi. Heel afwisselend. Soms woest en ruig, dan weer door bos, door dalen met weiden en dan weer langs de oevers van een meer, alsof je langs een Zwitsers-Italiaans meer rijdt, met zandstrandjes en picknick plaatsen erlangs. En dat binnen een rit van twee-en-half uur. En het weer .... schitterende wolken en de hele dag zon. Na de rit hebben we David bij een vriendje gebracht (zijn vader is hun voetbaltrainer), waar ook al een ander vriendje aan het spelen was.

Inmiddels is het 26 juli. We zijn al een aantal dagen bezig vruchten te plukken, te wassen en in de vriezer te stoppen. David vind het heel erg leuk en helpt heel ijverig mee. Aardbeien (waar we ons al helemaal suf aan hadden gegeten), aalbessen, zwarte bessen en frambozen. De verschillende struiken hebben in het najaar een fikse snoeibeurt nodig; er is duidelijk al een tijdje niets meer aan gedaan. Vandaag weer een stralende dag, even een dreigende onweerslucht, wat gedonder, een paar spatjes en daarna weer heerlijk zon. Om 17.30 nog even op de fiets naar zwemplek "de lange Neus" (Långnässet), zo geheten vanwege de langgerekte vorm, gelegen in het meer vlakbij.

Ristafallet, camping vlakbij Åre

30 juli tot en met 15 augustus. We besluiten, ondanks de vele klussen die nog gedaan moeten worden toch ook nog maar wat meer te gaan verkennen van Zweden en Noorwegen. We gaan uiteraard met de caravan. We rijden eerst binnendoor naar de E14 (de snelweg tussen Sundsvall en Trondheim). En ja hoor, een 'grusväg', niet al te breed, tegenliggers die stevig doorrijden, maar wel leuk. We gaan pas om 15.30 uur weg en hebben geen speciale camping of plaats die we willen bereiken op het oog, dat is hier ook echt niet nodig, want er is altijd wel plek. Een rustig gevoel. En het blijft natuurlijk ook lekker lang licht. Het is verder ook een mooie rit en heerlijk rustig op de weg, als je het vergelijkt met de vakantiedrukte op de wegen in zuidelijker streken. We nemen een camping in de buurt van het grote skigebied Åre. Deze camping blijkt aan een grote waterval (Ristafallet) te liggen. Heerlijk slapen dus. We zien onderweg en sowieso nauwelijks Nederlanders, maar hier staan er diverse.

TrondheimOp 2 augustus vertrekken we richting Trondheim. Wat een schitterend gebied, op de grens tussen Zweden en Noorwegen. Ook aan de Noorse kant weer een ruime keuze aan campings.

3 augustus willen we Trondheim bezoeken. Terwijl we ontbijten zien we vanuit onze caravan een jongen en een meisje staan liften bij de E14, daar slechts een 2-baans weg. Met het liften wil het niet echt vlotten. Er stopt zelfs niet één auto. Na een half uur zijn ze nog niet weg en na een uur ook nog niet. En het is duidelijk dat ze het koud hebben. Ik besluit naar ze toe te gaan, op de voet gevolgd door David. Het blijkt een jong Duits stel te zijn. Ik heb ze maar uitgenodigd om op te warmen en koffie te drinken. Ze wilden naar het grensgebied om daar over de fjällen te gaan lopen (prachtig). We hebben ze maar een beetje op weg geholpen en zijn daarna zelf weer de andere kant opgereden, naar Trondheim, zoals we van plan waren.

Op 4 augustus vertrekken we richting Namsos, ten noorden van Trondheim. Het is regenachtig en kil. We vinden daar een camping. De volgende dag is het beter weer en gaan we toeren richting de zee. Een mooie tocht met inhammen en baaitjes. Eenmaal bij de zee is daar een camping, die werkelijk vol staat met Duitsers, met enorme caravans. Hoe ze daar gekomen zijn vragen wij ons af, want de weg er naar toe is behoorlijk smal, hoewel wij toch ook wel wat gewend zijn! We klauteren daar over de rotsen en kunnen van daar af de opspattende zee zien.

camping GäddedeHällingsåfallet

.6 augustus gaan we met de caravan weer richting Zweden. Weer een schitterende tocht en prachtig weer. We vinden een mooie camping aan het meer van Gäddede in de gelijknamige plaats. Het blijkt wel wat onrustig, omdat het geluid van de plaatselijke schietbaan er luid en duidelijk te horen is vanaf een uur of 16.00-19.30 uur. De volgende dagen verkennen we de omgeving met de auto en met de fiets.We maken een wandeling van ongeveer 7 km heen en terug naar de Hällingsåfallet en gaan daarna nog even zwemmen bij een meer annex ruim strand wat we in de buurt ontdekt hebben.

Stekenjokk

9 augustus maken we een tocht, die wij de allermooiste vinden tot nu toe namelijk van Gäddede naar Klimpfjäll. Her en der staan Sami hutten en de natuur is overweldigend in zijn weidsheid en verlatenheid. Dit raakt mij diep. We parkeren met caravan en auto om te gaan lopen, in dit geval klimmen en genieten. De betreffende berg schenkt mij een heldere bergkristal en ons een schitterende wandeling en uitzicht. Terwijl we teruglopen begint het te bewolken en als we beneden zijn is de hele berg in de wolken gehuld. We gaan verder op zoek naar een camping, hoewel we een tijdje twijfelen, omdat er ook wild gekampeerd wordt en we dat ook wel heel aanlokkelijk vinden, maar we hebben er niet echt op gerekend met water en boodschappen.

We vinden een camping in Klimpfjäll en besluiten absoluut de volgende dag terug te gaan naar dat gebied. De volgende dag gaan we eerst naar een Sami nederzetting in de buurt. Als we 's middags richting het gebied van de vorige dag rijden, zien we op de besneeuwde plekken in de verte, hele kuddes rendieren rennen. Een bijzonder gezicht! Daarna kwamen we uit bij Stekenjokk. Iets dichterbij Klimpfjäll dan de berg waar we de vorige dag gewandeld hadden. Wat een ramp, we wisten nog niet wat daar gebeurd was, maar we voelden en zagen het wel. David kreeg hoofdpijn en ik voelde me ook niet erg goed. Er was een soort troosteloosheid, die ik eerst nog niet thuis kon brengen. Er klopte hier iets absoluut niet met de natuur! We vonden heel veel stukken steen waar duidelijk iets van goud en zilver en koper in zat. Ze hebben hier de hele boel afgegraven en omgeploegd, zei ik. Het is niet te vatten. Ons vermoeden werd bevestigd door een Duitser met vrouw, die daar z'n camper had neergezet en die een praatje met ons begon. Hij vertelde ook dat ze er waarschijnlijk weer gaan graven. Ik was met stomheid geslagen. Hij verwees ons naar een plaquette verderop waar alle technische details vermeld stonden.

11 augustus willen we richting Höga Kusten. Een gebied ten noorden van ons, boven Sundsvall, aan de Botnische Golf. Volgens vele Zweden, moet het heel mooi zijn. De tocht vinden we saai, behalve het allereerste stukje. Hoofdzakelijk naaldbossen die duidelijk de sporen van houtkap vertonen of net gekapte naaldbossen. Nee, dit is niet ons ding. We kiezen voor een camping bij Örnskoldsvik. Het is een enorme camping bij een behoorlijk groot strand en zo te zien erg toeristisch, maar gelukkig is er plaats. We zoeken de verste uithoek en staan helemaal vrij. Het weer is niet bepaald gezellig. De volgende dag maken we een rit langs de Höga Kusten, maar we komen niet echt onder de indruk. Bij ons is het minstens zo mooi en veel minder toeristisch. En na de natuur tussen Gäddedde en Klimpfjäll kan er trouwens niets meer aan tippen.

Hoewel we eigenlijk bijna weer thuis zijn (250km) en ons rondje gemaakt hebben, hopen we, dichter bij huis (ongeveer 200 km naar het westen) in Härjedalen, hetzelfde te vinden als in de omgeving van Klimpfjäll. De kaarten doen vermoeden dat dat moet lukken, tenslotte ligt hier de Flatruet, de hoogste weg. We besluiten dat nu dan maar meteen te onderzoeken, want we zijn toch onderweg en dan kunnen we later nog eens een lang weekend weggaan naar dat gebied. We doorkruisen met regen en regenbogen weer een heel stuk Zweden (500km) op 13 augustus en gaan staan op een camping in Hede. Het blijft nogal druilerig weer. De volgende dag wordt het steeds beter weer en maken we de tocht naar de Flatruet. Onderweg ontdekt David cantharellen, we zien rendieren van dichtbij en wandelen een stuk. Maar het haalt het niet bij ...... je raadt het al ...Klimpfjäll.

15 augustus gaan we echt weer terug. Het gras is vast al veel te lang. David verheugt zich er al op om het te gaan maaien. En de buren zullen ook wel denken, waar blijven ze nou. David moet 22 augustus weer naar school. Wij gaan zelf weer op 27 augustus.

excursie in het bos met SFI

4 september hebben we een excursie met SFI. Er zijn een aantal auto's geregeld en ook Frans en ik moeten ieder in één van de auto's van SFI rijden. We gaan met z'n allen naar Kyrkbyberget, een berg vlakbij, waar we een natuurles krijgen en een wandeling naar de top maken. We krijgen ook een opdracht in groepjes. We moeten van alle letters van het woord 'Skalbagge' (mestkever) onderweg naar boven iets vinden. Eenmaal bij de top hebben we een schitterend ver uitzicht en ook over Bergsjö. Later in de week moeten we ook een stukje schrijven over dit uitstapje.

8 september komen Marja en Michael bij ons lunchen. Ze zijn hier nog niet eerder geweest en hebben ons huis alleen nog via de site en van onze foto's bekeken. Ze nemen naast een mooie stamchrysant in een mooie pot ook nog een pakket diepvrieswaren mee. Die zijn afkomstig van Nederlanders, die tijdelijk een huis in Gnarp (12km) hebben gehuurd van andere Nederlanders. Zij gaan nu terug naar Nederland om hun huis in Woerden te verkopen en komen in december terug om hier in Bergsjö hun, naar wat ik vernomen heb, hotel/bed-and-breakfast te gaan openen. Het is een prachtig pand met uitzicht over het Kyrksjön.

schilderijen expositie in bibliotheek met SFI klas bezocht20 september gaan we met ons kleine klasje naar de bibliotheek. Bovenin is een mooie ruimte waar regelmatig kunstexposities zijn. Ook nu en we worden door onze lerares uitgenodigd over de kunst te discussiëren.

zelfgemaakte taart voor Frans - 65!25 september. Frans is 65 jaar geworden. Hiep, hiep hoera!! Hij heeft van z'n broer en schoonzus een schitterend Hollands pakket toegestuurd gekregen. Wat een leuke verrassing!!! Zo voelen we ons echte emigranten en dat zijn we natuurlijk ook. David heeft mij voor het tweede jaar zover gekregen om een speciale taart voor heit te maken. Dat idee was 2 jaar geleden tijdens de vakantie in Noord-Frankrijk bij hem opgekomen, toen wij voor een bakkerswinkel stonden en hij daar allerlei foto's van mooie taarten zag. Wij moesten zoiets ook maar eens voor heit doen. Dus vorig jaar hebben we een kunstige viool gemaakt, die overigens meer weg had van een gitaar. Snaren van dropveters. Nu hadden we samen in de winkel een voorraadje versiersels gekocht. Het werd uiteindelijk een prachtige taart met rozen van marsepein en kleine hartjes en zilveren balletjes. En lekker dat ie was ..........mmmm!

Ook werd er nog hard gewerkt . Frans snoeit de kersenboom. Later komt de buurman om met zijn kettingzaag het grote werk te doen. En we maken nog wat foto's om de schitterende herfstkleuren vast te leggen, waarvan hier één.

65 maar nog hard werkenherfstkleuren overal

Oktober terug naar boven

7 oktober. Intussen is ons "gewone" leven al weer een tijdje aan de gang. D.w.z. David is naar school en wij zijn naar school. David zit op voetbal en speelt weer tuba.

langs Kittesjön tijdens altijd mooie rit naar Hudiksvall

Voor de vakantie was David erg enthousiast over school, maar na de vakantie vond hij het eigenlijk niet meer zo leuk. Hij ervoer geen uitdaging en verveelde zich. Vooral rekenen, wat hij erg leuk vindt, kreeg hij naar zijn zin veel te weinig en te gemakkelijk. Hij was vooral bang dat hij alles wat hij bij Meester Teun en Meester Marten in Menaldum geleerd had weer zou vergeten. Verder was natuurlijk de Zweedse taal toch nog wel een struikelblok om helemaal makkelijk mee te kunnen draaien. We hebben goed met de verschillende juffen kunnen overleggen. Het gevolg is dat David inmiddels weer graag naar school gaat. Hij heeft een moeilijker rekenboek gekregen en hij zit samen met een Thaise jongen en een Birmees meisje in een apart groepje om het Zweeds te leren.

Voor wat betreft David z'n muziek komt hij binnenkort waarschijnlijk ook weer aan z'n trekken, omdat er een musical komt begin mei 2008, waarvoor de muziek gespeeld zal worden door een jeugdorkest en ze heel graag de tuba erbij hebben. De leraar die hij nu heeft was erg lovend over z'n prestaties (Durk Krol nog bedankt!) en er komt nu waarschijnlijk een echte tubaleraar van een andere muziekschool om hem les te geven, maar dat moeten we nog definitief horen.

David geniet ook hier weer op zijn welbekende manier van het voetballen. En .... Siebren de Boer, dank aan jou, want het rennen gaat een stuk beter. Ook hier doen ze trouwens aan rondjes voor de conditie en die zijn nog wat pittiger, want ze moeten het "bergje" op. Vandaag is de laatste buiten match van dit seizoen geweest, ouders tegen kinderen. Het was een gezellige happening op het oude voetbalveld midden in het 'dorp' met "uiteraard" gelijkspel. De zon scheen, dus ook voor het publiek - zoals wij - was het aangenaam. Ook hier gingen we - net als in Menaldum - elke wedstrijd mee. Na afloop was er "fika", dus drinken en iets lekkers voor alle spelers en publiek.

laatste buitenmatch op oude voetbalveldDavid in aktieouders tegen kinderen

Wij zijn vijf halve dagen per week op school om het Zweeds te leren. en we vinden het nog steeds erg leuk om zo samen naar school te gaan.We hebben net een soort examentje achter de rug, waardoor we weer door mogen naar de volgende ronde. We kunnen ons al steeds beter redden, maar zitten nu in de fase dat de Zweden, doordat we ons best doen om het een beetje te spreken, nu denken dat we alles ook zo maar kunnen verstaan. Nou ja, en dat valt lang niet bij iedereen mee, zoals we dat ook in Menaldum wel hadden.

Ook in deze tijd van het jaar is het prachtig mooi. De herfstkleuren zijn nu weer wat aan het afnemen, maar ik kan mij niet heugen , dat ik de kleuren in Nederland ooit zo uitbundig heb gezien. Allerlei tinten rood, geel en groen. We zien nu regelmatig eekhoorntjes. Gisteren speelden er twee krijgertje rond onze dennenboom.

We zijn sinds de terugkeer van vakantie al bezig met snoeien in de tuin, eerst van de bessenstruiken, nu meer van het grotere werk, zoals wilgen, de appel- en de kersenboom. Onze buurman helpt ons graag met z'n kettingzaag, ook om alles daarna op houtkachelformaat klein te maken. Voorlopig hebben wij die houtkachel nog niet, maar het is wel een wens. Dus als we nu willen stoken doen we het buiten op onze vuurplaats.

Intussen hebben we in de voortuin een soort hunebed liggen. Dit is een overblijfsel van het aanleggen van een waterfilter. Wij delen samen met de buren het water en de bron of put zit in onze tuin. Vanwege de kwaliteit van het water was het nodig een filter aan te schaffen. Alles werd namelijk geel (ijzer), de was, de toiletten, de badkamer en ook het water. En als wij de kraan opendraaiden rook het altijd naar rotte eieren en dat vonden wij niet zo fijn. Daar de buren een nieuwe badkamer wilden en niet meteen weer een gele wilden hebben, wilden ze toch wel graag zo'n filter, maar die moest dan wel in onze bijkeuken, omdat wij er dan maar één hoefden te laten plaatsen. Daarvoor moest er ook een andere koppeling in de doorverbinding komen en daarvoor moest er in onze tuin gegraven worden. Zodoende lagen er na het graven een heleboel hele grote stenen op het grasveld en die hebben we daar maar gelaten en beplant met struiken, zodat we er zodadelijk een fraai bergje hebben.

Het water is nu duidelijk van betere kwaliteit en het stinkt ook niet meer als het de kraan uit komt. Het filter is een soort blauwe bom, die in onze bijkeuken staat, gevuld met zand, en ernaast staat een knalrood expansievat. Het lijken net twee robotjes. Omdat het filter 2x per week doorgespoeld moet worden en dat water ergens heen moet, is het aangesloten op de afvoer van de overdruk voor de verwarmingsinstallatie. Dit spoelen gebeurd 's nachts. Nu had de installateur al gewaarschuwd, dat het zou kunnen, dat de afvoer niet ruim genoeg zou kunnen zijn voor deze hoeveelheid water. Nu, dat was dus ook zo. De bijkeuken vloer was nat, maar gelukkig geen ernstige overstroming. Frans heeft daarna wel de slang verlegd naar de afvoer voor de wasmachine en ook daar ging het eerst fout, maar dat heeft Frans inmiddels zo opgelost, dat dat nu goed gaat. Na de installatie hebben we ook heel veel lucht in de leidingen gehad en moesten de zeefjes van de kranen steeds losgedraaid worden om de ijzertroep van jaren eruit te krijgen.

9 oktober. Frans en David slopen een deel van de leuning bij het rolstoel taluud bij ons huis. Daardoor kan de auto heel dicht bij het huis geparkeerd worden, zodat de auto beter beschermd is tegen de winterse omstandigheden. Toch is het ook daar nodig om de ruiten af te schermen, hebben we al gemerkt. Het liefst wil ik daar een afdak hebben, zodat de auto in de winter beschut staat en wij er in de zomer beschut kunnen zitten, maar Frans ziet toch nog wel wat technische bezwaren.

11 oktober. De eerste sneeuw is gevallen. Frans heeft vandaag net op tijd de winterbanden op de auto gezet. Terwijl hij bezig was vielen de eerste vlokjes. Wij hebben David lopend opgehaald van school en die vond de sneeuw geweldig, het lopen minder.

13 oktober. David heeft gisteravond het afsluitingsetentje bij de voetbaltrainer thuis gehad. Ze waren met het hele team uitgenodigd (15 kinderen) en de ouders hadden geld ingezameld voor een fraai cadeau. Vandaag zijn Frans en David druk bezig geweest onze zeer bescheiden houtvoorraad te verzagen en op te stapelen, terwijl ik binnen een vloer aan het schuren was en mail aan het beantwoorden.

15 oktober. Frans geeft hier - nadat we tot 14.15 uur op school hebben gezeten - z'n eerste horoscoop bespreking en doet dat in het Engels-Zweeds. Het verloopt goed. Ik houd nu in de agenda bij hoeveel weken we bij SFI zitten. Dat is nu 9,5 week en dan moet ik zeggen dat we behoorlijk vorderen. Door afwezigheid en ziekte van enkele docenten konden we nog niet het hele examen voor de B-proef doen, we moeten nog een luistertest doen, maar inmiddels hebben we al wel met onze vaste docente (Annelie) de schriftelijke proeven doorgenomen en blijken wij ruim boven het benodigde voor de B-proef te zitten. Toch leuk!

18 oktober. We hebben onze Dyson stofzuiger bij een agentschap van Schenker opgehaald, hier in het dorp. We hebben van een aantal mensen als afscheidscadeautje geld gekregen als bijdrage voor de aanschaf van deze toch wel dure stofzuiger. We hadden besloten om hem/haar maar in Zweden te kopen, vanwege de service en garantie. We konden ze hier echter niet vinden en onze oude stofzuiger moest toch echt wel vervangen worden. Dus maar eens op internet snuffelen en uiteindelijk hebben we "onze" Dyson via internet besteld bij E-shop in Tilburg. Lachen toch! Volgens "Kieskeurig" het beste bedrijf voor bestellen via internet en wat ik kon zien ook het goedkoopst, voor wat betreft deze Dyson in ieder geval. Maar, dat is echt heel leuk, zo'n pakje uit Nederland krijgen, waar je op zit te wachten. Dan voel je je echt een emigrant. We bestellen via bol.com ook wel boeken voor David, zodat we kunnen blijven voorlezen in het Nederlands. Het is elke keer weer een feest als de boeken er zijn.

19 oktober. David heeft een vrije dag. De docenten hebben een studiedag. We gaan, zoals wel vaker op vrijdag naar Hudiksvall om inkopen te doen bij ÖoB en $-store ( goedkope van alles winkels), Prix/Coop (heeft behoorlijk veel eko) en Lidl. We willen echter ook in het ziekenhuis op bezoek bij onze Birmese klasgenote Mai Sabe, die net bevallen is van een zoon (2e kind en 2e zoon). De sporen van de bevalling zijn beiden nog aan te zien, maar ze maken het goed. Daarna gaan we naar Dawi Par, ook een klasgenote, die op dezelfde afdeling ligt maar al een tijdje in het ziekenhuis ligt vanwege hoge bloeddruk. Dus dat wordt een vol programma. Dawi Par is zo blij ons weer te zien en ligt terwijl wij er zijn weer aan het apparaat voor de dagelijkse controle. De vrouwelijke dokter komt regelmatig binnen en het is duidelijk dat ze niet tevreden is over de toestand. Ik heb haar daarom gevraagd of ze mij in het Engels wil vertellen wat er aan de hand is en dat doet ze, zodat ik het weer probeer duidelijk te maken aan Dawi Par en haar man Thial Kham. De dokter wil het nog even aanzien, maar waarschijnlijk wil ze toch een keizersnede gaan doen. Als ze daar zeker van is, zal ze het met Dawi Par en Thial Kham bespreken met behulp van telefonisch kontakt met een Birmese tolk. Gelukkig dat we er toch even waren, want ze waren beiden best gespannen en dat is heel begrijpelijk in zo'n situatie. Thial Kham vroeg nog ons mobiele nummer. We besloten om maar niet meer naar Lidl te gaan en dat dan de volgende dag te doen, want we waren alle drie behoorlijk moe. We zouden dan meteen nog weer even naar Dawi Par kunnen gaan.

20 oktober. 's Morgens om 10.00 uur belt Thial Kham. Ze hebben een dochter! (Het 4e kind en de 3e dochter!) Het kindje is nog erg klein en ligt in de couveuse. Ze weegt 2500 gram. We gaan 's middags uiteraard langs, met cadeautjes. Het geheel overziend vraag ik Frans of hij een healing aan Dawi Par wil geven. Dawi Par ontspant er duidelijk van en heeft ook minder pijn. Terwijl Frans daarmee bezig is zie ik dat Thial Kham ook wel wat kan gebruiken en dus geef ik hem een healing. Dawi Par maakt zich nog wel ongerust, dat haar bloeddruk nog steeds hoog is. Ik zeg dat dat met een paar dagen wel beter wordt, omdat haar lichaam eerst weer moet herstellen van alles. Daarna gaan we natuurlijk ook nog even langs Mai Sabe, die samen met haar zoon, weer helemaal bijgekomen is en er stralend bij ligt. Frans maakt mooie foto's van moeder en zoon, die kunnen we dan aan de rest van de klas laten zien.

21 oktober. De vloer in de hal is eindelijk af en heel apart geworden. Het was wel een hele klus, al dat schuren. M'n knieën doen nog pijn, als ik er weer op zit. Maar het is nu een stuk lichter en het scheelt een hoop centjes! Dus uit welke klussen kunnen we nu weer kiezen. ..........De woonkamer is op zich al heel mooi, hoewel we het meest in de keuken zitten, maar staat steeds vol met gereedschap en dozen met b.v. lampen, etc. ........De keukenkastjes dan maar. De verf hebben we al vanaf begin juli in huis en springt de pot haast uit van ongeduld. De deurtjes zijn nu nog een soort lichtgroen van 20 jaar geleden, dan weet je het wel!!! Ik heb gekozen voor donker turquoise-neigend naar groen, vond ik wel mooi bij het grenen. Eerst maar voorzichtig 1 deurtje. Je weet maar nooit. Dus eerst het voorwerk, zoals vetvrij maken en schuren. De pot open .....kleurtje wel een beetje licht .......eerst maar roeren .........nog wel licht eigenlijk......... 't zal wel anders worden als het erop zit ....eerst maar drogen ..............het is toch wel hetzelfde nummer als ik gevraagd heb? .............ja hoor ................ hoe kan dat nou?........... maar afwachten tot morgen ............

22 oktober. Het blijft lichter dan de kleur die ik besteld had. Frans nog laten kijken en David. Nee, het ligt echt niet aan mijn ogen en ook op het roerstokje is het lichter opgedroogd. Dus er zit niets anders op dan dat we naar de betreffende winkel terug moeten. Dat wordt dus vrijdag. Dawi Par gebeld om te vragen hoe het gaat. Het gaat al beter. Ik zeg, dat we helaas door de week niet meer kunnen komen, maar waarschijnlijk wel weer op vrijdagmiddag.

23 oktober. We leren bij SFI niet alleen Zweeds te spreken, maar we moeten ook veel schrijven, b.v. mailtjes naar de leraren, een verhaaltje schrijven bij foto's, schrijven over jezelf, over wat je het weekend gedaan hebt en het wordt ook verbeterd. Daar leer je veel van. Vandaag hebben we onze luistertest. We zijn weer als eerste klaar en hebben het ook wel goed gedaan, denken we. ------------Ondertussen zijn we zelf bezig met het vertalen van de teksten van onze website en dus ook voor de folders in het Zweeds. Ik heb daarvoor een computer vertaalmachine gebruikt en die houden we erbij, maar meestal moeten we de tekst drastisch wijzigen, omdat er zulke kromme vertalingen worden gebruikt. Als we klaar zijn, zullen we er iemand naar laten kijken, die het taaltechnisch kan beoordelen.

24 oktober. Vandaag is de VN-dag, die georganiseerd wordt door het Rode Kruis (oftewel "Röda Korset") van Nordanstig. We hebben onder leiding van onze vaste muziek docent Jan-Erik Orlander, elke maandagmiddag gestudeerd op het zingen (en begrijpen van de tekst) van twee liederen, die we vandaag ten gehore zullen brengen als SFI-koor. Het eerste lied is "Song till Friheten" en is zeker een tekst en lied dat in deze kontext, gezongen door hoofdzakelijk vluchtelingen, goed past. Het tweede ook zeker, "Höstvisan" gaat over de letterlijke en figuurlijke herfst. Er worden door diverse nationaliteiten gerechten gemaakt. Ons was ook gevraagd iets typisch Nederlands te maken, maar ja....... wat moet je dan? Zuurkool met spek of boerenkool met worst (als je vegetarisch bent!!!). Wij hebben ons beperkt tot het kopen van speculaas met molentjes bij Lidl (zelfs hier) en het maken van muziek (viool en trekzak) tijdens de maaltijd, gekleed in rood-wit-blauw en op klompen. Dat was een schot in de roos en misten ze juist, aldus de voorzitster van het Rode Kruis. Tijdens de maaltijd stond er namelijk een radio aan om het geroezemoes te ondersteunen. Dus onze muziek was een welkome afwisseling en werd luid toegejuicht en bestudeerd en ook uitgeprobeerd door de Somalische kinderen. En de koekjes waren binnen een mum van tijd op. Onze dirigent zingt zelf in het plaatselijke mannenkoor, dat vaak optreedt, en weet dat Frans ook in een koor heeft gezongen. Frans wordt dus regelmatig met de vraag bestookt, wanneer hij nou mee gaat doen. Frans houdt de boot voorlopig even af, omdat er nog zoveel dingen te doen zijn. Wellicht over een half jaar. Maar, Frans mocht wel de toon voor het SFI-koor aangeven (soort levende stemvork).

25 oktober. We lezen al ongeveer anderhalve maand de krant op school in klassikaal verband. Dat is goed voor het Zweeds en helpt ook om dingen die hier gebeuren en ook b.v. de politiek beter te begrijpen. Vandaag staat er in Hudiksvall Tidningen en in Sundsvall Tidning een foto van ons koor en een artikel over de VN-dag.---------- Regelmatig lezen we daarin ook over de Älgjakt (elandenjacht), die hier in volle gang is. Een beetje man doet natuurlijk mee! Voorlopig hebben wij ze alleen nog op de bordjes langs de weg gezien en in het echt in Noorwegen, waarschijnlijk vluchtelingen. Maar ze schijnen hier toch ook nog voor te komen. Eén van onze medeklasgenoten, die in Gnarp woont heeft ze van redelijk dichtbij kunnen bewonderen en was verbaasd over hun omvang. En zelf hebben we in een bos dichtbij hun uitwerpselen gevonden. Je schijnt ook voor ze te moeten uitkijken, omdat ze nu in de paartijd behoorlijk agressief kunnen zijn. En in het voorjaar moet je weer voor de jongen uitkijken, omdat die radeloos rondlopen, omdat ze verstoten zijn. Verder wordt er steeds over beren gesproken en dat die toch redelijk dichtbij zijn, daar wordt ik toch niet echt rustig van, maar er wordt mij verzekerd, dat die beer banger van mij is. Hij kan echter wel veel harder rennen en ook in bomen klimmen, dus als het mis gaat kun je maar beter blijven staan, hem of haar blijven aankijken, voorzichtig achteruit lopen, blijven praten en vooral genieten van het moment, ha ha.

26 oktober. 's Morgens vóór we naar school gaan, gaat de telefoon. Wie zal dat zijn? Het is Dawi Par om te vertellen dat ze vandaag, met hun dochtertje, om 14.00 uur naar huis mag.Wat een verrassing!!!. Dat was helemaal niet verwacht, want toen we er vrijdag waren, was het bericht dat het nog wel 2 weken zou duren. De healingen hebben hun uitwerking dus wel gehad!!!! We vragen nog of het nodig is dat we ze ophalen, maar dat blijkt niet nodig.------------ ------------'s Morgens op school krijgen we ons B-betyg, met de aantekening VG, dat zoveel inhoud als goed en we mogen dus verder met de C-kursus, daarna is er nog een D-kursus. Annelie verwacht dat we, als we zo doorgaan, in april helemaal klaar zullen zijn.-----------------------------------------------------------------We gaan, nadat we David uit school hebben gehaald, bij de familie Zathang (Dawi Par en Tial Kham) langs, om voor het eerst hun kindje te bewonderen. Wat een klein popje, ogen open, heel moe zijn, maar alles willen volgen! Wat heerlijk voor ze, dat ze nu weer, na 5 weken, allemaal samen thuis zijn. ----------------By the way ...........We hebben herfstvakantie!!!!!..................Overigens hebben we nog even overwogen om in de herfstvakantie naar Nederland te komen. David wilde wel heel erg graag, uiteraard om ook z'n vriendjes weer te zien en te spreken. En wij vinden het natuurlijk ook fijn om familie en vrienden weer te zien. Maar het is toch wel een hele reis en we weten in dit jaargetijde natuurlijk niet hoe de weg zal zijn. Tot nu toe is de temperatuur nog steeds relatief hoog en dus nog geen sneeuw en gladheid, maar het kan zomaar veranderen. En, het kost sowieso weer aardig wat, die hele reis. Voorts is zo'n tijd ertussenuit, net nu we steeds meer ingeburgerd raken, niet zo handig voor de voortgang. -----------------------------------------------------------------------------------------------------------Na het bezoek gaan we naar Hudiksvall. De verf voor de keuken, daar moet iets mee, maar wat? Wat blijkt, het meisje dat de verf indertijd gemengd heeft, heeft het kleurenmengsel voor 1 liter genomen, terwijl wij 2,5 liter verf hadden, dat gaat dus niet. Ik had al tegen Frans gezegd, dat het wel leek of er teveel wit in zat, nou, dat klopt dan dus wel. Gelukkig dat we ermee terug zijn gegaan, hoewel ik er buikpijn over had en eigenlijk het liever had laten zitten, maar ja, dat kan toch ook weer niet. Nadat de fout soepelweg was geconstateerd en werd hersteld, was ik 10 kilo lichter.!!! De winkels beginnen al aardig vol te staan met kerstartikelen. De verleiding is te groot en we hebben uiteraard ook weer wat leuke spulletjes gekocht. Bijvoorbeeld van die oertruttige (soort bruggetjes met elektr. kaarsjes), maar hier toch echt zo gezellige lichtjes voor de ramen. Liefst één voor elk raam! David is verzot op dit soort zaken, net zoals gekleurde lichtjes, helemaal het einde. Dus ook 100 gekleurde lichtjes! Waar het allemaal moet komen, dat zal in de komende weken wel een plekje krijgen om dan voorlopig 3 maanden te blijven hangen, liggen of staan. Maar zelf houden we er ook wel van, een kabouter (kerstman) van rond de 50 cm bij de ingang en een hele leuke kerstman als waxinelichthouder. Zo gezellig! ..................Prix/Coop heeft het assortiment eko nog verder uitgebreid en er zijn - tot ons groot genoegen - ook hier weer gebakken aubergines en gevulde wijnbladeren in blik te krijgen. We hadden dat uit Nederland meegenomen en ik had het nog niet aangesproken, eigenlijk in afwachting dat Michiel weer een keer zou komen, omdat die het ook zo lekker vind. We gaan deze maar eerst eens uitproberen. We kopen er ook nog een hele grote pompoen (7,9 kg) om te gaan gebruiken voor halloween, dat hier gevierd wordt. Ik kan dan meteen m'n oude vertrouwde pompoensoep maken.

de "nieuwe" trap''halloween''David verkleed

27 oktober. Ineens stond Takk, het Thaise vriendje van David voor de deur. Ze hebben lekker samen gespeeld. Minstens een uur lang buiten gevoetbald en daarna geraced op de computer. Frans heeft weer een stuk leuning weggehaald, en daar van stenen voorlopig een trap gestapeld, zodat we ook aan de andere kant van het bordes gewoon naar beneden kunnen stappen. Nu klommen we er steeds overheen. David en ik hebben ons aan de pompoen gewijd. Omdat ik voor het eerst een pompoen voor halloween zou bewerken, heb ik er nog maar even google op geraadpleegd. We hebben nu aan vier kanten een door David ontworpen en door mij uitgesneden gezicht . Ik hoop dat hij het houdt tot woensdag en ik poog er een mooie foto van te maken, zodat die bij onze reportage kan. En ook een foto van David, als die verkleed is. Ondertussen maak ik ongeveer 10 liter pompoensoep, waarvan een groot gedeelte de vriezer in gaat.

28 oktober. Ook hier is de klok één uur teruggezet. In de loop van de ochtend besluiten we onaangekondigd op bezoek te gaan bij Michael en Marja van camping Ljusnefors. Het is weer een leuke rit. Onderweg bedenk ik, dat ik nog wel het één en ander aan het dagboek wil toevoegen: b.v. *er staan nog steeds lupines te bloeien, waarschijnlijk de tweede bloei en ik zal er nog een foto van maken en aan de fotoreportage toevoegen *er staan sinds twee weken al sneeuwstokken langs de wegen * het is vandaag ongeveer +12°C en bewolkt. We komen om ongeveer 15.00 uur aan. Ze zijn thuis en vinden het gelukkig leuk dat we zo "on-Zweeds" onaangekondigd langs komen. Het is er volle bak met jeugd, die - samen met Michael - een potje Monopoly aan het spelen zijn. Helaas voor David stoppen ze er mee. Maar 's avonds wordt dat weer ingehaald, ja hoor, wij mogen er ook weer aan geloven, we spelen van 21.15 tot 22.00 uur Monopoly. En gaan morgen verder. Bij Michael en Marja komen we weer helemaal op de hoogte van hun wel en wee en horen we dat er inmiddels, sinds augustus, weer Nederlanders in de "buurt" zijn komen wonen. Het wordt hier nog druk!!!

skihellingen Hassela29 oktober. Nadat David vanmorgen met Johan - onze buurman - een spelletje racen op de computer van Johan (incl. stuur) heeft mogen spelen, besluiten we vanmiddag naar Ikea in Sundsvall te gaan om een bureaublad te kopen en om weer een leuk ritje te hebben. We gaan deze keer via Hassela, waar ons skigebied zal zijn, zodra er sneeuw ligt. Onderweg zie ik lupines en gelukkig heeft Frans het fototoestel meegenomen, zodat ik er foto's van kan maken. Later hebben we ook een mooi uitzicht op de skipistes in de verte en ook daarvan maak ik foto's. De route van Hassela naar Sundsvall hebben we nog niet eerder gereden. Het is een mooie route over een hobbelige asfaltweg. Asfaltwegen zijn hier echt geen normaliteit. We hebben al een aantal keren gehad, dat gezien het wegnummer en kleurtype op de kaart je zou verwachten dat de weg een asfaltweg zou zijn, maar dan bleek het "gewoon" een "grusväg" ofwel verharde zandweg, te zijn, waarop dan toch behoorlijk stevig doorgereden wordt. Deze asfaltweg zou volgens het wegnummer en kleurtype juist een "grusväg" moeten zijn, maar is een asfaltweg. We zijn in onze zomervakantie ook maar begonnen, zelf op de kaarten aan te tekenen, wat wel en niet asfaltweg is. Om 21.15 uur waren we weer thuis en om 21.30 uur keek ik op de buitenthermometer, die stond op + 7°C. Het voelt ook vreselijk zacht. Morgen komt de wagen van de gemeente onze beerput leegzuigen. Hij was vandaag al in de buurt, maar zat al bijna vol. We hoeven er echter niet voor thuis te blijven, dat scheelt. Na thuiskomst hebben we het vervolg van Monopoly gespeeld en David was na de vastgestelde eindtijd aan de ruim winnende hand, zoals wel vaker gebeurt.

30 oktober. Vanmorgen om 08.00 uur was het 0° C, vanmiddag + 7°C en vanavond om 22.00 uur was het - 1°C. Rond 11.00 uur kwam Takk weer bij David spelen. Rond een uur of 12.30 uur kwamen ook zijn moeder Thip en broertje Damm eens kijken. Ik was nog in mijn pyama, druk bezig met mail en de websitefoto's en Frans was buiten bezig met de van de buurman geleende houtbok en zaag het snoeisel kleiner te maken en de takken op te ruimen, zodat als de sneeuw gaat vallen de tuin een beetje aan kant is. De beerput is ook weer leeg, dus we kunnen er weer een jaar tegenaan. De chauffeur van de vrachtwagen vertelde aan Frans dat hij erg te spreken was over de DAF vrachtwagens, vanwege de aandacht die er besteed is aan de details. Dit vertelde hij omdat hij hoorde dat wij Nederlanders zijn. Om ongeveer 15.45 uur zijn we nog een ommetje gaan lopen door het bos de berg op. Als je stevig doorloopt is dat ommetje ruim een half uur. Het begon al donkerder te worden met alweer een schitterende zonsondergang. De lucht was heerlijk pittig en fris.We hadden onze hesjes mee om gezien te worden. Voor het eten het vervolg van de Monopoly gedaan en David heeft dik gewonnen.

oude brug in Gävleoud gedeelte van Gävle31 oktober. Om 08.00 uur was het 0°C en stralend weer. De autoruiten waren bevroren, maar ontdooiden snel in de zon. We besluiten vandaag met de trein naar Gävle te gaan, de hoofdstad van onze provincie Gävleborg, ongeveer 200km van ons vandaan. We pogen de X-2000 (sneltrein) van 11.00 uur te halen- Frans heeft namelijk net via internet 3 plaatsen gereserveerd en betaald voor de betreffende trein. We zijn echter aan de late kant en moeten eerst met de auto naar Hudiksvall (30km).We overschrijden - niet onze gewoonte - daarbij de limieten van 90 en 70 km regelmatig, want we denken dat we ook de tickets nog moeten halen. We zien van een afstand van ongeveer 400 m de X-2000 binnenrollen, terwijl wij de auto parkeren op een gratis terreintje. Dat wordt dus rennen. Frans zegt ondertussen, dat we dan maar zonder ticket de trein in moeten, hij heeft namelijk wel een print van de transactie via internet. Even later zitten we alledrie toch in de X-2000 richting Gävle, hoestend en proestend van het rennen. De conductrice is tevreden met de print en we kunnen dus ook blijven zitten. Gävle is duidelijk weer een slagje groter dan Hudiksvall, en ook hier dezelfde winkels. De gebouwen zijn wat groter en statiger en doen je daardoor weer meer aan Stockholm denken. Aan het eind van een avenue, waar David tot zijn verrassing alweer kastanjebomen ontdekt, ligt een mooi theater, helaas is de foto mislukt. In de loop van de middag betrekt het en gaat het zelfs regenen. Het wordt nu echt vroeg donker. We nemen een stop-trein terug, die minstens zo comfortabel is (we kunnen nu zelfs met z'n 3-en naast elkaar zitten) de helft van de prijs is en er maar 10 minuten langer over doet. Om deze ervaringen met het reizen met de trein in Zweden op te doen, wilden we dit eens uitproberen. Omdat er verschillende maatschappijen van het spoorwegnet gebruik maken is het nogal uitzoeken hoe het in elkaar zit. Ook de prijzen verschillen nogal, afhankelijk van wanneer je reserveert. .................Gezien de verkopen in de winkel zou je denken dat Halloween hier gevierd wordt. Omdat David nu geen Sinte-Maarten meer kan vieren, had hij zich verheugd op Halloween. Gisteren gingen wij maar eens bij een ouder in de "buurt" (ongeveer 1km) informeren, maar die wist er niets van. Er wordt soms wel eens iets gedaan op Allerzielen (2 november) dacht zij. We hebben de pompoen vandaag toch maar wel verlicht neergezet en David heeft voor de foto aangedaan wat hij van plan was om mee langs de deuren te gaan, maar dat zit er dus niet in. Voor het snoep hoeft hij het niet te doen, we hebben nog van vorig jaar Sinte-Maarten. De temperatuur was overdag + 5°C en vanavond +2°C.

November terug naar boven

1 november. Het is weer stralend, zon en helderblauwe lucht en een stevige wind. Ideaal weer voor de was. Na bezoek van onze waterfilterman, onze buurman (ik Zweeds tegen hem en hij Engels tegen mij) en Takk en drie gedraaide en buiten opgehangen wassen, gaan we 's middags boodschappen doen in Hudiksvall. ----------We gaan eerst naar Bygmax (bouwmarkt) om wat prijzen te noteren. Ik heb namelijk het idee om de alu schuiframen (die ik heel lelijk vind) in de veranda te gaan vervangen door van die mooie houten ramen met latjes en dubbel glas. Op een dag als vandaag giert het namelijk door de veranda heen, omdat het niet overal goed aansluit. Het is daarnaast allemaal enkel glas. En als we dan toch bezig zijn kunnen we dat ook wel doen in de entree/voorhalletje. Voor de andere ramen hebben we een tijdje geleden al latjes gekocht om er een verdeling in te gaan maken, zodat ook die gezelliger ogen. Ook dat ligt al een tijdje te wachten. We hebben dan ook besloten om volgende week ook nog maar thuis te blijven, als David weer naar school is en dan weer eens achter elkaar te gaan klussen. Als we thuiskomen uit Hudiksvall is het donker en is er een schitterende sterrenhemel te zien. Daarom gaan we nog even met z'n drieën buiten staan om daarvan te genieten. We hebben wel 6 "vallende sterren" gezien, waarvan 1 heel helder en groot. Om 22.30 uur was het +3° C en helder.

2 november. We willen al de hele week lopen en "fika" (koffie +) doen bij SFI. Annelie, onze vaste lerares, en onze medeklasgenoten met de vluchtelingenstatus, hebben namelijk geen vakantie. Vandaag is het weer schitterend met wind en we zijn bijtijds, dus als we doorlopen kunnen we het tijdig halen (ergens tussen 10.15 en 10.45). Eerst nog 1 was in de wasmachine, zodat ik die ik later kan ophangen. We gaan via onze binnendoor route. Dat betekent langs de rivier en een zijtak daarvan waar we een tijdje terug een paar beverburchten en een beverdam hebben ontdekt, doordat we eerder al vele afgeknaagde boomstammen hadden gezien. We komen om 10.45 in een haast verlaten SFI gebouw aan, en ik grap nog dat ze zeker de leerlingen naar huis hebben gestuurd, maar dit blijkt nog zo te zijn ook. Ze hadden huiswerk gekregen. Desondanks hebben wij onze koffie en Zweedse les wel gehad omdat we uitvoerig met een van de medewerkers hebben gepraat. David heeft de rest van de dag zo'n beetje heen en weer gerend tussen de barometer en de weersite op internet (behalve toen we Monopoly, rummy en domino speelden), want er zou sneeuw komen! Frans heeft ons nieuwe bureaublad met poten gemonteerd en neergezet. De 'oude' tafel gaat nu naar David z'n kamer. Dat betekent daar weer aan de gang. Moet toch gebeuren. We willen er nog schilderen en behangen en een afscheiding maken met een deur erin en meteen kastruimte maken. Nu is het nog een enorme open ruimte. Daar gaan we waarschijnlijk in de kerstvakantie mee aan de gang.

3 november. Ik word om 5.30 uur wakker en het klinkt alsof er sneeuw ligt. Dan is de wereld anders. De geluiden zijn anders. Het begint al te schemeren en het is inderdaad helemaal wit buiten. Geen erg dik pak, maar toch meer dan op 11 oktober. Als David nu maar niet wakker wordt, want die gaat dan vast niet meer slapen. Intussen weer in bed, hoewel ik er beter uit kan gaan om alvast weer aan dit verhaal te werken. Ik bedenk alweer een heleboel dingen, die ik eerder nog vergeten was te schrijven en misschien is er ook weer een mooie zonsopkomst. Uiteindelijk om 7.45 eruit en David en Frans volgen niet lang daarna. David helemaal opgewonden over de witte wereld. Als hij beneden komt ziet hij juist in de tuin een Vlaamse gaai aan een vetbolletje hangen. Ik probeer nog om er een foto van te maken, maar helaas te laat. Gisteren hebben Frans en David ons nieuwe vogelhuisje neergezet, net op tijd dus, zodat de vele kool- en pimpelmeesjes, het voer droog kunnen oppikken. We hebben ook schalen staan, waar de broodkruimels, aardappel-, pasta- of couscous-resten in gaan en gretig aftrek vinden. Zelfs nu de sneeuw erover ligt. Ook eksters en een soort raven (grijs met zwarte kop) komen erop af.

In de vensterbank hebben we bakjes met vetbollen staan, zodat we de kool- en pimpelmeesjes ook van heel dichtbij kunnen zien. Regelmatig zien we ook spechten en boomklevers. Misschien lukt het daarvan nog eens foto's te maken.

Het 'nieuwe trapje' waar ik het eerder over had en onze Zweedse en Nederlandse vlag. Daar moet ik nog even wat over vertellen. We vonden zo'n Zweedse vlag bij het huis zo leuk en die is gauw gevonden, maar om dan zo'n zelfde formaat Nederlandse vlag te vinden, dat valt niet mee. We hebben natuurlijk onze gewone Nederlandse vlag, maar ja, dan zijn de verhoudingen een beetje ver te zoeken. We hebben toen geïnformeerd bij een botenzaak, die ook vlaggen verkoopt. Het enige dat hij kon bestellen was het Nederlandse vlaggetje dat jullie hier kunnen zien. Een beetje sneu, maar wel afgetaped met oranje! We zullen maar eens op internet gaan kijken. Als we boeken kunnen krijgen en zelfs een stofzuiger via internet, dan zal een goed formaat Nederlandse vlag toch ook wel lukken.

4 november staan we laat op. Bijna alle sneeuw is hier weg. We overwegen om naar een Kerstmarkt in Ersk Matsgården te gaan. Niet dat we erg van dat soort markten houden en we willen ook niets kopen. Dit is echter iets bijzonders omdat het in een oude Hälsingegård is en wie weet komen we Boerje Bohlin tegen. Deze Zweed werkt daar en hij spreekt heel goed Nederlands, want hij heeft in Groningen een jaar Germaanse talen gestudeerd. Maar dan komt onze buurman om maten op te nemen voor een kastje dat hij gaat maken, om het hinderlijke geluid van de drukregelaar van de waterpomp te verminderen en hopelijk op te heffen. Ook Takk komt weer even spelen. Dan is het inmiddels zo laat dat we eerst even wat moeten eten. Uiteindelijk vertrekken we, eigenlijk veel te laat, richting Ersk Matsgården. Dit ligt nog eens 10 km verder dan Hassela en Hassela is 26 km. Hoe dichter we bij Hassela komen hoe meer sneeuw er ook ligt en eenmaal op de weg naar Ersk Matsgården ligt de weg vol en het is al bijna 15.00 uur en dan is de kerstmarkt dus al afgelopen. We besluiten aan het begin van de besneeuwde weg terug te gaan. Een andere keer dan maar. Als we thuis zijn lopen we nog even een ommetje bij ons in de buurt en daar bloeit nog het boerenwormkruid in de berm, maar ook campanula en lupines en de muggen dansen!

5 november. De vakantie van David is weer voorbij en van ons eigenlijk ook, maar wij gaan dus deze week klussen. Het was de afgelopen nacht mistig en het heeft behoorlijk gevroren, want om 7.45 is het nog -5°. Het voelt echter helemaal niet koud! Als David opstaat en uit zijn slaapkamerraam kijkt, roept hij dat hij waarschijnlijk een lynx of een vos ziet. Hij haalt snel de verrekijker, maar het was moeilijk om het nog heel goed te zien, maar aan de loop, het silhouet en de houding te zien, moet het wel een lynx zijn geweest. Onze buurman bevestigde later dat dit heel goed mogelijk is. We hadden de ruiten van de auto niet meer afgedekt, dus die moeten eerst nog gekrabd worden, voordat we David naar school brengen en met rijden is het oppassen, want de weg is glad. Als we weer thuiskomen gaan we eerst maar even lopen, daarna klussen. De buurman en Frans hebben het door de buurman gemaakte kastje aangebracht en het is verbeterd (zie gisteren). We zijn van de 'knallen' af. Je went wel aan dat soort geluiden, maar het is toch prettig, dat het minder is. Ze gaan binnenkort ook nog de kop van het filter inpakken. Het filter spoelt namelijk 3 x per week 's nachts ruim 20 minuten lang het zand door en dat is behoorlijk luidruchtig. Frans heeft de open trap verder afgetimmerd, zodat de warme lucht niet direkt naar boven stijgt. ---------Even nog iets anders. Tot en met 2 november liep Mercurius, de planeet van communicatie, handel en vervoer retrograde, dat wil zeggen dat de energie meer naar binnen gericht was. We kregen dan ook nauwelijks mail en telefoon. We hebben zelfs zelf een mailtje naar ons eigen adres gestuurd om te testen of alles wel werkte. En wat denk je. Vanaf 4 november krijgen we weer volop mail en telefoon. Ik ben vandaag dan ook o.a. druk bezig geweest met beantwoorden. David kreeg van Oom Jan Arend en Tante Ria via de mail via Het Kaartenhuis een hele leuke halloween kaart, als troost omdat ze hier geen halloween vieren.

de zoveelste zonsondergang6 november. David ziet weer een beest over het veld wegrennen, maar kan hem met de verrekijker niet meer ontdekken. Omdat ik gisteren en eerder ook al last had van duizelingen, had ik een afspraak met de dokter om 9.00 uur. Na laboratorium onderzoek op suiker, wat in orde is, blijkt een behoorlijk te hoge bloeddruk de reden voor de duizelingen. Ik krijg pillen voorgeschreven, die ik op dringend aanraden van de dokter nu toch maar neem. De mensen die ons kennen weten wel dat we helemaal niet voor pillen zijn, dus ik ben thuis dan ook meteen in mijn boeken gedoken, hoe ik één en ander op een meer natuurlijke manier kan aanpakken. Er moeten van de week nog wat tests gedaan worden. Ik denk maar zo, weer een ervaring rijker en ik leer er weer van. Alleen, die week vrij om te klussen, tja dat loopt even anders.

7 november. Vanmorgen kwamen onze buren, Aya en Johan, koffie bij ons drinken. Sinds gisteren wij natuurlijk thee. Ze vertelden dat er bij hun vanmorgen een grote vos in de tuin was. Vanmiddag kwam een man langs voor een interview over onze komst naar Nordanstig. Dit is voor een blad dat 3x per jaar wordt uitgegeven voor en door de gemeente Nordanstig om de inwoners en geïnteresseerden kennis te laten nemen van alle bedrijvigheid in onze gemeente. Het was een heel leuk gesprek van ruim tweeënhalf uur, waarin hij ook vertelde veel gereisd te hebben, o.a. naar Nederland, maar ook naar Spanje en dat hij zelfs in Alicante had gewoond. Hij is civiel ingenieur en journalist, speelt in een band en heeft samen met zijn vrouw Kristina, een bedrijf voor visuele communicatie. Dus wie weet dat we t.z.t. nog iets met onze folders door hem kunnen laten doen. Hij komt zondag terug om bij daglicht buiten foto's te kunnen maken.

8 november. Om 10.00 uur eerst afspraak bij het lab van de Hälsocentral voor verder onderzoek, met name bloedtests en ECG. Ik hoor er over een week meer over. Daarna gaan we naar Hudiksvall voor boodschappen, omdat het later in de week zal sneeuwen, volgens de weerberichten. Nu is het echter onder nul, dus toch wel uitkijken voor gladheid. Het blijkt hier moeilijk om homeopatische middelen te vinden. Er is een Hälsokostwinkel in Hudik en een natuurwinkel, maar bij de Hälsokostwinkel vertelden ze ook dat het moeilijk was. De natuurwinkel heeft niet het assortiment zoals dat in Nederland gewoon was. We missen vooral ook boer Jochem's winkeltje in Kimswerd (bij Harlingen), waar we altijd een goede kwaliteit biologische groeten en fruit kochten tegen een redelijke prijs.

vader en zoon bij het voetbalveldclubhuis voetbalclubtijdens terugwandeling naar huis

9 november. Het sneeuwt licht, maar het is nog heel weinig. We halen David lopend op uit schooliep eigenlijk op een soort plastic en houten roostertje. We hadden deze schoenen ook nog in een h. Eerst is hij daar niet erg blij mee, omdat hij drijfnatte schoenen en sokken heeft. Later thuis na pogingen tot drogen blijkt dat z'n redelijk nieuwe schoenen eigenlijk schoenen van niks zijn geweest. De zolen waren al helemaal afgesleten na 6 weken, er zat een grote scheur in de hak en de binnenkant bestond uit een - nu vergaan - papieren zooltje. Hij logere uitvoering gekocht. Die had hij gelukkig nog maar 1 x aangehad.

10 november. Eerst belt Frans naar schoonzus Ria om een spoedbestelling te doen voor een flesje Arnica complex als middel om de hoge bloeddruk te verlagen. Dit is één van de dingen die ik doe om er wat aan te doen op een natuurlijker manier. Daarna gaan we naar Hudiksvall om te reklameren over de schoenen van David en nieuwe te gaan kopen. (We worden er nog over gebeld, want de baas was er niet. Het geld hebben we later zonder enig probleem teruggekregen). Onderweg moeten we toch wel weer alert zijn voor gladheid. Terug gaan we dan ook over de E4, die met zout gestrooid wordt en het is dan nog maar 9 km naar Bergsjö. Op de terugweg zien we zowel voor als achter ons schitterende luchten door de ondergaande zon, zoals hier regelmatig te zien is, maar altijd weer bijzonder. Het begint overigens wel steeds merkbaarder vroeger donker te worden. Het heeft wel iets knus. David bedenkt dat als hij over een tijdje op donderdag om 16.00 uur uit school komt het al helemaal donker is en dat als hij dan de middagpauze heeft ze in de schemering buiten spelen.

11 november. Vanmorgen om 11.30 uur komt Lasse, de journalist om een foto van ons te maken. We nemen meteen even de tekst door die hij per mail naar ons gestuurd had. We zullen de foto als we die hebben erbij zetten. Het begon al licht te sneeuwen toen hij de foto nam, maar nu ik dit schrijf om 14.45 uur is alles met een dik pak sneeuw bedekt. Het ziet ernaar uit dat het voorlopig ook blijft sneeuwen. Gelukkig hebben we door een verhaal van David de sneeuwscheppen al in de veranda gezet, zodat we onszelf, als het nodig is, kunnen uitgraven. We gaan nu nog even een stukje in de sneeuw wandelen.

weer een prachtige zonsondergangFrans en David aan het Nordic Walking

18 november. Het is nu een week later. Ondanks dat we de hele week weer niet naar school zijn geweest ben ik er niet aan toe gekomen om elke avond iets te schrijven, dus wordt het nu een weekverslag. Het is de hele week wit gebleven, soms smolt er wat sneeuw, dan kwam er weer wat bij, maar er ligt voor Nederlandse begrippen toch nog aardig wat. Elke dag beleven we hier het wintersportgevoel, vooral sinds we met onze goedkope Nordic Walking stokken lopen. We hadden ze eigenlijk gekocht tegen het uitglijden. Daar hebben we inmiddels ook de goede anti-glij-ijzers voor gevonden. Ons advies: als je zulke dingen koopt let dan goed op, dat ze zowel voor onder de hak, als voor onder de voorvoet zijn. Alle dagen lopen we al een ommetje van een half uur, maar sinds vrijdag gebruiken we de stokken (poles) erbij. Eerlijk is eerlijk, we willen niemand voor het hoofd stoten, maar we vonden het altijd wel een beetje gek, die mensen met die stokken, maar nu zijn we zelf verslingerd, zelfs David. Het voelt echt alsof je op een verantwoorde manier gesport hebt. En dan in deze winterse omstandigheden is het helemaal top. Wel moet je je kleding erop aanpassen, want het is snel veel te warm. De temperaturen schommelen nogal de laatste week. Vanmorgen om 8.30 uur was het nog -7°C en toen we rond 13.00 uur gingen lopen was het - 1°C. Het voelt echter heel aangenaam. Je moet je er natuurlijk wel op kleden. Gisteren was het even + 2° C en dat voelde eigenlijk kouder aan door het vocht dat ging verdampen. We wandelen dus veel. Van de week hebben we David ook een paar keer lopend uit school opgehaald. Het rare is dat het dan al bijna donker is tegen de tijd dat je thuis bent. Ik schreef het al eerder, maar het blijft een rare gewaarwording, dat je om 14.00 uur al het gevoel hebt dat het 16.00 uur is. Zo hebben we met David dit weekend al twee keer in het schemerdonker heen en donker terug gelopen. Je ziet dan weer de meest mooie zonsondergangen, maar ook hertjes in het veld. Zo ook de wandeling naar Lång Nässet, het schiereiland. Daar is een barbecue plaats, een zwemplek, een vlonder met stoeltjes erop en een schitterende blokhut met een zitplek met een kacheltje en ernaast de sauna. Er ligt hout. Iedereen die lid is van de 'Vrienden van Lång Nässet' mag er gebruik van maken. Maar meestal is er niemand. En dan zit je daar in het schemerdonker te genieten van de zonsondergang over het meer en de bergen op de achtergrond. We gaan er binnenkort ook maar eens een vuurtje stoken.

Ik ben een tijdje terug door onze kontaktpersoon van de gemeente gevraagd om een kort praatje te houden over onze 'move' naar Zweden. Dat is komende donderdagavond tijdens een feestelijke happening met buffet voor alle nieuwkomers in de gemeente Nordanstig. Er komen zo'n honderd mensen, waaronder natuurlijk veel vluchtelingen. Er is vorige maand weer een groep van circa 25 vluchtelingen (incl. kinderen) uit Birma aangekomen. De kerstman is ook uitgenodigd en de burgemeester houdt de openingsrede. Ik was van plan om het in het Zweeds te gaan doen, maar was er nog niet aan toe gekomen. Gelukkig kwam de journalist vorige week voor het interview en werd zodoende het werk voor mij gedaan. Ik heb hem uiteraard gevraagd of ik zijn tekst mag gebruiken; ik geef er dan wel mijn eigen tintje aan. Zo zie je maar weer, soms moet je iets even laten liggen. Dezelfde kontaktpersoon vroeg of ik op zondag 2 december met haar mee wil gaan. Er komen dan namelijk weer Nederlanders voor een oriënterend bezoek naar Nordanstig en zij zal ze rondleiden. Lijkt me erg leuk.

David gaat komende vrijdag met hun 'speciale' juf en de twee andere kinderen uit hun 'speciale' groepje met de bus naar Hudiksvall om daar te gaan bowlen. Zijn vriendje Takk is dan jarig, dus dat komt leuk uit. We hebben alvast een voetbal voor Takk gekocht, want die wil later profvoetballer worden. Ze gaan daarna ook nog eten. Dat is nog eens leuk school hebben. Zo te merken heeft David het steeds meer naar z'n zin. Hij krijgt a.s.dinsdag voor het eerst les van een andere muziekleraar, die zelf ook tuba speelt en erg goed schijnt te zijn. We zijn benieuwd. Ook krijgt hij weer een nieuwe voetbaltrainer, die erg goed is.

Wij gaan morgen ook weer naar school. Hoewel het fijn was om even niet die druk te ervaren, missen we de mensen daar ook best. Van de week ben ik even gaan vertellen, waarom we niet kwamen en toen kwam iedereen me weer zo enthousiast begroeten en vragen waar we bleven. We hebben besloten, dat we voorlopig 3 dagen gaan, zodat we nog een beetje ruimte houden voor andere dingen. Ik hoop dat de bloeddruk dan ook wat beter blijft.

uitzicht uit onze slaapkamer19 november. Het eerste wat Frans elke morgen doet, sinds het wat kouder is, is naar de auto gaan en de elektrische kabel aansluiten op de motorverwarmer, die we hebben laten inbouwen. Zo heeft de auto geen koude start. Als het later kouder gaat worden is dat helemaal belangrijk. Tegelijkertijd is er een 220V stekker in de cabine ingebouwd en daar is het autokacheltje op aangesloten, zodat het in de auto tenminste niet ijskoud is.Vanmorgen dus weer met z'n drieën met de auto op tijd op school zijn. Dat vergt wel weer even wat meer voorbereiding, dan dat we alleen David hoeven weg te brengen. We sjouwen wat af met tassen met schriften, boeken en dikke woordenboeken, alsof we op de middelbare school zitten. En dan nog water en onze boterhammetjes voor tussen de middag. David krijgt op school om 10.50 al!!! warm eten. Dus als hij om 14.15 uit school komt heeft hij meestal al wel weer erge zin in eten, vooral als er vis is geweest of iets anders wat hij niet lekker vindt. Dan eet hij op school alleen cräckers en rauwkost; ook niet verkeerd.

Wij waren sinds 3 weken weer op school en Frans werd meteen besprongen door één van onze lieve Somalische klasgenoten met de vraag of Frans even kan zorgen dat het virus uit z'n computer verdwijnt. Hij had de computer al bij zich; vanmorgen meegenomen met de bus vanuit Harmånger. Frans zal kijken wat hij kan doen. Toen we onze anti-glij-ijzers lieten zien, moesten we meteen tussen de middag mee naar de winkel waar wij ze gekocht hadden, want hij wilde ze ook hebben. Zijn vrouw was namelijk vorige week lelijk op haar knie gevallen en moest naar de dokter. Nu kan hij voor het eerst sinds 4 jaar, in de winter lopen, zonder uit te glijden. Hij nodigde ons ook uit om zondag te komen eten, maar in het kader van iets meer rust hebben we hem uiteraard heel hartelijk bedankt; nu even niet, maar we komen zeker een keer. Zo staan er eigenlijk nog veel meer uitnodigingen open. Het komt allemaal wel, ons programma is nog net even wat te vol geweest de afgelopen tijd. Tijdens 'fika' (de koffiepauze) hadden we een praatje met een andere Somalische klasgenoot. Frans vroeg wat hij in Somalië had gedaan. Voordat hij naar Zweden kwam had hij voor het Rode Kruis gewerkt. Er zijn door de oorlog in Somalië, sinds 1981 al en het gaat maar door, zoveel gewonden, dat burgers d.m.v. een spoedkursus van 2 jaar opgeleid zijn om medische taken te verrichten, zodat ze de artsen kunnen assisteren. B.v. injecties en infuus geven, wonden verzorgen, maar ook als de chirurg een kogel verwijderd heeft, de wond weer dichtnaaien. Dit werk had hij dus in Somalië gedaan.

We zijn bevorderd tot groep 3 en dat ging vanmorgen meteen in. We hadden derhalve een andere juf, die we ook al wel eerder gehad hebben. Zij is politicus en we hebben vanmorgen een uitgebreide les gehad over de politiek, zowel landelijk als gemeentelijk. Zij vertrekt morgen met een groep van 19 andere politici uit Hälsingland voor een week naar Brussel om daar de Europarlementariërs te ontmoeten. Er zijn verschillende leerkrachten die allemaal part-time werken, dus we hebben wel vaker wisselingen. We zijn vanmorgen ook weer naar een nieuwe expositie van een kunstschilder in de bibliotheek geweest. We kregen een vragenlijst mee om te beantwoorden; in het Zweeds uiteraard. Frans en ik vonden het mooie olieverf schilderijen. Tevens kregen we opdracht om een kinderboek uit te zoeken om thuis te lezen. We hebben er zelfs ieder twee uitgezocht, hele leuke, met ontzettend mooie tekeningen. Elke maandagmiddag hebben we zangles, dat hebben we dan met groep 1, 2 en 3 bij elkaar, zoals we ook elke morgen het eerste half uur bij elkaar zitten. Maar tijdens de zangles vandaag was het helemaal volle bak met alle nieuwe Birmezen. We konden nauwelijks nog een plekje vinden. We zingen vaak ook kinderliedjes en er blijken soms dezelfde liedjes als in Nederland te zijn. Zo hebben we vóór de vakantie Vader Jacob allemaal tegelijk gezongen, ieder in z'n eigen taal en ik in het Frans.

Ik moet ook nog even melden, dat we zaterdag ineens twee vogels in onze gekortwiekte appelboom zagen met een prachtig zalmroze borst. Het was een goudvinken paartje. De buurman had ons eerder al op een plaatje laten zien, dat als we die zagen, dat het dan echt winter zou worden. We zijn benieuwd. De berichten zijn, dat het nogal kwakkelig zal worden deze week en dat de sneeuw grotendeels zal smelten, maar dat er inderdaad volgende week weer een heel pak gaat komen.

Omdat David de strips heeft ontdekt: we hebben een aantal Suskes en Wiskes en drie Kuijfjes (ook nog wat Asterixen en andere, maar dat interesseert hem nog niet), zijn we in het weekend bezig geweest om via Marktplaats Kuijfjes voor hem te bemachtigen. Marktplaats adviseert echter geen dingen naar het buitenland te verzenden, daarom wordt het nu opgestuurd naar schoonzus Ria en broer Jan Arend, die de verzendingen naar ons verzorgen. De eerste zending, nl. mijn spoedbestelling homeopatisch, is al binnen, dankzij de snelle service vanuit Amerongen. Het is wel fijn om zo'n steunpunt in Nederland te hebben. Ook hebben we alle Snelle Jelle's, die we nog niet hadden, gekocht. Dan hebben we voorlopig voldoende voorleesvoer. Verder willen we nog kijken naar Kameleon en Wolf boeken, maar dat wordt een heel gepuzzel, want daar heeft hij er al heel veel van gelezen, waarvan veel o.a. uit de bibliotheek. Eén boek lukt maar niet en dat willen we nog heel graag zien te krijgen. We hebben namelijk de twee andere delen al gelezen en zijn heel benieuwd naar het derde deel. Via bol.com is het niet meer te krijgen. Het is de serie van De Vos van de Biesbosch en heet 'Terug naar bezet gebied' van de schrijver Ad van Gils. Mocht iemand die dit leest het boek hebben, laat het even weten.

20 november. Wij kregen weer een uitnodiging, nu van één van onze Iraakse klasgenoten, maar die konden we echt niet weigeren, omdat hij namelijk binnenkort vertrekt naar een andere plaats. Hij is hier helemaal alleen en nog jong. Hij gaat nu verhuizen naar een grotere plaats, waar hij ook vrienden heeft. Dus ja, deze uitnodiging konden we niet uitstellen. En passant vertelde hij dat zijn vader heeft gespeeld in de film Syriana, waar George Clooney ook in speelt. Hij zou zorgen dat hij de film heeft als we komen. Gisteravond heb ik dus maar eens op internet gekeken, omdat wij deze film niet kenden. Het blijkt het olievraagstuk, de corruptie, de rol van Amerika en de menselijkheid als thema te hebben en bij de site van de film zijn allemaal links naar maatschappij kritische onderwerpen, zoals de afhankelijkheid van olie en uiteraard de film van Al Gore "An inconvenient truth".

Ook vandaag een afspraak gemaakt met één van de docenten om voor haar een healing/reading te doen. Ze had het eerder al eens gevraagd, maar ik had het een beetje voor mij uitgeschoven. Zij en een aantal anderen zijn ook erg geïnteresseerd in de kursus, dus dat komt ook wel weer een keer van de grond.

We zagen gisteren ook weer twee juffen, die David in het begin gehad heeft en die ons toen al hadden gevraagd om een keer thuis langs te komen. Het zijn allebei zulke leuke en fijne mensen, maar door alle bezigheden zijn we nog steeds niet geweest. Na school eerst naar huis, daarna weer terug voor de muziekles van David, eten en daarna naar de voetbalclub om een film over omgaan met elkaar binnen het voetbal te zien. Dan hebben we eindelijk even tijd om een bloemetje bij onze buurvrouw langs te brengen. Ze was zaterdag net weer terug uit het ziekenhuis waar ze woensdag met spoed met hartklachten naartoe was gebracht. Niet voor het eerst. Vorige week waren we bij de buurvrouw van deze buurvrouw ook een bloemetje gaan brengen, omdat ook zij net terug was uit het ziekenhuis en bij haar hart geopereerd was. We hebben ons wel even beziggehouden met de vraag of het hier wel allemaal zo gezond is. Er zijn hier in de directe omgeving namelijk nog meer mensen met hartklachten en ook die er al aan zijn bezweken.

Toen David eenmaal op bed lag, ben ik me via internet maar eens gaan oriënteren op een schriftelijke kursus/opleiding homeopathie. Ik heb er al wel tal van boeken over, maar om ook hier mensen te kunnen adviseren, wil ik er toch wat dieper induiken. Intussen was Frans steeds aan het 'dokteren' aan de computer van onze Somalische klasgenoot. Ik moet zeggen, hij is er wel bedreven in. Wie weet wordt dat nog zijn toekomstige 'job'. Het opschonen en functioneel maken van computers. Dit misschien in het kader van het project wat we op het prikbord van onze plaatselijke ICA zagen: "Huur een pensionair". De ICA is een grote supermarktketen in Zweden, die onderdeel is van 'onze' AH-holding, vandaar dat je hier heel veel verpakkingen Euroshopper ziet.

21 november. Vandaag vrij van school. De hele dag voor je. Zeëen van tijd, denk je. Gelukkig doe je dan toch ook nog wel dingen, die je al een hele tijd wilde doen, zoals de vogelvoerbakken weer in orde maken en nieuwe netjes met vetbollen en pinda's ophangen. Op een gegeven moment denk ik dat er wel 25 koolmezen zaten. Er zaten er bij elkaar wel 15 in de appelboom en de sering, dan hingen er nog een aantal aan de netjes en zaten er nog bij de vogelhuisjes en voerbakjes. Ongelooflijk! Toen ik zo in de tuin bezig was en hun gefluit hoorde, herinnerde ik mij ineens, dat als ik dat in Nederland hoorde, ik me altijd heel blij voelde, omdat hun gefluit mij het ultieme voorjaarsgevoel gaf. En ineens realiseerde ik mij, ja, dan was het ook voorjaar en hier is het winter! Dus je zou kunnen zeggen, wij zijn hier altijd blij, want we hebben zelfs in de winter een voorjaarsgevoel. Nou, wij vinden de winter hier ook prachtig hoor.

Vandaag moest David voor het eerst naar de 'Folktandvård', soort ziekenfondstandarts. Het was een mondhygiëniste die de controle uitvoerde. Ze was heel aardig en zeer tevreden over de staat van David z'n tanden en kiezen. Gelukkig!

David krijgt op school ook het vak 'Slojd', dat zoveel betekent als handenarbeid. In dit geval is het naaien, borduren, breien, zowel voor de jongens als de meisjes. Hij kan dus al goed naaien. Heeft een eigen tas genaaid en een eigen fleecemuts in de uitvoering van de Nederlandse vlag, waar hij heel trots op is en hij heeft nog een hoofdband van fleece gemaakt, waar Holland op staat. Vandaag was hij druk bezig met kruissteken en dat vond hij erg leuk, vooral omdat het een cadeautje voor ons moet worden voor de kerst.

Thip, Damm en ChristineFrans met Takkmijn spreekbeurt

22 november. Vandaag mag ik mijn 'spreekbeurt' houden. Ik heb er toch net maar even een eigen tekst van gemaakt, zowel in het Zweeds als in het Engels, voor het geval ze mijn Zweeds niet kunnen verstaan. Ik voeg het hierbij in, dan kun je onze vorderingen in het Zweeds zien. {{{Jag heter Christina och jag bor i Bjåsta, det är nära Bergsjö, tillsammans med min sambo Frans och våra son David. *** I am Christina and I live in Bjåsta, which is near to Bergsjö, together with my husband Frans and our son David.----- Vi kommer från Holland egentlig Nederländerna, det är 170 mil från här. ***We are coming from Holland, the correct name is the Netherlands, which is about 1700 kilometers from here. ----- Vi har flyttat här, början juni dett år. *** We moved here this year at the beginning of June. ----- Barbro Holmsten, våra kontaktperson från Nordanstig Kommun har frågat mig att berätta lite varför vi har flyttat till Nordanstig. *** Barbro Holmsten, our contact person of Nordanstig Community, asked me to tell a little about this move. ----- Vi hade för läng sedan beslutat att vi vill flytta att få mer rymd och natur, men det är mycket dyrt i Nederländerna. *** Already a long time we intended to move to another country to find more space and nature. To have such a place in Holland is very expensive. ----- Vi hade resat till mycke länder, till exempel Tyskland, Östrike, Italien, Belgien, Frankrike, Portugal, Spanien och Tjeckien, men vi kunde inte finna en passande plats. Vi hade ochså tittat på internet för Nya Zeeland och Sydafrika, men det är så långt från familj och vänner och dyrt att resa. *** We travelled to a lot of countries already, for instance Germany, Austria, Italy, Belgium, France, Portugal, Spain and Tjechia, but we did not find a suitable place to live. We also looked at internet for New Sealand and South Africa, but that is so far away from family and friends and very expensive to travel to. -----Vi hade inte en tanke på Skandinavien, när vi hade vanligen fördomarna om att Norden var mörkt, dyrt och kallt. *** We did not think about Scandinavia, because we had the usual prejudice that it is dark, expensive and cold. ----- Till oktober 2006. Vi var på fotballmatchen från David, och hörde från föräldrarna de skulle flytta till Norge. Om vad vi hörde vi startade att blir mycket interesserat. *** Till October 2006. We were at a footballmatch from David, and heard parents tell about their plans to move to Norway. Because of what we heard we became very interested. ----- När vi tittade på internet på hemsida från organisation de intressera människor från Nederländerna, Tyskland och Flandern för att flytta till Norge eller Sverige, vi var direkt mycket interesserat i Sverige. *** As we looked on the website of the company which makes people interested for moving to Norway or Sweden, we were directly most interested in Sweden. ----- Nu vi måste resa till Sverige först att erfara när vi vill bor där. Första resa var i december förra år till Värmland med husvagn. Det var synd där var bara lite snö, men vi hade so bra det vi hade beslutat vi vill gärna flytta till Sverige.*** Now we had to go to Sweden to find out if we would like to live there. Our first journey was in December last year to Värmland with our mobile home. Unfortunately there was just a little snow, however we liked it that much, that we decided that we would like to move to Sweden.----- När vi var hemma igen tittade vi på hemsida från organisationen och såg vi informationen från Nordanstig. Det hade alla vi tycker om. Havet, mycket sjön, berge, och möjlighet att skidor. So vi måste resa igen. *** When we were home again we looked at the site of the organisation and saw the information about Nordanstig. It had everything we like. Sea, many lakes, mountains and possibility for skiiing. Now we had to travel to Sweden again. ----- Vi hade kontakt med Ralph Veltenaar från organisationen och han ordnade kontakten med Nordanstigs Kommun. So vi var välkomna från Barbro Holmsten och Boerje Bohlin början mars dett år. Då där var mycket snö på vägen. De berättade om Nordanstig, ledade oss till Lönnbergs skolan var vi träffade Kerstin Wahlman och annan lärare och visade fotbollsclubb. *** We had contact with Ralph Veltenaar from the organisation and he arranged our contact with Nordanstigs Community. So we were welcomed by Barbro Holmsten and Boerje Bohlin in the beginning of March this year. Then there was lots of snow on the roads. They told us about Nordanstig, lead us to Lönnbergs school where we met Kerstin Wahlman and other teachers and showed us the footbalclub. ----- Mäklaren Birgitta Larsson visade flera hus, men ett i Bjåsta hittade. Ingela Vicklund från Svedbank i Bergsjö arrangerade finansen så nu bor vi här och trivs mycket. David är på skolan och spela fotboll i Bergsjö IF och vi läsa Svenska på SFI. Vara där med människor från olika länder är extra värdefull. *** Broker Birgitta Larsson showed us several houses, but the one in Bjåsta we liked best. As Ingela Vicklund from Svedbank in Bergsjö arranged the finances we now live here and are very content. David is going to school and is playing at the football club Bergsjö IF and we are learning Swedish at SFI. To be there with people from several countries makes it extra valuable.}}} Deze tekst is niet gecorrigeerd door onze leraren, dus er zal hier en daar heus wel een foutje in zitten.

Nadat we David om 16.00 uur in het donker uit school hadden gehaald, hebben we even een bezoekje gebracht aan onze Birmese klasgenoten Dawi Par en familie, om te kijken hoe alles gaat. Hun kindje is al goed gegroeid. We zitten nu samen met haar man in de klas, maar komen nu even niet op donderdag en vrijdag. Toen ik vroeg hoe het vandaag op school was, vertelde hij dat ze de krant hadden gelezen en speciaal het pagina grote artikel wat er over ons in had gestaan met een fraaie foto erbij. We hebben de krant meegekregen. Daarna moesten we gauw naar huis om ons voor te bereiden om naar Bergsjögården te gaan, het nieuwe cultureel centrum van Bergsjö, waar de avond voor de nieuwkomers in de gemeente Nordanstig werd gehouden. Het was een goed georganiseerde avond, met heerlijk eten, muziek, de Kerstman en een praatje van de burgemeester. De natuurvereniging hield een lezing die erg goed was, dus we hebben wel zin om daar lid van te worden. Ze hebben allerlei leuke aktiviteiten, zoals wandelingen in de prachtige natuur, een kursus paddestoelen herkennen en vooral weten welke je wel en niet moet eten. Het verbaasde ons dat er zoveel mensen waren, waaronder ook Zweden. Het bleek, dat er dus ook mensen aanwezig waren, die vanuit een ander deel van Zweden hierheen verhuisd zijn. Terwijl we in de rij stonden voor het buffet, werden we en passant geïnterviewd door de andere krant uit deze regio, de Sundsvall Tidning. Dus daar staan we waarschijnlijk morgen weer in, samen met nog een aantal van onze medekursisten en David naast zijn vriendje Takk. JultomtenMijn 'spreekbeurt' is goed verlopen, iedereen was aandachtig aan het luisteren en er werd na afloop uitbundig geapplaudiseerd. Ook kreeg ik heel wat complimentjes, dus de uitspraak zal ook wel zijn meegevallen. Er was ook een loterij en ik won een zeer toepasselijk present, nl. een T-shirt met de opdruk van Nordanstigs Kommun. Ook de grote nieuwe groep Birmese mensen was aanwezig en vermaakten zich prima. Eén van onze leraren begeleidde hen. Toen de kerstman kwam, durfde één van de kinderen zelfs aan de baard van de Kerstman te trekken, maar die bleek dus echt te zijn. Er werd hartelijk om gelachen.

in het 'speciale' klasje zingen voor de jarige TakkDavid geeft Takk cadeautjes23 november. Nadat we David naar school gebracht hebben, gaan we meteen even langs SFI om de computer van Mohammed terug te brengen. Hij is zelf ziek thuis (suikerziekte), maar zijn vrouw Makko zal de computer weer meenemen en Frans zal Mohammed nog bellen om de nodige instrukties door te geven. Frans is er alle dagen mee bezig geweest. Daarna gaan we weer terug naar David's school, omdat Takk jarig is. In het kleine klasje zingen we Takk toe en kan David de cadeautjes geven. Die nemen wij dan weer mee, omdat ze met de bus gaan om te bowlen en bij McDonalds te eten.

Daarna gaan we nog even langs de organisatoren van de vorige avond om te bedanken voor alles. Eén van de organisatoren is onze contactpersoon van de gemeente. Zij en haar collega's verzorgen de ontwikkeling van Nordanstig, zowel voor het bedrijfsleven als voor het toerisme. Dit betekent dat zij vraagbaak zijn en netwerk om kontakten te leggen.

interieur keukenzon en sneeuw op zondag's Middags halen we David uit 'school' en nemen Takk ook meteen mee met z'n cadeautjes. Als we Takk thuis afzetten worden we door Thip, onze klasgenote en moeder van Takk, en Tommy, haar Zweedse man, uitgenodigd voor de koffie met verjaarstaart. Het is gezellig bij de heerlijke ouderwetse 'kamin' in de keuken. Tommy weet wel iemand, die ons kan helpen met onze wens om een houtkachel te plaatsen.

We hebben voor het eten nog gezellig een potje 'rummi' gedaan. Het was 's avonds schitterend buiten. Vrijwel volle maan, schijnend over de witte sneeuw. Dat geeft wel een heel bijzonder effekt.

24 november. Een aantuttel dag. De was en dat soort zaken. We lopen nog wel ons standaard ommetje van een half uur, nu met David. Frans heeft zgn. 'stokkenpech'. Het wil niet zo erg met het Nordic Walken en hij loopt er nu mee als een militair. Daarna doen we met de auto nog boodschappen bij de ICA, waar we David zijn voetbal trainer tegenkomen, die ons meldt dat er morgen weer binnentraining is van 17.00-18.00 uur. Daar verheugt David zich al op. We kopen er ook een steviger houder voor de pinda's, want er zijn al twee keer zakjes leeggeroofd door de eekhoorn. In de schemering zit er een muisje in het vogelvoerbakje, dat we in de buitenvensterbank hebben staan, om zo de vogels van heel dichtbij te kunnen bekijken. Nu konden we dus het muisje eens goed bekijken. Het had enorme oren. Ik ben na het eten gevloerd. David en Frans hebben nog een snel spelletje Monopoly gedaan en we zijn allemaal tijdig naar bed gegaan.

25 november. Het is de afgelopen dagen steeds onder nul geweest. Afgelopen nacht heeft het blijkbaar licht gesneeuwd. Nu de zon eroverheen schijnt is het weer een plaatje. Ook vandaag gaan we weer lopen, maar nu eens een andere route, waardoor we weer een uitbreiding van het parcours hebben gevonden.

Ik vind het altijd erg leuk om soepen te maken. Die kunnen we dan in porties invriezen en dan hebben we elke dag een kommetje verse zelfgemaakte soep bij de lunch. Ook vandaag heb ik weer een nieuwe variant gemaakt: koolraap/wortel. Ben benieuwd hoe die gaat smaken. We hebben nog een beetje pompoen en verder nog, komkommer en tomaat. Op het ogenblik kan ik hier geen pompoen meer kopen. Misschien nog een keer via een buurvrouw, die biologisch verbouwt.

David heeft weer genoten van zijn binnentraining en kon meteen z'n nieuwe binnen voetbalschoenen, die we hier gekocht hebben, uitproberen. Dat soort zaken, is hier wel duurder dan in Nederland. Er is hier niet zoiets als Bristol. Ook zaken als Wibra, Zeeman, Scapino, Schoenenreus en Xenos en Gamma komen hier niet voor. Soms staat er wel een handelaar met kleding ineens op de stoep bij de ICA met een hele uitstalling of zoals vrijdag ook nog één in het cultureel centrum. Waren er dus ineens twee tegelijk.

26 november. Vandaag zijn we alledrie weer naar school. Wij doen mee met de voortest voor de C en D proef, die de anderen krijgen en we denken dat we best kunnen proberen om binnenkort voor de C-proef mee te doen, gezien het resultaat. We gaan vandaag om 12.00 uur naar huis, zodat we tijd hebben om nog bij licht te wandelen. We besluiten David ook lopend te halen, maar wij hebben dan vooraf al een hele wandeling, stijgend en dalend, van een uur gemaakt en komen helemaal bezweet bij David's school aan. Eerst baalt hij dat hij naar huis moet lopen, altijd nog ruim een half uur, maar aangezien we een 'kanelbulle' bij ons hebben lukt het wel. Hij heeft namelijk weer nauwelijks gegeten, omdat hij het warme eten niet lekker vond. Dan eet hij meestal een paar crackers. Takk komt bij David spelen en ze vermaken zich prima. We brengen Takk met z'n drieën weer thuis, omdat het donker is en hij over een donker pad en een brug moet, die over de waterval gaat of over een andere brug, die nogal krakkemikkig is. Bij gebrek aan nieuwe Kuifjes en Suskes en Wiskes is David toch maar begonnen aan de paar Asterixen die we hebben en geniet daar inmiddels ook volop van.

27 november. 's Morgens kunnen we tijdens het ontbijt genieten van een prachtige zonsopkomst en als we de auto parkeren bij SFI is het weer een plaatje; de net opgekomen zon, schijnend over het meer. We besluiten om vandaag, na David z'n tubales, die om 16.00 uur klaar is, toch nog maar boodschappen in Hudiksvall te gaan doen, omdat het morgen niet kan en er donderdag heel veel sneeuw verwacht wordt. De korte en mooiste route is weer heel goed begaanbaar en het is altijd weer leuk om daarheen te gaan. Daar komen we in een winkel ook nog de persoon van de bank tegen, waarmee wij alles geregeld hebben en praten gewoon Zweeds met haar. Ze was helemaal perplex, want de laatste keer dat we haar spraken lukte dat echt nog niet. In dezelfde winkel sprak de verkoper ons aan omdat hij ons in de krant had gezien. We komen laat thuis en David ligt dus laat op bed.

28 november. Vandaag mogen we de examen luistertest voor C met z'n tweeën doen. Eerst denken we, dit wordt helemaal niets, maar na de tweede keer dat het bandje afgespeeld werd, konden we alle vragen beantwoorden. Daarna mochten we ook nog de vragen en grammatica test doen. Ook daarvoor zijn we geslaagd. Nu moeten we ieder nog een praatje van ongeveer vijf minuten houden, voor de klas, over een zelf gekozen onderwerp en nog een stukje schrijven, volgens opgave. En daarna mogen we door voor de D-proef. Dan komt de grammatica meer aan de orde, dus dat zal nog wel even duren, voordat we die kunnen doen.

's Middags hebben we een oudergesprek met Lizzie, David z'n juf, van het speciale klasje. Er wordt ruim de tijd genomen. We zijn er ruim een uur geweest en dat is heel normaal. Eerst werden er allerlei vragen aan David gesteld, vooral wat betreft het sociale vlak. B.v. of hij het naar z'n zin had, of hij vond dat hij voldoende vrienden had en meer van dat soort dingen. Daar konden we dan echt over praten. Daarna vertelde Lizzie zo het één en ander over hoe het met David ging, bij haar, maar ook in de gewone klas. Allemaal heel relaxed en prettig en je merkt dat David zich ook vrij voelt. Na de Kerstvakantie is hij zo ver, dat hij meer mee gaat draaien in de gewone klas. Dat vindt hij best wel jammer. Aan de andere kant, wordt het dan weer makkelijker om andere kontakten te leggen en zal het Zweeds bij David dan nog wel sneller gaan. Ze doen hier absoluut niet aan vergelijken met anderen. Toch werd ons wel gemeld, dat David zelfs voor ligt met rekenen op de kinderen van de gewone klas. En ook zijn schrijven werd geprezen; dat komt omdat hij al aan elkaar heeft leren schrijven en dat doen ze hier nog helemaal niet.

29 november. Wij niet naar school. Dus thuis weer het nodige opruimen, wat is blijven liggen. Kerstcadeautjes inpakken. Etc. etc. En het sneeuwt, hele kleine vlokjes, maar wel gestadig, dus inderdaad aan het eind van de dag is het al aardig veel. Als we David van school halen ligt er al een aardig pak. We gaan nog even boodschappen doen in de plaatselijke ICA en komen weer een aantal bekenden tegen, o.a. onze kontaktpersoon, die verteld, dat ik zondag niet mee hoef te gaan met haar om met de 'nieuwe' Nederlanders rond te kijken. Vind ik eigenlijk wel een beetje jammer. We nodigen hen uit om zondag langs te komen. We zien wel of ze tijd hebben.

Na het eten horen we onze buurman met z'n sneeuwruimer bezig. David gaat erheen en ze vermaken zich nog even met sneeuwballen gooien. Als David terug is besluiten wij toch ook maar sneeuw te gaan ruimen, omdat we er anders morgen niet meer uit kunnen. Aangezien wij nog niet zo'n machien hebben, doen wij het met de hand (2 schuivers), maar dat is hard werken, want er is inmiddels al een behoorlijk pak gevallen. Wel een kick hoor! We moeten dus nog maar zien hoe het morgenochtend is. David wil wel graag naar school, want Lizzie heeft beloofd, dat ze Monopoly gaan spelen en ze gaat van David proberen te winnen.

30 november. We moeten vanmorgen even langs de schoolzuster om te melden dat David absoluut niet van vis houdt. Zij geeft dat dan weer aan de keuken door. Dat ging allemaal heel soepel. Ze wilde toch al kontakt met ons opnemen om nog wat gegevens met ons door te nemen, wat betreft inentingen en het twee-jaarlijkse schoolonderzoek, wat zij pas gedaan had. Alles was goed bij David. Daarna heb ik de hele dag aan deze site zitten werken om de opzet te wijzigen, zodat nu de foto's bij de teksten staan en de maanden op afzonderlijke pagina's. Tussendoor rijgen we pelpinda's, in de hoop dat de eekhoorns, de eksters en de spechten daar wat aan hebben. Nu worden, waarschijnlijk door de eekhoorns, de netjes met vetbollen geplunderd, als ze in de boom hangen. We hebben er ook een aantal aan het matten kloppers rek hangen en dat is te glad voor de eekhoorns. Het is werkelijk een vogelparadijs. Grote bonte specht, groene specht, goudvinken, eksters en ontelbare kool- en pimpelmezen. We hebben dan ook allerlei bakjes en twee huizen voor ze staan.

David had gisteren zelf een pakje met een cadeautje van rond de € 2,= naar school meegenomen. Van de week meldde hij dat dat moest in het kader van Kerst en had hij al iets uitgezocht. Vandaag kreeg hij als eerste een pakje van alle ingeleverde pakjes. Er waren nummers op de binnengekomen pakjes geplakt en er werd door een kind een naam getrokken. Die moest dan de naam als een raadsel zeggen. Hij woont in Bjåsta was het raadsel. Dat was dus David.

Nadat we David uit school hebben gehaald, gaan we met z'n drieën nog maar weer eens sneeuw ruimen. Frans doet het dak van de auto en van de caravan en David en ik ruimen het terrein van de oprit zoveel mogelijk. Dit betekent niet dat daar nu geen sneeuw meer ligt, nee, er ligt alleen minder en het is vlakker. Terwijl we bezig zijn komt de postbode en levert drie van de vier pakketten die door Jan Arend en Ria vanuit Amerongen verzonden zijn. Ze hadden ons per mail laten weten, dat er ook wat Sinterklaasverrassingen van henzelf tussen zitten. Ook stopt een 'buurman' om een praatje te maken. Toen we hier net woonden kwam hij met z'n hond langs en maakte toen ook even een kennismakingspraatje, maar dat ging heel wat moeizamer. Wij verstonden hem niet en hij kon geen Engels, dus we waren toen vrij vlug uitgepraat. Nu waagde hij het toch maar weer en zie daar, we hebben zeker 20 minuten staan praten.

's Avonds pakken David en Frans de pakketten uit. De Sinterklaaspakketjes bewaren we voor 5 december. Jan Arend en Ria hebben ook een pakket zelfmaakspeculaas en pepernoten meegestuurd, dus we komen 5 december wel door. Wij beleven hier meer de Kerst, omdat dat hier nu eenmaal de traditie is en we doen dus ook de cadeautjes met de Kerst, maar we hebben wel het Sintjournaal gevolgd en de aankomst van Sinterklaas. Dat doen we via internet, evenals af en toe het Jeugdjournaal of het NOS Journaal om wat op de hoogte te blijven. Verder kijken we eigenlijk geen televisie. De bloeddrukmeter zit ook in het pakket, dus ik kan nu zelf gaan bijhouden hoe het ervoor staat, dat is een prettig idee.

December terug naar boven

1 december. Hier leven we helemaal in de kersttraditie. Dus we hebben ook de adventkalender hangen (gratis van ICA), met allemaal hokjes (1dec-24dec) die open kunnen. Omdat we precies 24 Kuifjes via Marktplaats hadden binnen gekregen in één van de pakketten (Frans heeft snel de Kuifjes eruit gehaald, zodat David die niet zou zien) besloten we dat David elke dag na het openen van een vakje een Kuifje zou krijgen. Dus die kan voorlopig weer voort. Hij heeft ook helemaal geen behoefte aan t.v.

Vandaag zijn Frans en ik druk bezig gegaan om dit gedeelte van onze site aan te passen. Ik had de foto's gisteren al ingevoegd, maar nu moeten we bezig om alle links in te voegen en aan te passen. Een heel karwei, waar je goed je hoofd bij moet houden. Om 13.00 uur moeten we in Harmånger bij Haidar zijn, dus erg veel tijd hebben we niet. Om 12.00 uur gaat de telefoon. Haidar vraagt of we nog wel komen. Of we misschien om 14.00 uur willen komen, want hij gaat nu beginnen met het eten klaar maken. Het komt ons prima uit, want dan kunnen we nog even doorwerken. Als we bij hem zijn horen wij dat hij een heleboel mensen van SFI heeft afgebeld om ons vaste telefoonnummer te krijgen, omdat hij alleen ons mobile nummer had en wij dit vrijwel altijd af hebben staan (i.v.m. straling). Zijn buurvrouw heeft hem geholpen om uiteindelijk ons nummer via internet te vinden. Hij wist namelijk niet zeker of we zouden komen. We hadden hem namelijk niet meer bij SFI getroffen en hadden ook niet meer gebeld. Door alles was hij zo lang bezig geweest, dat hij niet op tijd met het eten kon beginnen. Zijn buurvrouw en een andere buurvrouw kwamen ook en hij had heerlijk gekookt. We hebben heel gezellig met z'n zessen zitten eten en natuurlijk Zweeds gepraat. Eén van de vrouwen zit op line dancing en haar zoon geeft les en dat alles in Bergsjö. Aangezien ik in Friesland ook op line dancing heb gezeten, was ik wel nieuwsgierig. Morgen zijn ze ook bezig, dus wellicht dat ik even ga kijken. Terwijl we bij Haidar zijn belt Tommy, de man van Thip. Voor de verandering heeft Frans de mobiel aanstaan. Tommy meldt dat de man die voor een kachelaansluiting zou komen, nu bij hem is en langs kan komen. Maar helaas kan dat dus nu niet omdat we niet thuis zijn. Hij zal het morgen opnieuw proberen.

Om een uur of 19.00 uur gaan we weg. Het regent en alle sneeuw is een papboel. Meer richting Bergsjö wordt het sneeuw en op de weg richting ons huis is het glibberen, er ligt erg veel sneeuw. Later begint het ook hier te regenen. De temperatuur stijgt.

Frans heeft 's avonds laat nog aan de website zitten werken, zodat wij hopelijk morgen het nieuwe uiterlijk ervan kunnen overzetten naar internet.

2 december. Frans heeft gisteravond nog een berichtje in ons gastenboek gelezen. Erg leuk, dat er in geschreven is. Het is van een Nederlandse die hier in de 'buurt' woont en die ons achterhaald had via het artikeltje in de krant. Rond 12.00 uur belt Barbo Holmsten, of ze om ongeveer 14.00 uur kunnen langskomen met de Nederlandse familie, die hier nu op bezoek is.

13.10 Ja het werkt!!!! Het 'Ons leven in Zweden' verhaal is nu in de vorm zoals we die wilden en staat op internet.

Om 14.00 uur komen de Nederlanders samen met Barbro. Tot grote verrassing hebben ze een zoon in de leeftijd van David en een iets jongere dochter. Nadat het ijs tussen de kinderen gebroken is, hebben ze het buiten weer opgezocht in de vorm van sneeuw, wat tegenwoordig voor Nederlandse kinderen helemaal een feest is. Intussen hebben wij aan de ouders het één en ander kunnen vertellen en hun vragen kunnen beantwoorden. Morgen zullen ze langs de school van David gaan om een kijkje te nemen. David vond het wel een verademing om weer eens even met een jongen van zijn eigen leeftijd Nederlands te kunnen spreken.

Gelukkig belt Thip over de voetbaltraining, want de tijd is omgevlogen, anders waren we het helemaal vergeten. David en Takk moeten er om 17.00 uur zijn. Onze gasten gaan ook net weg. Het is nogal glibberig want de sneeuw op de wegen is aan het smelten door de regen. Een beetje vieze boel allemaal. Er wordt erg weinig aan het ruimen van de weg gedaan, vinden wij.

3 december. Vanmorgen heeft David meegeholpen een rondleiding te geven aan de Nederlandse jongen en meisje en hun ouders in de school. Toen de klassen bij ons vanmorgen werden opgesplitst, moesten wij in groep 2 blijven, terwijl wij inmiddels in groep 3 zitten. We dachten: zijn we nu teruggezet, wat is er aan de hand. Dus maar even gevraagd. Ze waren even vergeten aan ons te vertellen, dat wij de 3e C-proef nu kregen, samen met groep 2 die hun B-proef kregen. Er waren vier verschillende onderwerpen, waarover we verder zelf moesten schrijven. We zijn benieuwd naar de uitslag.

Het regent hier en is boven nul. Alles wordt erg papperig, maar de sneeuw ligt er nog wel.

Je ziet nu overal de verlichte 'muizetrappetjes' voor de ramen staan. Het is een erg gezellig gezicht en ook wel nodig, vanwege het vroege donker. Ook in de tuinen is verlichting aangebracht. Frans en David zijn ook bezig geweest om buiten lichtjes in één van de bomen te hangen, maar het was al donker en regende, dus het lukte niet zo erg. Morgen gaan ze het weer proberen, als het nog licht is en hopelijk droog. Ook de kerstversiering zijn we al een beetje aan het aanbrengen.

4 december. Het heeft stevig gevroren, dus al het papperige is keihard en het is glad. Wij horen op school dat we ook weer geslaagd zijn voor de derde C-proef. Voordat we naar huis gaan halen we eerst ons 4e pakket op. Hierin zitten alle Snelle Jelles en nog wat verrassingen. Als we thuiskomen staat daar ook weer een verrassing, namelijk een doos met heerlijke koek met daarop een Nederlandse tekst van Sint. Eerst weten we niet wie dat kan zijn, maar dan zien we dat de doos van Ersk-Matsgården is, dus weten we dat het Boerje moet zijn. We hebben hem 's avonds gebeld en hartelijk bedankt. Nadat we David uit school halen, moeten we drie kwartier later weer terug om hem naar de muziekles te brengen. Intussen halen Frans en ik een aantal tegels van de oprit eruit, omdat ze door de auto en de vorst in het zand, helemaal omhoog zijn gekomen. Zand bikken en grind erbij en nu kunnen we er tenminste weer met de auto staan. Ook gaan we verder met het ophangen van lampjes buiten. Na de muziekles gaan we op verjaarsvisite bij ons buurmeisje (nu 8 jaar). Wij hebben weer prima Zweeds kunnen praten; alleen de buurvrouw ging op z'n Bergsjömors praten, het plaatselijke dialect, en daar kon ik in ieder geval nauwelijks iets van verstaan, hetgeen ik ook gezegd heb. Gelukkig spraken haar moeder en vriend van moeder heel duidelijk.

5 december. We gaan vandaag niet naar school, omdat ik naar de dokter wil voor controle. Hier is het systeem, dat je moet bellen, met een computer, dan wordt je later teruggebeld. Ik heb dus de hele tijd zitten wachten, maar ben nooit teruggebeld. Intussen was ik maar begonnen met het voorbereiden van mijn spreekbeurt voor de klas. Het laatste onderdeel voor de C-proef. Ik ga dat morgenochtend doe.

Vandaag sneeuwt het overigens heerlijk, zowat voor het eerst, hele dikke vlokken, omdat het nu rond het vriespunt is. Meestal hebben we kleine vlokjes, omdat het kouder is.

We hebben David beloofd vanmiddag de op zaterdag begonnen Monopoly af te maken. Ondertussen snoepen we wat van de gekregen zaken ter ere van Sinterklaas en David krijgt het present wat Oom Jan Arend en Tante Ria voor hem opgestuurd hebben. Een leuk boek over Sinterklaas, zodat hij die toch niet zal vergeten.

6 december. Vanmorgen mijn laatste onderdeel voor de C-proef, de spreekbeurt voor de grote klas. Ik had mijn geboortejaar als uitgangspunt genomen en heb verteld over de Watersnoodramp in Zeeland en Zuid-Holland, de Deltawerken, de Afsluitdijk en de vroegere Zuiderzee, aanleggen van Flevoland, Nederland waterland, Willem-Alexander en watermanagement en Nederland klein en gastvrij, ook voor vluchtelingen. Het was leuk om te doen, ik had er via internet kaarten bij om het aan te wijzen, dus dat verteld makkelijk. Ook wat vergelijkende gegevens over bevolkingsdichtheid op het bord geschreven. Er werden tussendoor en na afloop vragen gesteld, hetgeen aangaf dat de mensen goed geluisterd hadden. Het gaat mij niet om het papiertje van het behaalde C-niveau, maar wel om de vaardigheid en dat is toch het gebruik van alledag en daar hebben we echt nog wel wat praktijkervaring voor nodig. Toch was ik wel blij, dat ook deze mijlpaal weer gehaald was. Het volgende niveau wordt vooral aandacht besteed aan de grammatica. Volgende week gaat Frans zijn spreekbeurt houden over de invloed van de maan op ons leven.

Na thuiskomst hebben we eindelijk weer eens heerlijk gewandeld. We hebben net even kunnen genieten van wat zonnestralen, want daarna werd het al gauw weer bewolkt en donkerder. Het was overal glad, omdat het dooit en de sneeuw nu dus als ijs op de wegen ligt. Er werd wel druk met zand gestrooid. Pekel wordt hier niet gebruikt, daardoor blijft alles liggen, en is het hotsebotsend rijden over de plakaten ijs/sneeuw die op de weg liggen. Je went eraan hoor!

Frans en ik hebben samen het huis nog meer in het licht gezet, nl. een grote lichtslinger aan de voorgevel opgehangen. Later hebben David en ik alvast onze nepkerstboom uit de doos gehaald en in elkaar gezet en een plaatsje gegeven. David vertelde dat zijn juf had gezegd dat dat eigenlijk pas op 23 december mag. Ik zei, dat dat meer uit praktische overwegingen is ontstaan, omdat vroeger alleen echte kerstbomen werden gebruikt en die, als je ze nu al opzet, tegen de Kerst helemaal kaal zijn. Ook voor Nederlandse begrippen is het nog wat vroeg om de boom op te zetten, maar wij vinden het nu eenmaal erg gezellig.

7 december. Nadat we David naar school gebracht hadden, zijn we even bij SFI langsgegaan om af te spreken met één van onze medeleerlingen, die gaat verhuizen. Wij zouden hem een paar verhuisdozen brengen. Dat doen we dan op de terugweg uit Hudiksvall. Daarna gaan we naar onze kontaktpersoon van de gemeente, om te vragen of ze wat meer informatie kan geven over de flat die de Nederlanders die geïnteresseerd zijn om hier te komen wonen, kunnen huren. Ze zal er foto's van laten maken en de plattegrond, waar Frans om gevraagd had, opvragen en alles per mail naar hen toesturen. Wij gaan er zelf ook even een kijkje nemen. Het is een mooie startlokatie, zeker voor Nederlandse begrippen.

Als we weer thuis zijn en even koffie (caffeïnevrij) drinken, zien we tot driemaal toe een Vlaamse gaai aan één van onze vetbollen peuzelen. Later komt er ook nog een groene specht. Helaas kunnen we er geen goede foto van maken.

Het weer is hier op het ogenblik erg on-Zweeds. Grijs en druilerig en alle sneeuw smelt. Als we David om 14.15 uur uit school hebben gehaald rijden we meteen door naar Hudiksvall en zien daar al bijna geen sneeuw meer liggen. Het is echt ongelooflijk na bijna een maand in een witte wereld geleefd te hebben, is hier nu ineens alles weer groen. Op de terugweg gaan we naar Harmånger, om de verhuisdozen langs te brengen, maar blijven hangen tot een uur of 20.30 uur en moeten dan nog eten als we thuiskomen.

8 december. Het weer is nog steeds druilerig. Met een voorbijkomende buurvrouw hebben we het er al, als grapje, over om maar naar Lapland te verhuizen. We brengen toch maar de kerstverlichting aan de garage aan. Binnen tuigen David en ik de kerstboom verder op en maken ons verlichte sneeuwdorpje. Buiten ligt overigens nog best wat sneeuw. 's Avonds belt David met één van zijn vrienden in Nederland en kijken we later, via internet, een oude 'Sterren dansen op het ijs'. Je moet toch een beetje bijblijven!

9 december. Om 10.00 uur zien we de zon boven de berg uitkomen, dus dat wordt wandelen voordat het weer donker is. We gaan naar Lång Nässet. We vangen heerlijk de zonnestralen. Frans en David leven zich uit op het losprikken van ijsschotsen, die dan door de rivier verder worden meegenomen.

Ik maak intussen wat foto's en geniet van de zonnestralen. Op de terugweg komen we Takk, op z'n quad tegen, met z'n broertje achterop. Vandaag maken we de Zweedse kerstkaarten verder in orde en 's avonds de kerstkaarten die we per e-mail naar Nederland verzenden. David heeft om 17.00 uur weer z'n voetbaltraining. Ze spelen nu echter een spelletje binnen hockey oftewel bandy.

10 december. Vandaag is het eerst weer druilerig. Op school krijgen wij een uitgebreid verhaal over Alfred Nobel, omdat vandaag de officiële uitreiking is van de Nobel-prijs, in Stockholm, door de koning. We gaan vrij vroeg weer uit school weg, omdat een aantal uit onze groep de D-proef maken. Wij hadden ook al graag meegedaan, om uit te proberen of we er al klaar voor zijn, maar we hadden dat niet tijdig gemeld, dus dat komt later wel. Daarom zijn we maar verder gegaan met het rondbrengen van onze Zweedse kerstkaarten. Allemaal leuke en verraste reakties.

David komt moe uit school. Zijn speciale juf Lizzie is vandaag thuis, omdat haar zoontje ziek is, dus moesten ze in de gewone klas zitten, maar deden niet mee met het gewone programma en hadden tweeëneen half uur zitten rekenen. Nou vind David rekenen juist heel erg leuk, maar dit was hem toch wat te veel. Hij dook dan ook maar meteen in een Kuifje toen hij thuiskwam.

Het blijft ons verbazen hoe vroeg het donker is. Op zo'n dag als vandaag, bewolkt en grijs, begon het om 15.15 al schemerig te worden en om 16.00 uur was het donker. Lopend in het donker en terwijl het sneeuwt brengen we de kerstkaarten hier in de 'buurt' rond. We hebben lichtgevende hesjes aan, zoals iedereen hier, anders is het echt te gevaarlijk. We gaan ook naar het huis van een Zweeds vriendje van David, een buurtschapje op ongeveer 10 minuten lopen. Ze waren op vakantie naar Thailand en tot onze verrassing net terug. Als we eenmaal thuis zijn, blijft het doorsneeuwen, dus wie weet ligt er morgen weer het één en ander. We hebben de sneeuwschuiver maar weer voor de dag gehaald.

11 december. Het heeft vanacht gesneeuwd, niet veel, maar er ligt toch weer een mooi wit dekje. David gaat uiteraard weer gewoon naar school. Hij heeft vandaag een vervangende juf en ze spelen memory en maken kaarsen voor het Lucia feest. Het wordt elk uur een graad kouder en ook helderder. Frans en ik gaan, in overleg met onze vaste juf van dit moment, vandaag niet naar school, omdat zij er ook niet is. Frans heeft z'n tijd hard nodig om zijn spreekbeurt voor te bereiden en ik zou grammatica gaan doen, er zijn echter toch weer zoveel andere klusjes, dat ik daar dus helemaal niet aan toe kom. Het plaatselijke installatiebedrijf komt op ons verzoek langs om te checken of we geen lekstroom hebben. Het blijkt in orde, dus de schokken, die we af en toe krijgen, bij het aanpakken van de aanrecht, zijn puur van de droogte en daardoor statische elektriciteit.

ons huis in de verte tijdens de wandeling

ons huis in de zon met caravan en garageWe lopen ook nog even ons vaste rondje en ik heb nog steeds niet de goede wanten, dus voor de zoveelste keer ijskoude of liever gezegd, bevroren vingers en dan is het vasthouden van de poles niet meer zo leuk. Het is al behoorlijk koud, vooral in de schaduw. Desondanks maak ik onderweg nog weer wat foto's van de besneeuwde natuur. Ons huis zien we van een afstand nog steeds in de zon liggen. Dat is wel prettig, zeker nu de zon maar zo kort boven de berg uitkomt. De avondlucht is weer schitterend, zachtroze en oranje en lichtblauw. Tegen de avond is het al - 7°C met een prachtige flonkerende sterrenhemel. David laat via internet zien, dat zijn aan de kerstman ingestuurde tekening op een pagina van de krant staat, met een commentaar van de kerstman erbij.

15.15 uur en het licht neemt langzaam af12 december. Om 7.30 uur is het -14°C en superhelder. Dus wat we gisteravond in het westen zagen, zien we nu bij het ontbijt in het oosten; een schitterend gekleurde lucht. Vandaag heeft Frans zijn spreekbeurt voor het C 'betyg'. Het gaat allemaal goed. Er werden veel vragen gesteld en het hield ook na afloop de mensen nog aardig bezig. Daarna zijn we maar meteen doorgegaan voor de D-proef. Het was een pittige luistertest, maar ik denk dat het wel gelukt is. Morgen horen we het. De D-proef bestaat uit 5 onderdelen, morgen doen we een tekstverklaring, we moeten nog een luistertest inhalen, dan moeten we nog een samenvatting van een boek(je) maken, nog iets met vragen en dan nog een gesprek met iemand, die niet voor SFI werkt. Vanmiddag hebben we, voordat we David uit school gingen halen, nog even een rondje in de zon gewandeld. Dat kon nog net. David gaat vanuit school bij Takk spelen en we halen hem rond 17.45 lopend weer op. Het is dan uiteraard helemaal donker, maar door de sneeuw, kun je alles toch nog redelijk goed zien. We gaan over de stuw en horen het water onder ons voortrazen, spannend. David heeft bij Takk heel veel rijst gegeten, omdat hij die zo lekker vond. En thuis aten we ook weer rijst, maar dan zilvervliesrijst. Vindt hij toch iets minder, maar is wel gezonder. Het blijft nog lekker koud, - 15°C.

13 december. Vandaag wordt St. Lucia gevierd, het feest van het licht. David moet om 8.30 bij school zijn omdat de hele school naar de kerk gaat om dit te vieren. Wij hebben bij Komvux/SFI ook Lucia feest om 9.30, maar we willen toch eerst mee naar de kerk, zeker omdat dit voor ons de eerste keer is. Thip gaat met ons mee. Wij zijn extra warm aangekleed, want het is nog steeds - 14°C en we verwachten een koude kerk, maar die is heerlijk warm. Frans, Thip en ik vinden het een mooie, ingetogen ceremonie, waarbij vooral veel gezongen wordt door het koor van jeugdigen en ook enkele jonge solistes, begeleid door gitaar. David zegt, als hij weer uit school komt, dat hij het saai vond.

Als wij om 9.45 uur bij SFI aankomen is het Luciafeest daar al weer voorbij en blijken wij een superlange pauze te hebben die wij met ons huidige klasje invullen, door met één van onze leraren te praten; er komt van alles voorbij aan onderwerpen en het is erg leuk en leerzaam. Daarna zullen we met z'n vijven een leesproef voor D-niveau hebben. Frans en ik denken wel dat we dat goed hebben gemaakt. Als we allemaal klaar zijn krijgen we de uitslag van de luistertest van gisteren en daar heb ik ruim voldoende voor en Frans net één punt te weinig, maar de test kan los nog een keer over worden gedaan.

Eén van onze leraren was vorige week gevallen op haar knie en ze liep zo moeilijk, dat ik haar vandaag een healing had beloofd. Nadat ik thuis gegeten heb ga ik terug naar school om de beloofde healing te doen. Als ik terugrijd zie ik weer zulke mooie luchten, die ik slechts bij benadering op de foto krijg. David heeft vandaag een heel knutselprogramma en komt uit school met een verzameling zelfgemaakte spullen, zoals kerstkaarten voor ieder van ons, kerstversiering, een potje voor een waxinelichtje en een kettinkje voor een mobieltje, dat hij (nog) niet heeft.

Ook vananvond is het nog steeds - 14°C.

14 december. Vandaag is het iets minder koud, maar nog steeds superhelder en zonnig. Op de tijd dat de zon het hoogst staat hebben we voor de tweede keer eens een ander ommetje gelopen, waarbij we optimaal de zonneschijn kunnen benutten. Takk komt 's middags meteen mee uit school en blijft eten. We laten hem kennismaken met het oer-hollandse spel 'sjoelen'. We brengen hem weer gezamenlijk, lopend weg. Op de terugweg zien we vele vallende sterren en David en ik blijven nog een tijdje voor het huis staan kijken en praten over de ongelooflijke grootsheid van alles. Het is heerlijk, die tintelende frisse kou aan je gezicht te voelen en die frisse lucht in te ademen, vooral als je het verder lekker warm hebt.

15 december. Het is weer tijd voor ons wekelijkse bezoek aan Hudiksvall. Een heldere lucht met zon en - 10°C. Op de terugweg, om 14.30 uur, begint de zon alweer te zakken, hetgeen weer onbeschrijflijk mooie luchten geeft, zowel voor ons een paarsig roze en lichtblauw als achter ons oranje/roze tegen een lichtblauwe lucht met bomen die wit zijn van rijp en sneeuw, als kant werkjes.

Als we ons regelmatige rondje Nederlands jeugdjournaal doen, horen we dat er vlakbij onze vroegere woonplaats Zaltbommel een legerhelicopter tegen een elektriciteitsmast is aangevlogen, waardoor 50.000 huishoudens zonder stroom zitten. Daardoor zien we ook nog even een opname van de Sint-Maarten en horen we de zachte 'g' van de kinderen die geïntervieuwd worden, leuk! Hier komt zo'n stroomstoring vaker voor, vanwege bovengrondse kabels waar b.v. een boom overheen valt. We willen dus maar een keer een kleine generator aanschaffen, om te zorgen dat de verwarming en waterpomp blijven draaien. Gelukkig hebben we wel onze Zibro Kamin en petroleumkachel uit Nederland meegenomen.

Het is 21.30 uur en we zijn net terug van een wandelingetje. Heerlijk tintelende wangen en kin en verschrikkelijk rijk met zoveel diamanten om ons heen, zowel op de aarde als in de lucht (de flonkerende sneeuwkristallen en de fonkelende sterren). Nu nog even de sterren op het ijs bekijken via internet met een ijsje als toetje.

16 december. Om 9.30 uur heb ik ineens het idee om vandaag maar eens te gaan skiën. We moeten nog ontbijten, de bedden afhalen en nog een paar wassen draaien en Frans en David skiën niet, dus er moet eerst toch nog wat overwogen worden. David vind het echter wel leuk om mij te zien skiën en wie weet dat hij het dan toch ook weer een keer gaat doen. Ik kijk eerst nog maar even op de site van ons dichtsbijzijnde (25km) skigebied om prijzen van liftpas en huren van ski's te zien en de liften. De halve dag kaarten en huurprijzen gaan in om 12.30 uur. Het is weer een schitterende rit door het bekende witte wonderland van ansichten en films en naarmate we dichter bij Hassela komen ligt er nog meer sneeuw. Echter als wij het begin van de pistes naderen bekruipt mij het gevoel dat wat ik op de site gezien had toch klopte, namelijk dat de liften niet draaien. Ze waren druk bezig met sneeuwkanonnen en er lagen enorme hopen sneeuw, die waarschijnlijk nog met pistebulies over de piste uitgespreid moeten worden. Hoewel het landschap verder onder een dikke laag sneeuw bedekt was, waren de pistes blijkbaar toch onvoldoende besneeuwd. Gelukkig hadden we twee sleetjes meegenomen en hebben we daarmee ook enorme pret gehad en vervolgens nog een stuk gewandeld. De terugweg was weer hetzelfde genot wat kleurschakeringen betreft, als de voorgaande dagen. De luchtfoto heeft Frans deze keer met tegenlichtinstelling genomen om de kleuren beter te laten uitkomen, de rest wordt dan helaas weer te donker.

16 december. Om 9.30 uur heb ik ineens het idee om vandaag maar eens te gaan skiën. We moeten nog ontbijten, de bedden afhalen en nog een paar wassen draaien en Frans en David skiën niet, dus er moet eerst toch nog wat overwogen worden. David vind het echter wel leuk om mij te zien skiën en wie weet dat hij het dan toch ook weer een keer gaat doen. Ik kijk eerst nog maar even op de site van ons dichtsbijzijnde (25km) skigebied om prijzen van liftpas en huren van ski's te zien en de liften. De halve dag kaarten en huurprijzen gaan in om 12.30 uur. Het is weer een schitterende rit door het bekende witte wonderland van ansichten en films en naarmate we dichter bij Hassela komen ligt er nog meer sneeuw. Echter als wij het begin van de pistes naderen bekruipt mij het gevoel dat wat ik op de site gezien had toch klopte, namelijk dat de liften niet draaien. Ze waren druk bezig met sneeuwkanonnen en er lagen enorme hopen sneeuw, die waarschijnlijk nog met pistebulies over de piste uitgespreid moeten worden. Hoewel het landschap verder onder een dikke laag sneeuw bedekt was, waren de pistes blijkbaar toch onvoldoende besneeuwd. Gelukkig hadden we twee sleetjes meegenomen en hebben we daarmee ook enorme pret gehad en vervolgens nog een stuk gewandeld. De terugweg was weer hetzelfde genot wat kleurschakeringen betreft, als de voorgaande dagen. De luchtfoto heeft Frans deze keer met tegenlichtinstelling genomen om de kleuren beter te laten uitkomen, de rest wordt dan helaas weer te donker.

17 december. Het is vandaag een stuk minder koud en die tien graden verschil is goed te merken. We vinden het nu zelfs warm, hoewel het nog - 5° C is. Zo zie je maar hoe snel je er aan went. Wij hebben vandaag weer een test, een gesprek met de rector. Frans samen met een andere (Thaise) klasgenote en daarna mag ik met Thip, de moeder van Takk. We hebben ieder apart een gesprek met de rector, waarbij we zelf moeten vertellen en hij luistert en we moeten een discussie voeren met z'n tweeën, waarbij ook de rector alleen maar luistert. Morgen is dan voor de anderen de laatste test, wij moeten er nog 1 inhalen.

's Middags gaat David bij Takk spelen en gaan we nog even verder met het praktizeren van het Zweeds met Thip. Dus we hadden wel weer even genoeg Zweeds gedaan voor vandaag. David verzucht tijdens het eten, dat hij wel weer eens even gewoon Nederlands met z'n vriendjes in Friesland zou willen spreken. Toch zegt hij later dat het Zweeds hem steeds makkelijker af gaat en dat hij het makkelijker vind dan het Fries.

We kregen gisteren een mailtje uit Friesland waarin geschreven werd dat er binnenkort weer geschaatst kan worden. We hebben onze hielen nog niet gelicht of het wordt kouder! Kwamen we naar Friesland 4 jaar geleden om te kunnen schaatsen, lag er geen natuurijs, zijn we hier om te kunnen skiën, ligt er niet voldoende sneeuw! Grapje!!! David en Frans zijn nogal 'weer' freaks, dus kijken regelmatig op de weerkaartjes. Vandaag zag David dat het in Nederland -5°C zou zijn, hetzelfde dus als hier, maar dat het in Kiruna, boven de poolcirkel + 5°C is. Dat is toch wel heel raar.

18 december. Het is hier nu - 1°C en het lijkt wel voorjaar met het zonnetje erbij. Het dooit ook lichtelijk. Bij David's school is sinds vorige week een mooie ijshockeybaan. David heeft ook weer reuze zin in schaatsen. Hij vond het zo lekker op de noren, waar hij in de ijshal in Leeuwarden op schaatste en dat is hier niet mogelijk, dus hij moet het waarschijnlijk toch op ijshockeyschaatsen gaan doen. Na de Kerstvakantie krijgt David met zijn klas schaatsles, tijdens de gymnastieklessen en er wordt navraag gedaan of we dan misschien schaatsen kunnen huren. Hij is vandaag twee keer gevraagd, door verschillende jongens, om mee te gaan schaatsen, maar ja dan moet hij toch eerst schaatsen hebben. Misschien kunnen we wel ergens ijshockeyschaatsen lenen, zodat hij het eens kan uitproberen.

Wij doen de twee laatste testen voor het D-betyg en we horen dat we voor de test van gisteren geslaagd zijn. Om echter een getuigschrift te krijgen moeten we ook nog een kort verslag van een boekje maken. Frans heeft dat al af. Ik had het iets te kort gedaan, dus heb nog wat te doen.

We hebben na afloop van David's school nog even een gesprekje met zijn speciale juf over de voortgang, omdat wij toch niet willen dat hij nu nog verder veel tijd verliest. Na de Kerstvakantie gaat hij, zoals eerder al afgesproken meer meedraaien in de gewone klas, zodat hij ook de gebruikelijke lesstof krijgt. Het is een beetje ongelukkige tijd voor de gewone klas geweest, omdat hun vaste juf alsmaar weer ziek werd en er dan een vervangende juf moest komen, die overigens wel heel goed is. Daardoor was het instromen voor David in de gewone groep niet zo gemakkelijk, ook omdat er nogal wat leerlingen in die groep zitten, die extra aandacht nodig hebben. We krijgen te horen dat ze wel heel verbaasd zijn over de snelle vorderingen die hij gemaakt heeft in zo'n korte tijd en dat hij zelfs de juf dingen in het Zweeds verteld, die zij zelf niet weet. Ja, het Nederlandse onderwijs is zo gek nog niet en de lat ligt in Nederland heel wat hoger. Maar, het is hier wel relaxed en het gaat er vooral om dat de kinderen zich gelukkig voelen, daar is heel veel ruimte voor.

David heeft alweer de laatste tubales voor de vakantie en hij vind de lessen leuk en doet ook goed zijn best, zelfs regelmatig oefenen.

19 december (woensdag) Christine heeft even vrij af voor het logboek....... Vanmorgen was het nog -5 op de buitentermometer, en vanavond is het boven nul met wind en bewolking. De zonsondergang was weer mooier dan gisteren, met prachtig roze licht op allerlei wolkjes.De (licht)dag is dan wel wat kort, maar hij wordt opgerekt door een langdurig begin en eind. .......Vandaag een gedenkwaardige dag: we zijn allebei "taalvaardig" verklaard. We hebben alle taalproeven met succes doorstaan, en het tekortpunt van Frans bij de luistertest (wat is de symboliek?) is gecompenseerd door andere positieve resultaten. We zijn toch wel trots, want in amper vier (les)maanden kunnen we ons vanaf "niets" al behoorlijk redden in het lezen, schrijven, luisteren en praten van/in het Zweeds. Morgen praten we op school over een vervolgcursus want we willen ons Zweeds wel op een hoger peil brengen.Vlak voor deze uitslag kreeg ik een reporter van radio Gävleborg aan de telefoon. Hij sprak ongeveer net zo onduidelijk als de personen in de luistertest, alleen hoorde daar een richtvraag bij, dus dat biedt dan nog wat houvast. Uiteindelijk bleek dat hij refereerde aan een interview dat zijn collega had met Christine in maart, toen we net weer terug in Nederland waren. Hij wilde vanwege Jul (Kerst) graag een Nederländska familje op de radio. Omdat de puf op dat moment ontbrak (we worden al aardig Zweeds, soms "orken" we het even niet) heb ik hem maar doorverwezen en als alternatief uitstel aangeboden. .....Van onze Thaise klasgenote Kan kregen we zomaar een Jul-presentje (bonbons, hmmm), heel lief. ......Behalve Christine is ook David vandaag wat in de lappenmand. De vakantie staat voor de deur en de spanning begint te breken. We hebben een stevig halfjaar achter de rug en dan mag er wel eens even uitgeblazen worden. Christine's hoge bloeddruk en de gewenste behandeling daarvan baart ons wat zorgen en daarom werd advies gevraagd in Nederland. Gelukkig hebben we daar nog een "ingang". Nu kunnen we weer even ontspannen verder.

20 december (donderdag) Vandaag laatste schooldag, zowel voor David als voor Christine en Frans. 's Morgens op SFI praten over voortgang met Zweeds in januari. Met hele groep in de filmzaal optreden (kerstliedjes) voor alle andere Komvux-ers (personeel, andere cursisten), en diploma uitreiking aan enkele medecursisten. Wij krijgen ons diploma thuisgestuurd, het ging te snel.....In ons groepje zijn ook de anderen geslaagd.

21 december-31 december-7 januari Vakantietijd (we beginnen pas weer 8 (David) en 9(Christine en Frans) januari). Uitslapen, bezoekjes bij ons en bij anderen, een keer schaatsen op de ijshockeybaan, veel wandelen in de sneeuw met onze antiglij-ijzers en nordicsticks, winkelen, lekker in huis aanoetelen, Kuifje lezen, tv kijken zowel via pc (Nederland) als gewone tv (Zweeds, nog steeds lastig), dvd's kijken, oliebollen bakken (te weinig gist, maar toch lekker, allemaal op), kerstpost lezen en berichtjes sturen, rustige jaarwisseling met enig vuurwerk rond die tijd maar verder stil. Kortom, we verwennen onszelf, genieten van de sfeer in huis en buiten, en hebben het toch nog druk. Van de voorgenomen werkzaamheden is nog niet veel gekomen. Zweedse invloed? Dagboek bijhouden zit er dus ook niet in....Maar zaterdag zijn we in Sundsvall geweest om bij Fyndlagret (2de hands spullen) onze ski- en langlaufzaken te kopen. Beetje op de gok en de eigen (Christine) ervaring, want advies was er niet direct bij. Toch goed geslaagd: slalom-skis voor Christine en David, inclusief schoenen, langlauf-skis voor alle drie, en bijbehorende schoenen voor C en D (maat F was op), stokken, en een helm voor D. Vandaag e.e.a. gekeurd bij een plaatselijke deskundige/reparateur die het vrijwel allemaal goed vond. Deze pret kan dus nu beginnen. C en D oefenden vanmiddag al lauglauf in de tuin, het viel niet mee (lastig parcours) maar het begin is er. Ook maakten we gisteren kennis met de "spark", een hier veel gebruikte slee met lange ijzers en hoge greep, heel handig bij al die sneeuw om toch snel vooruit te komen. We mochten hem lenen van onze gastheer en-vrouw bij wie we een bezoekje brachten (juf van school). Nu maar voorbereiden voor morgen, want dan loopt de wekker weer af....

Creator of this Website: Christine Eckenhuijsen Smit | Copyright2014 © Ons Leven in Zweden
laatst bijgewerkt 24 jan 2018