Dagboek van Ons leven in Zweden

En voor de aanpak van lichamelijke, psychische
en/of emotionele klachten en/of vragen bieden wij

Healing en Reading op Afstand

Coaching in Bewustwording

Persoonlijk Energie Profiel

Leef jouw Opdracht

 

 

Voorgeschiedenis

Dagboek
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016

Praktijk
Re-member-your-Self
Afstands-Healing/Reading

Wie zijn wij
+contact

Jaaroverzicht 2009

Onderwerpen op deze pagina: Toch in Zweden blijven | Februari - Maart - April | Mei - Juni - Juli | Augustus - September - Oktober | November

(Als je hierboven op de links klikt dan kom je direkt in de betreffende maand(en))

Toch in Zweden blijven
Wij hadden afgelopen zomer besloten om weer terug te gaan naar Nederland.

Ons huis hier was tijdelijk te koop maar gedurende het hele proces begonnen wij ons af te vragen of wij wel gefocused genoeg waren om naar Nederland terug te gaan?
Toen wij besloten hadden om naar Zweden te gaan waren wij alle drie heel erg gericht op dat doel.
Hier kochten we een huis binnen drie dagen. Terug in Nederland verkochten wij ons huis binnen een week.
Ook toen stonden er al geruime tijd een aantal huizen te koop in de plaats waar wij woonden,
de makelaar wilde eigenlijk inzetten met een lagere prijs en onze omgeving had er ook een hard hoofd in - voorzover ze de tijd hadden, want de meesten wisten het nog niet eens en toen was het al verkocht. Sterker nog, we hadden het bord nog niet eens in de tuin gezet!!! Maar..... wij waren dan ook heel erg gefocused.

We merkten in de afgelopen tijd, dat we hier, in Zweden, toch meer geworteld waren geraakt.
Dat David zich door de wisseling van klas en het herontdekken van het schaakspel maar dan in clubverband meer thuis voelt.
Dat de taal steeds beter gaat. Het vervoer gemakkelijker, door de spijkerbanden die we kochten. 
En: de vriendschappen die inmiddels zijn opgebouwd.
Ook de start van de Basiscursus Selfhealing in een prachtige ruimte half februari geeft een doel hier.
Maar tevens de mogelijkheden die wij inmiddels via internet kunnen bieden. Dus wat hart en betekenis voor ons heeft kunnen we weer gaan doen. Daardoor begon de energie alweer meer te stromen.

En toen we dan vorige maand de beslissing namen om (voorlopig langer) te blijven, kwam de stroom helemaal op gang en buitelden de ideeŽn over elkaar heen . En dat voelt goed voor ons alle drie.
De mensen hier waarderen ons besluit ook. En zo zie je maar weer, "het kan verkeren".

Februari - Maart - April

Eind februari is Michiel een weekje gekomen en heb ik heerlijk samen met hem kunnen skiŽn in Hassela, een piste 25 km hiervandaan.

Met Michiel op de lift in HasselaDavid op de sneeuwscooter bij Hassela

David heeft ook z'n hart kunnen ophalen. Hij mocht tot twee keer toe met vrienden mee sneeuwscooteren in Hassela.

Ik heb al een aantal keren kunnen schaatsen op mijn noren op een enorm grote baan in de plaats waar wij hoofdzakelijk onze boodschappen voor de hele week doen. Dat is 30 km verderop en zo combineren we dat. Hier in het dorp is alleen de ijshockey baan en dat is met noren niet leuk. Overigens had David aan het begin van het winterseizoen gezegd dat hij niet ging schaatsen, niet langlaufen en niet skiŽn. En dat is wat lastig als je een paar weken lang tijdens de gymles gaat schaatsen en ook met school gaat langlaufen. Maar intussen heeft hij dus geschaatst, gelanglaufed en geskied. Vooral het langlaufen vind hij heel erg leuk.

Hertjes in de achtertuinZoek de twee liggende hertjes in de achtertuinDoor de diepe sneeuw naar de uitgang....

Een paar weken geleden hebben we de hele ochtend bezoek gehad van een hertenpaartje. Ineens kwamen ze te voorschijn in onze achtertuin en gingen daar zelfs lekker liggen. Later staken ze dwars onze voortuin over, door de dikke sneeuw.

Momenteel zijn wij vrijwel dagelijks met z'n drieŽn aan het langlaufen, niet op een loipe, maar op de scootersporen over de velden en door bossen en soms ploegen we door de dikke sneeuw als er geen scooterspoor is. Het is spannend, gezond en we genieten er alle drie van. We zweten wat af en daarna heerlijk douchen en je rozig voelen, echt gaaf. We zijn al een paar keer in het weekend er een hele dag op uit geweest, rugzak met drinken, eten en een opvouwkrukje mee. Al twee keer een hele dag in de stralende zon, en dat is ons ook aan te zien. We hebben al een heerlijk bruin kleurtje op ons gezicht. Tijdens het langlaufen zien we veel sporen van hertjes maar ook van elanden en andere dieren. De laatste dagen hebben we veel hertjes gezien. Ook zag David een vos wegschieten.

pauze in de zonFrans en David onderweghertjes en wij onderweg

David wijst plakkaat aanJe merkt nu wel dat het voorjaar er aan zit te komen. De zon is al zo sterk dat als die maar even schijnt de sneeuw enorm gaat smelten. Hele plakkaten komen het dak afzeilen.

Vandaag, 17 maart zijn David en ik (Christine) nog een keer gaan langlaufen, maar de sneeuw - hoewel nog dik - wordt pappig en we zakken er regelmatig doorheen en dat is niet lekker als je net een vaartje hebt. Dus helaas zal het wellicht de laatste keer zijn geweest dat het nog kan. We vinden het ontzettend jammer, want gewoon wandelen vindt vooral David toch wel saaier. Je komt nu op plekken, waar je anders niet komt. We hebben door het langlaufen veel meer van onze omgeving leren kennen en ook plekken ontdekt waar we - als de sneeuw eenmaal weg is - ook kunnen gaan wandelen. We kijken al weer uit naar het moment dat het weer mogelijk gaat worden om te langlaufen, november of december misschien???

In oktober 2008 had David van z'n eigen spaarcentjes een tiende hands sneeuwscooter gekocht. Maar van het begin af aan wilde het niet vlotten. Het ding startte niet (bij de koop wel natuurlijk!). Allerlei mensen erbij, die meteen de boogies eruit begonnen te trekken en hopen dat het dan wel zou gaan. Uiteindelijk een reparatie bij een bedrijf. Frans en ik (ik stuurde) zijn er van daar af mee naar huis gereden en kieperden binnen de eerste paar meter om bij een diepe greppel. Toch 300kg!! Gelukkig hadden we allebei alleen een tijdje last van onze enkel. Maar, echt leuk vond ik het niet meer. Laat mij maar skiŽn, dacht ik.

jan 09 David en Michiel op de sneeuwscooterDavid in actieToen Michiel kwam hebben hij en David er nog een beetje op kunnen rijden. Maar er was duidelijk toch nog steeds iets mis. Al pruttelend kon Michiel net weer thuis komen.

Pas geleden weer een reparatie en daarna leek het weer niet te gaan lukken maar na volharding van Frans is nu vandaag, 19 maart het wonder geschied, hij doet het en David heeft er zelf nu eindelijk een hele tijd op kunnen rijden. Daarvoor hadden David en ik toch nog een heel toertje op de langlaufski 's gedaan in de stralende zon. Deze keer was de sneeuw juist op veel plekken super glad, omdat de bovenlaag overdag wat smelt en het 's nachts toch nog behoorlijk vriest. Op het ogenblik beleven we elke keer nieuwe condities van de sneeuw.

Het lijkt nu wel of het leven hier alleen uit skiŽn, langlaufen en sneeuwscooteren bestaat, maar dat is nou ook weer niet zo.
Er wordt verder ook nog hard gewerkt. Vorig najaar bijvoorbeeld hebben we de website voor de praktijk helemaal herzien, wat een enorme klus was. Ik ben gestart met het regelmatig schrijven van een nieuwsbrief voor mensen die geÔnteresseerd zijn in levensvragen, bewust worden etc. In januari ben ik verder gegaan met het schilderen hier in huis en het is echt heel erg naar onze zin geworden. In oktober 2008 zijn we begonnen met het pakket Nederlands van de Wereldschool voor David. Dat is best zwaar, omdat hij dat na school nog moet doen. We zijn daar heel trouw mee bezig geweest, maar op het ogenblik - door het vele langlaufen - lukt dat niet zo best. Maar dat pakken we wel weer op. En tussendoor krijgen we ook nog af en toe klanten voor de praktijk. Het is de bedoeling om binnenkort een aantal avonden te organiseren, om mensen kennis te laten maken met de kursus Selfhealing. En het schrijven van dit dagboek is, zoals je kunt lezen ook weer hervat. Dat zal wel met horten en stoten blijven gaan. En volgende maand komt het voorjaar er weer aan en dan is het plan om de beplanting rigoureus te verplaatsen, dus dat wordt ook wel weer een stevig karwei.

23 maart. Er valt weer behoorlijk veel sneeuw. En David heeft eindelijk het genot om lekker door verse sneeuw te scooteren en als eerste sporen te trekken.

De afgelopen dagen hebben we weer zwanen zien en horen komen en toen we zaterdag voor het schaken van David 250 km zuidelijker waren zagen we daar ook al de eerste kraanvogels op het ijs ineengedoken staan.

ijspegels voor de keukenramenijspegels dichterbij24 maart. Vandaag hebben we weer heerlijk met z'n drieŽn kunnen langlaufen in de zon en de verse sneeuw. De zon is al enorm sterk, maar het is nog behoorlijk koud, daardoor vormen zich enorme ijspegels. 's Nachts is het zelfs nog -16.

27 maart. Gisteren en vandaag weer fijne tochtjes op de langlaufski's kunnen maken door heerlijke sneeuw. Nu was het juist veel fijner om zelf sporen te trekken, dan over de scootersporen te gaan. Het voelt als dansen. Vandaag woei het stevig en daardoor zag de sneeuw eruit alsof we door de woestijn gingen, dezelfde struktuur, een aparte gewaarwording. Helaas hadden we het fototoestel niet bij ons.

28 maart. Er is vannacht weer behoorlijk wat sneeuw gevallen. Dus voordat we David naar de voetbal training konden brengen hadden wij ook weer onze ochtendgymnastiek, schuiven en vegen. Een goede warming-up voor Frans en mij voor het pittige tochtje langlaufen in de mist, wat wij in de twee uur dat David training had in Gnarp hebben gedaan.

30 maart. We langlaufen na school David z'n favoriete rondje. Dat is met wat afdalinkjes en hobbels en een stukje door het bos. Zo'n dik uur zijn we daar wel mee bezig. Daarna gaat Frans bij David achterop de sneeuwscooter en doen ze hetzelfde rondje nog twee keer. David was het heen en weer scheuren op het veld hiervoor een beetje zat en dit is de eerste keer dat hij er een echt tochtje mee maakt. Frans is er eerst wel een beetje huiverig voor, maar David stuurt heel voorzichtig en behendig, zodat Frans er zo'n vertrouwen in krijgt en zo leuk vind, zodat ze nog een tweede rondje doen.

31 maart. We horen en zien niet alleen steeds meer zwanen, maar ook ganzen terugkomen. Dat gaat zelfs de hele avond, en ook 's nachts door. Bijzonder altijd weer dat geluid dat ze maken. Dat had ik in Nederland, met name in Friesland hoorden we dat veel, ook altijd al als ze over kwamen. Het geeft een Niels Holgerson gevoel of zo.

1 april. Stralend weer en 8+ en ik wil graag nog een keertje skiŽn in Hassela. Eerst gaan Frans en ik daar samen langlaufen. Dit keer en voor het eerst op een echt spoor. We vinden het lang zo leuk niet als hoe we het tot nog toe gedaan hebben. Daarna ga ik meteen door op de skies, maar dat is een gek gevoel! Ik had sinds eind januari niet meer op gewone skies gestaan en alsmaar op langlaufskies. Eerst voelde het alsof ik het helemaal niet meer zou kunnen, maar dat was gelukkig snel over. Ik vond het weer zo heerlijk en zag dat er ook een behoorlijk makkelijke afdaling was met een dito liftje, dat ik voorstelde om ook David toch nog maar te leren skiŽn, de volgende dag. Dat was even slikken voor David, want die had daar toch wel bedenkingen over.

2 april. We gingen, zoals afgesproken, David wat eerder uit school halen en door naar de skipistes van Hassela. Helaas vandaag geen stralende zon, maar wel 10+. Hoewel best wel nerveus nam David de eerste hobbel, namelijk de lift, al snel. Pakte ook snel de techniek op, zonder stokken, eerst onder protest, maar al snel het nut ervan voelend, dat ze eerder in de weg zitten dan helpen, voor een beginner en toen steeds een stukje hoger. En wat hij aan het begin nooit gedacht had, hij is tot twee keer toe helemaal bovenaan de lift geŽindigd en ook weer heel goed naar beneden gekomen. En leuk dat hij het vond. Hij was terwijl ik alleen even op en neer ging ook een paar keer alleen op de lift gegaan en alleen naar beneden. Dus ook dit stukje sneeuwplezier hebben we weer binnen. Morgen gaan we weer. Frans heeft ook een taak in het geheel, die heeft namelijk onze verrichtingen op video vastgelegd.

bijna "parallelschwung"

3 april. Inderdaad weer skiŽn. Nu regende het zelfs, maar dat mocht onze pret niet drukken en uiteindelijk was het weer droog. David ging vaak in z'n eentje op de lift en weer naar beneden en al steeds meer in ''parallelschwung''.

spelen tegen de allerbesteaktie!met recht trots en voldaan op de behaalde prijzen

4 april. David heeft een schaaktoernooi maar nu gelukkig op de thuisclub in Gnarp (17km) en pas om 11.00 uur. Hoewel David nog maar kort bezig is, vanaf januari, gaat het al behoorlijk goed en door de vorige toernooien leert hij de andere spelers ook al aardig kennen. Deze keer sleept hij er dan ook, tot zijn enorm grote genoegen, een 3e prijs uit en wint daardoor een mooie beker.

een beetje broerzeelucht snuivensmakelijk eten!

Hierna gaan wij naar onze Irakese ''zoon'', die in HarmŚnger woont en nemen hem mee naar de kust. Het is inmiddels heerlijk weer.

Als wij hem weer thuisbrengen wil hij graag dat wij nog even komen luisteren naar een voordracht die hij maandag als proef moet doen. Hij gaat waarschijnlijk in augustus in LuleŚ beginnen met de studie voor ingenieur. Daar studeert ook de zoon van onze Zweedse vriendin en we hebben gevraagd of die hem wil helpen een beetje wegwijs te worden in LuleŚ.

goudvinken en groenlinggoudvink mannetje in sering

5 april. De sneeuw verdwijnt de laatste dagen zienderogen. Tegelijkertijd komen er steeds meer vogels terug. Vanmorgen was het een ware invasie. Ik denk wel 50 vinken, merels, goudvinken, ringmussen (die ook bij ons nestelen), groenlingen, barmsijzen, sijzen, koolmezen en spreeuwen.

We zijn maar weer eens vanouds gaan wandelen en David op de skelter. De normale wegen zijn weer helemaal schoongisteren. Grijzig en somber.. Het was wel een heel andere dag dan

jammer; laatste ritje

De sneeuwscooter is door David op z'n zomerstallings- plek gezet. Zo nemen we beetje bij beetje afscheid van onze winteractiviteiten.
Sneeuwklokjes doen hier hun naam eer aan, want ze komen ook echt onder de sneeuw vandaan. En wat er al van de berg sneeuw bevrijd is begint meteen groen uit te lopen.

7 april. David en ik doen ons eerste fietstochtje om de zwarte lammetjes te gaan bekijken, die Frans en ik 's morgens op onze wandeling hadden gezien. Helaas zaten ze nu in de schuur en was het ijskoud op de fiets.
Op weg naar het wekelijkse schaken zien we eerst een groep van 10 herten op een weiland waar de sneeuw al een beetje aan het verdwijnen is en op een andere plek, waar we eerder tijdens het langlaufen een groep herten zagen, was nu een grote groep kraanvogels. Dus het voorjaar komt er echt aan ondanks de koude.

8 april. Het is hier op school de gewoonte vanaf klas 4 (= groep 6) om in april 1 dag een zelfgezochte stage te doen. Vorig jaar heeft David dat gedaan bij een transportbedrijf, omdat hij graag vrachtwagen chauffeur wilde worden. We moesten hem om 6 uur 's morgens afleveren en hij heeft echt hard moeten sjouwen. Dit jaar hebben we aan ťťn van de begeleiders van het schaken, die advocaat is, gevraagd of David bij hem een kijkje kon nemen. Dat kan wel bij een rechtszaak. Dus volgende maand gaat David met hem mee naar SŲderhamn om daar twee rechtszaken bij te wonen en wat meer te horen over het beroep van advocaat. In het vervolgonderwijs worden het steeds meer dagen dat de stage moet duren. Als er door de leerlingen een beetje serieus mee wordt omgegaan, dan is het een leuke manier om alvast een beetje te oriŽnteren op de arbeidsmarkt.

Wat is het toch fijn als je elkaar healingen kan geven. Frans had weer behoorlijk veel last van zijn oog, een pijnlijke druk. Gisteren ben ik begonnen met een korte healing en wat cranio. Het verbeterde al wel, maar was nog niet weg. Ik had de boodschap, dat ik een week lang door moest gaan met elke dag een korte healing geven. Dus vandaag ook weer en nu is de pijn helemaal verdwenen, maar we gaan nog door; wellicht dat het zicht dan ook verbetert, dat zou helemaal geweldig zijn.
Ik had al een paar dagen enorm pijn bij mijn schouderbladen, waarvoor Frans mij eerst stevig masseerde en daarna heel subtiel. Ik heb daarna een half uur heel diep geslapen en mijn rug was heerlijk ontspannen en vrijwel pijnloos.

9 april. David is jarig. Op school wordt er hier niets aan gedaan. Omdat het met echte vriendjes ** hier nog steeds niks is, hebben we Haidar meegevraagd om te gaan bowlen in Hudiksvall. Dat was erg leuk.bowlen op David's verjaardagDaarna hebben we thuis David z'n favoriete eten van dit moment klaargemaakt, macaroni carbonara, maar dan met vegetarische spekjes en onze speciale eigen pizza. Intussen konden David en Haidar schaken. We moesten het schaakbord onder hun neus vandaan sleuren om te kunnen gaan eten. Na het eten hebben we met z'n vieren nog spelletjes gedaan, zoals sjoelen en domino. Tussendoor kreeg David ook nog allemaal telefoontjes van familie uit Nederland. Fijn dat ze aan hem denken. En ook heeft hij nog leuke opgestuurde cadeautjes gekregen.
**In de klas heeft David het gelukkig wel meer naar z'n zin en heeft hij wel contacten, maar toch voelt het nog steeds niet zoals het zou moeten zijn. Aan de taal ligt het in ieder geval niet, want dat doet hij heel goed.

Het is tevens Witte Donderdag. Deze dag wordt hier ''skšrtorsdag'' genoemd en dan verkleden de kinderen zich. Het heeft iets weg van Halloween, heeft namelijk ook te maken met heksen die rondvliegen en die dus verjaagd of op het verkeerde been gezet moeten worden.

David op de liftuitzicht bovenaan de lift

10 april. David heeft vakantie en we gaan voor de laatste keer skiŽn in Hassela.Voor Zweedse begrip- pen is het druk. Toch stroomt het goed door. We zijn alleen maar van het einde van de lift naar beneden gegaan, dus niet meer halverwege eraf, zoals David de keer daarvoor nog wilde. Toen waren we maar twee keer van bovenaf gegaan. Het was heerlijk zonnig en warm, waardoor ik een groot gedeelte in m'n T-shirt geskied heb. De afdaling die je hier ziet is ťťn van de twee eenvoudige of beginners afdalingen. Verder zijn er nog blauwe, rode en zwarte afdalingen. Uiteraard is het allemaal korter dan in Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland, maar je staat niet te dringen in de lift, op de pistes is het rustig en relaxed en in januari, februari en maart toch heel sneeuwzeker. Wel heb ik vandaag weer met verbazing gekeken naar de ouders die hun kinderen blijkbaar persť de berg af willen laten skiŽn zonder ze eerst behoorlijk te hebben leren remmen en de techniek te leren. Ongelooflijk. Je zou bijna denken dat ze hun kinderen haten. In tuigjes, half hangend op de heup, half achter de stok, die pa naast zich houdt (geeft zo'n lekker stabiel gevoel!) of tussen de benen van pa hangend, waardoor het been van het kind bijna gebroken werd. Dus veel gehuil, geschreeuw en benauwde gezichten.van het einde van de lift naar beneden gegaan, dus niet meer halverwege eraf, zoals David de keer daarvoor nog wilde. Toen waren we maar twee keer van bovenaf gegaan. Het was heerlijk zonnig en warm, waardoor ik een groot gedeelte in m'n T-shirt geskied heb. De afdaling die je hier ziet is ťťn van de twee eenvoudige of beginners afdalingen. Verder zijn er nog blauwe, rode en zwarte afdalingen. Uiteraard is het allemaal korter dan in Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland, maar je staat niet te dringen in de lift, op de pistes is het rustig en relaxed en in januari, februari en maart toch heel sneeuwzeker. Wel heb ik vandaag weer met verbazing gekeken naar de ouders die hun kinderen blijkbaar persť de berg af willen laten skiŽn zonder ze eerst behoorlijk te hebben leren remmen en de techniek te leren. Ongelooflijk. Je zou bijna denken dat ze hun kinderen haten. In tuigjes, half hangend op de heup, half achter de stok, die pa naast zich houdt (geeft zo'n lekker stabiel gevoel!) of tussen de benen van pa hangend, waardoor het been van het kind bijna gebroken werd. Dus veel gehuil, geschreeuw en benauwde gezichten.

Bij thuiskomst gaan we de dubsbanden op de auto weer verwisselen voor de zomerbanden. De buurman die langskomt vertelt dat er nog best een halve meter sneeuw kan komen. Dat had hij namelijk zelf een paar jaar geleden meegemaakt. Maar dat zien we dan wel weer. Als dat zo zou zijn, dan is het snel genoeg weer gesmolten.

12 april. We hebben in januari een kleinere en goedkoper (in onderhoud, wegenbelasting en verzekering) auto gekocht. Onze goede Transit staat derhalve nu sinds die tijd te koop en zal verkocht moeten worden vooraleer wij met vakantie naar Nederland kunnen komen, anders zijn er geen centjes voor. Hopelijk gaat het binnenkort toch lukken, nu het beter weer is.
Op de nieuwe auto moest ook een trekhaak komen plus de benodigde aansluiting voor de stekker van de caravan. Waar we echter tegenaan liepen was dat ze hier een 7-polig systeem hebben en wij een 13-polig systeem op onze Nederlandse caravan hebben. Een heel gedoe. Uiteindelijk hebben ze een 13-polig systeem erop gezet, maar ondanks duidelijke schriftelijke aanwijzingen van Frans, een ander systeem dan wat past op het 13-polige systeem op onze caravan. Na weer heen en weer getelefoneer, waarbij een Nederlandse medewerker bij de garage ook behulpzaam is geweest, hebben ze een nieuwe stekker voor de caravan opgestuurd zodat Frans die zelf zou kunnen monteren. Daar is hij vandaag dus mee bezig geweest. Maar ook dat lukt niet. Dus maar weer contact met de garage opnemen na de Pasen.
Het is ook prachtig weer, dus we maken een stevige wandeling, David op de skelter. Deze keer staan en liggen de lammetjes buiten in de zon en kunnen we ze goed zien. Echt Pasen!
Ik probeer nog wat nieuwe borders te steken, maar de grond is op de meeste plekken nog te hard, dus dat moet later. Ik ga namelijk de planten uit de bestaande borders halen en de tuin die we vanuit de keuken kunnen zien inrichten als echte tuin met planten rondom. Daarom zijn we al wel bezig gegaan met het verwijderen van grote boomstammen, die de bestaande border voor het huis begrenzen. Die moeten eerst gezaagd worden, voor we ze kunnen weghalen.We hebben er de buurman op een gegeven moment bijgehaald, die het klusje met de kettingzaag zo voor elkaar had. Er zaten ook nog eens grondpennen van 75cm in, die hij met een slijptol ook zo doorgezaagd had.

13 april. Mijn verjaardag. Het regent en ziet er nogal triest uit. Echt een dag om binnen te zijn, lijkt het. Eerst komen de buren. Van lieverlee klaart het, zoals hier wel vaker gebeurt, helemaal op en gaan we met z'n drieŽn fietsen. Het wordt een tochtje van 10km op en neer, maar onze conditie is blijkbaar dankzij het langlaufen en vele wandelen zo goed, dat het een makkie is. En er komt ook nog een cadeautje van boven, de regenboog, want tegen de avond valt er ineens een kort buitje. David heeft voetbaltraining en onze vriendin Barbro komt nog even op verjaarsvisite.

14 april. Na telefonisch contact met de Nederlandse medewerker bij de garage in Sundsvall, waar wij de auto hebben gekocht, besluiten we daarheen te gaan voor het regelen van de stekker voor de caravan. De Zweedse werkplaatschef krijgt het ook niet voor elkaar om de stekker in ons autocontact te krijgen en neemt ons mee naar een dichtbij gelegen caravanbedrijf waar hij de stekker gehaald heeft. Heel grappig want hij reed in onze auto en dat was de eerste keer dat ik niet zelf reed en als passagier meeging en nog wel achterin ook! Vanwege het oog van Frans rijd ik altijd. Er was gelukkig niets mis met de stekker en de man van het caravanbedrijf kon laten zien hoe de stekker er goed in moest. Nu kan Frans aan de gang met het doormonteren van de draadjes. Hopelijk dat dat gewoon goed gaat en dat we eindelijk kunnen uitproberen of deze auto de caravan ook goed kan trekken, want dat was met de Transit natuurlijk geen enkel probleem. We zullen ons sowieso moeten beperken in het meenemen van spullen, vanwege het gewicht dat deze auto mag trekken. En met de Transit konden de fietsen gewoon achterin. Hoe we dat moeten gaan doen als we naar Nederland komen is ook nog even uitzoeken.
Na deze meevaller gaan we even langs Ikea een goedkoop en lekker kopje koffie en ijsje halen.

15 april. Hoewel de stekker nog niet op de caravan zit besluiten we dat we de volgende dag voor 2 daagjes een stukje zuidelijker gaan. We hebben nu ook een adaptar, waardoor de verlichting op de caravan het in ieder geval wel doet. Dus Frans is vandaag bezig de caravan weer rijklaar te maken na de winterrust en ik in huis met inpakken van spulletjes. Morgenochtend om 8.45 eerst nog even naar de tandarts voor een kies die gebroken was.

16 april. Het bezoekje aan de tandarts zette ons vertrek even op losse schroeven. Ik was zo beroerd en had overal pijn. Direkt homeopatische druppels (Arnica D6 - voor kneuzingen, maar ook na tandentrekkerij), liggen (wat ik niet snel doe) en na een healing van Frans even heel diep in slaap en ik was weer fris en fruitig en het feest van met de caravan op weg kon toch beginnen. Echter .... de caravan zijspiegels, die we nu weer nodig hebben (bij de Transit volstaan de gewone zijspiegels) en die we bij Biltema gekocht hebben blijken niet draaibaar ????!!!! Dus er moesten andere komen. Eerst nog even de bandenspanning van de caravan (de auto hadden we gisteren al gedaan). In Hudiksvall bij 3 verschillende winkels geweest om uiteindelijk bij de laatste en meest onwaarschijnlijke omdat ze er nooit hebben wat we zoeken, maar deze keer dus wel, een stel goede spiegels gevonden.
Eindelijk waren we dan echt op weg. We kwamen op een mooie camping 25km onder Gšvle aan de grote rivier de Dalšlven. Een echte visserscamping, om de paar meter stonden er vissers langs de rivier. Niet ons ding! Het gebied deed ons afwisselend aan Nederland (duingebieden, Nijmegen, Drunense Duinen) en ook aan Frankrijk denken. Het is veel vlakker dan hier in BergsjŲ en er zijn veel wandelpaden, fietspaden en duidelijke sneeuw- scooterpaden.
Heerlijk weer knus in de caravan. David zit weer helemaal in een boek van Harry Potter en ligt op z'n bed te lezen terwijl wij met het eten bezig zijn.

17, 18 en 19 april. We blijven langer dan we van plan waren. Dit is vooral te danken aan het feit dat we het weer zo lekker vinden in de caravan. Het is wel heel zonnig, maar ijskoud en het waait hard, zelfs tot stormachtig. We maken ook nog een uitstapje naar Uppsala. Zien eerst de plek waar vroeger Uppsala was, waar vooral de vele, vele grafheuvels indrukwekkend zijn. In een natuurgebied en vroegere watervoorziening van Uppsala achter deze grafheuvels wandelen we ook nog en doet ons heel sterk aan onze vele wandelingen bij Nijmegen denken. Het centrum van Uppsala is wellicht in de zomer gezellig, want er zijn wel sporen van diverse terrasjes, maar het is nu nog veel te koud. Veel studenten op fietsen, maar het lijkt niet op de studentensteden zoals we die in Nederland kennen.
Op de terugweg - zondag - gaan we nog even langs bij Maja en Michael en de honden Hidde en Daan van camping Ljusnefors. Het wordt iets langer, omdat Maja een lekkere pan macaroni klaarmaakt en we een hapje meeŽten.

21 april belt David uit school of hij met een jongen uit de klas in het dorp Majblommor mag gaan verkopen. Zoiets als in Nederland de kinderpostzegels. Als ik hem ophaal hebben ze al veel verkocht en thuis springt David meteen op z'n fiets en rijdt met succes de hele buurt af. We vinden dat heel goed van hem dat hij gewoon in z'n eentje ook naar wildvreemde mensen durft te gaan en in het Zweeds z'n woordje doet voor het goede doel. En voor het goede doel, maar ook omdat de klas er een bepaald percentage van krijgt waardoor ze zelf een uitstapje kunnen doen, koopt hij van z'n eigen zakgeld het duurste speldje. Door z'n enthousiasme vergeet hij de tijd, ik toch ongerust, en we moeten ook weg om weer naar schaken te gaan. Ja, we hebben weer een razend druk programma. David heeft namelijk 3x in de week voetbaltraining. Dan nog 1 x schaken, maar dat is helaas binnenkort in de zomerstop. Daarnaast moet hij ook nog gitaar en tuba oefenen. En ... maar daar komt op het ogenblik helemaal niets van .. werken aan Nederlands van de Wereldschool. Daarentegen leest hij verschrikkelijk veel Nederlandse boeken. Op het ogenblik ben ik aan het voorlezen uit Tolkien's 'In de ban van de Ring'.

23 april. De Transit - nog niet verkocht - moet naar Bilprovningen in Sundsvall. We halen David iets eerder uit school op zodat hij ook mee kan. Frans ervaart dit altijd weer als een soort examen, maar binnen een kwartier waren we weer weg en was er alleen 1 kleine opmerking over een leidinkje wat we zelf een anti-roestbehandeling konden geven.

25 april. We maken een ritje in de richting van Ockelbo en stappen - ook voor onszelf - onverwacht de net weer geopende (vanwege het prachtge en warme weer) ijssalon van Andrť en Lucia van Kuijeren binnen. Deze ijssalon en hun aangrenzende restaurant liggen prachtig aan het meer. Ze vertellen ons dat ze beide te koop hebben staan, omdat het naast het Vandrarhem, wat ze ook nog runnen veel te veel is.
Het grappige is dat we via via wel van hen hadden gehoord, maar nog nooit in levende lijve ontmoet. We konden fijn uitwisselen over onze gevoelens wat betreft het wonen in Zweden en speciaal met kinderen in dezelfde leeftijd. Het was een fijne ontmoeting.

26 april. Nadat we eerst even bij het strand van Mellanfjšrden zijn geweest gaat David weer als vanouds met Barbro uit rijden op het karretje. Venke het paard heeft weliswaar nog hoefijzers met dubs maar de sneeuw is op de meeste plaatsen al weg. Wij gaan intussen met de tuin aan de gang. Een enorm karwei. Nieuwe borders uitsteken en de planten uit de bestaande borders weghalen. Hier zijn we de komende dagen wel zoet mee.

27 april. Als David in Gnarp schaakavond heeft dan gaan wij niet terug naar huis, maar drinken een kopje koffie bij de benzinepomp in Gnarp, die langs de snelweg E4 ligt. Daar kwamen we een tijdje terug in contact met een vrachtwagenchauffeur, die het leuk vond om Engels met ons te praten. Hij is daar ook elke keer als wij er zijn. Hij rijdt 4 dagen per week voor DHL vanuit Stockholm naar Gnarp, een collega komt vanuit LuleŚ (helemaal in het noorden) naar Gnarp en daar nemen ze elkaars vrachtwagen over. Nu wil het feit, dat het David geweldig leek om vrachtwagenchauffeur te worden. Dus ik dacht, misschien mag David een keer meerijden. En dat mag. Volgende week is de laatste keer schaken, dus dan spreken we hem weer. Toen David het hoorde, toen we hem van het schaken afhaalden, was hij er helemaal vol van. Wel wil hij eerst de man eens zien en de vrachtwagen. Wordt vervolgd.

30 april. Na school gaan we weer voor een paar daagjes met de caravan op stap. David heeft 1 mei vrij en we plakken er nog 2 dagen aan. Zoals gewoonlijk genieten we er weer alledrie van. We zijn meer naar het zuiden geweest en dan zie je wel een heel duidelijk verschil in hoe ver de bomen en planten daar al uitgelopen zijn.

Mei - Juni - Juli terug naar boven

6 mei. Haidar kwam even langs met de APK goedgekeurde auto die hij en enkele SomaliŽrs gezamenlijk voor Euro 400,= hebben gekocht. Alleen hij kan er mee rijden omdat de anderen geen rijbewijs hebben, dus is hij hun chauffeur. Hij was maandag ook al langs geweest en had - zonder naam - iets lekkers voor ons achtergelaten. Wij waren nog weg.
En weer verder met de tuin! Er is al een hoop klaar en dat moet ook wel, want de planten beginnen nu wel uit te lopen, hoewel het nu weer behoorlijk koud is. Zelfs onweer. Gelukkig heeft het de dagen dat wij weg waren regelmatig geregend, zodat de verplaatste planten niet te veel te lijden hebben gehad.
David heeft weer voetbaltraining en we moeten als ouders na de training aanwezig zijn, omdat geregeld moet worden dat er leiding is voor het 7-mans team. Ze spelen namelijk zowel in een 11-mans team als in een 7-mans team. Omdat wij toch altijd al rijden bieden wij ons maar aan. Er is ook een ouder die de voetbaltechnische kant gaat begeleiden. En we horen dat er nu - na de koekjes - weer loten verkocht moeten gaan worden om de club te sponsoren.

7 mei. Om 9.15 leveren wij David af in Hudiksvall, bij Jan zijn schaaktrainer, tevens advocaat, om voor PROA (praktijk) mee te gaan naar de rechtszaal in SŲderhamn; een openbare zitting, waar Jan iemand verdedigt. Wij doen intussen boodschappen. Met een spannend verhaal komt David om een uur of half twee terug. Volgende week met een chauffeur van DHL mee naar Stockholm op een grote truck met aanhanger. Maar dit mag niet meer voor PROA van zijn leraar, dus we doen dat op een vrije dag. Daar kijkt David ook al erg naar uit.

9 mei. Ik ga eindelijk een gedeelte van de vele zaden die we in 2007 nog uit Nederland hebben meegenomen zaaien, in grote en in kleine bakjes. In de veranda kan het dan mooi voortrekken. Ook wil ik buiten bakken maken waar we prei, wortelen en andere zaken in kunnen kweken.

10 mei. We maken een toertje met de mountainbike, zoals we ook van de winter op de langlaufski's zijn gegaan. In het begin is het nog een redelijk - wel met klimmen - begaanbaar pad, maar op een gegeven moment wordt het toch wel ploegen door het weiland. Wel leuk, maar zwaar! We lopen dan ook regelmatig en nemen tussendoor even een rustpauze in de zon langs de waterkant. Lekker hoor!

11 mei. Omdat ik toch wel graag zou willen werken hier, zijn Frans en ik naar het arbeidsbureau in ons dorp gegaan. Heb me ingeschreven en moet woensdag naar een informatie bijeenkomst in Hudiksvall. We gaan dan meteen onze boodschappen voor de week weer doen. Volgende week maandag moet ik me dan weer melden en hoor verder. Ik moet dan ook mijn CV ingevoerd hebben.
Vandaag heeft de sneeuwscooter zijn maandelijkse startbeurt weer gehad en na wat primeren en aanzwengelen, liep hij weer als een zonnetje. Ook moest hij wat opgeschoven worden wat iets meer moeite kostte; 300 kg!!

12 mei. David heeft geen schaken meer, maar we gaan wel naar het benzinestation in Gnarp om de vrachtwagenchauffeur te ontmoeten, zodat David kan zien of hij wel met hem mee wil. De chauffeur denkt dat David nu al meekomt. Wij zijn toch nog een beetje huiverig om David volgende week zomaar mee te laten gaan, maar we krijgen voldoende aanwijzingen dat het wel vertrouwd is en David zelf ziet het ook helemaal zitten.

14 mei. David heeft een voetbalwedstrijd om 19.00 uur in een plaats 45 km vederop. Wij verkiezen de weg binnendoor, een zgn. ''grusvšg'', nogal bochtig en met veel op en neer. Alleen geschikt voor sterke magen. Bij de verzamelplek blijkt men de voorkeur te geven aan een Zweedse rijder die gaat omrijden, maar uiteindelijk stappen er toch twee bij ons in met een sterke maag. Maar toch bij aankomst is alleen David niet misselijk.

17 mei. De afgelopen week hebben we weer keihard in de tuin gewerkt. Vorig jaar hadden we een heg gemaakt van gesnoeid hout, maar die hebben we naar een andere plek verplaatst, met het oog op de nieuwe ontwikkelingen.

Onze takkenwal Mijn 'takkenboot'

Dat was een hele klus. Alle takkenbossen sorteren en deze keer binden. Palen met de bijl voorzien van schuine punten en in de grond slaan. Mijn wijsvinger moest er ook aan geloven toen ik met mijn ''kunstwerk'' bezig was. Namelijk ook van stokken en snoeihout een soort bootje gemaakt op ons grote ''voetbalveld'', om het wat aan te kleden. Hierin komt Oost-Indische kers en ertegenaan klimop. Voorts hebben we daar een Brabantse conifeer geplant en een mooie - nu uitgebloeide - witte spirea. We hadden er al een cirkel gemaakt met planten uit de borders. Ook hebben we boompjes en struiken uit aangrenzend terrein gehaald en die weer ingegraven aan de rand van het veld. Frans is bezig een leeggehaalde border van grasplaggen, die uitgestoken waren om nieuwe borders te maken, te voorzien. Overigens mijn vinger zit er nog aan, ik had er alleen maar met de moker op geslagen.

Gisteravond hebben we om 23.00 uur een kampvuur gemaakt van de resttakjes. Het begon toen al wat donker te worden en was ontzettend koud, 3 graden. Maar het vuur kwam heel hoog en verwarmde ons goed. Hiernaast zie je achter de rabarber en kruisbes vaag de liggende boomstammen en een stenencirkel, dat is de kampvuurplaats.

Tussen alle bovenstaande en onderstaande werkzaamheden door kregen we bezoek van een buurvrouw, van Haidar met zijn vroegere buurvrouw en ook nog van de moeder van een jongen uit David's klas. We praktizeren dus volop Zweeds, nog steeds niet echt gemakkelijk, maar toch.

In de afgelopen week heb ik de website van energie-bewustzijn, via welke je hier binnengekomen bent drastisch gewijzigd. Vooral omdat wij er een nieuwe activiteit bij hebben, namelijk de mogelijkheid om bij ons te verblijven als een retraite of vakantie. Dat is iets wat we al een hele tijd wilden. Eindelijk heeft het dan nu vorm gekregen en we hopen natuurlijk dat mensen ons weten te vinden en een fijne tijd hier kunnen hebben, waarin ze tot rust komen en de batterij weer kunnen opladen. Het is zeer kleinschalig en persoonlijk en daarom net even anders dan gewoon.

Vandaag hebben we weer een toertje op de mountainbike gemaakt. Eerst een weggetje en daarna een pad door het bos, met behoorlijk wat stijgingen en gelukkig ook afdalingen. Het is eigenlijk net als bij het langlaufen, we leren de omgeving steeds beter kennen. Heerlijk al die geuren, zowel in het bos als bij het open veld. Het is prachtig weer, maar de oostelijke wind blijft koud.

Vanavond nieuwsbrief 3 voor Re-member-your-Self afgemaakt en verstuurd.

19 mei. Maar weer eens wat foto's gemaakt van de inmiddels heel groene natuur. Wat gaat dat snel. Nog maar even geleden in de sneeuw en nu alsof het nooit anders geweest is, is alles werkelijk knalgroen en er staat nog veel meer op springen. Dat komt begin juni - als vuurwerk schiet het dan de grond uit, geweldig en overweldigend.

Dotterbloemen in het stroompje achter ons huis

Waar eerst de herten in de sneeuw liepen - in de achtertuin - staan nu de dotterbloemen uitbundig te bloeien

Witte bosannemoontjes

Op krap 5 minuten is deze stroomversnelling over te steken die, nu het smeltwater komt, aardig ruig is en je de opwekkende lucht van de ozon goed kunt opsnuiven. Dichterbij huis een overvloed aan witte bosannemoontjes en een rustiger stukje van de rivier met een keienstrandje.

Om 19.00 hebben we David z'n grote droom in vervulling kunnen laten gaan - met toch wel wat zenuwen in het hart - bij ons om hem mee te laten gaan en bij hem omdat hij het zo leuk vind. Namelijk met een grote vrachtwagen met aanhanger van DHL mee naar Stockholm. Onderweg nog een tussenstop om wat te drinken en/of eten en om in Uppsala te lossen. Hij logeert dan in Stockholm bij de chauffeur en z'n gezin en komt morgenavond weer mee terug.

En daar zit David dan, heel hoogDavid links en Tommy - de chauffeur -rechtsOp weg!  De E4 op naar Stockholm

20 mei. Met enige vertraging, omdat er bij Stockholm een ongeluk (niet met hen) op de snelweg was gebeurd, komt David om 20.10 weer terug. Ook is Samuel mee, het zoontje van 7 van Tommy, de chauffeur. David en Samuel kunnen het heel goed samen vinden. Ze lijken ook nog behoorlijk op elkaar, alsof het z'n kleine broertje is, alleen heeft Samuel heel blond haar. David heeft het heerlijk gehad en wil zo weer mee. We praten intussen met Tommy, de chauffeur, terwijl David en Samuel zich vermaken in de speeltuin bij de stopplaats, incl. tankstop, koffiestop, winkeltje. Eind van het liedje is dat Tommy, David en Samuel weer in de vrachtwagen stappen en met ons mee naar huis komen. Op het naast ons gelegen terrein van het bedrijf Trima kan de vrachtwagen makkelijk staan en keren. Zo heeft David dus toch nog een ritje extra. Desondanks wil hij nog wel een aantal keren en Tommy vind dat ook o.k. en Samuel helemaal. Dat zal dus pas weer in de grote vakantie worden.
David vond in Samuel eindelijk een maatje die dezelfde liefde voor (speel)goed auto's en vrachtwagens heeft en er ook voorzichtig mee speelt. Al met al een geslaagde onderneming.

21 mei. Eindelijk gaan we weer op "fika" bij onze vriendin Barbro. Beiden hebben we het de afgelopen tijd druk gehad. Na de fika nemen we haar jongste hond, een kruising herder, mee uit voor een stevige en heerlijke wandeling, voor het grootste deel over een mooi pad door het bos en door weiland. David laat meteen zien waar hij vorig jaar met Barbro tegen een boom is aangereden. Het blijken twee kleine bomen te zijn, die nog de schade van de botsing dragen.

10 juni. Even iets laten horen voor de trouwe lezers. Het is heel druk geweest en nog. In mei had David een behoorlijke verkoudheid en bij Frans werd het een stevige griep, waar hij nog de gevolgen van heeft, snel vermoeid en afgevallen.
Intussen was er veel in de tuin te doen, het gras groeit weer gestadig. Elke week 6km maaien en dat lopend; we hebben geen zitmaaier.
Ik heb in navolging van de buurvrouw houten bakken, die ik van het naastgelegen bedrijf kreeg gevuld met zand en aarde uit de oude borders om de groenten in te zaaien en te planten wat ik binnen al gekweekt had. Allemaal eko natuurlijk, hoofdzakelijk zaden die ik nog uit Nederland had meegenomen. Van de buurvrouw kreeg ik ook nog tomatenplanten, prei en koolkweeksels. Eigenlijk zijn de bakken lang niet toereikend voor de hoeveelheid die ik wilde planten, want ik heb zelf ook nog prei gekweekt. En zelf heb ik ook een massa tomatenplanten, maar die staan allemaal in potten en kunnen in de veranda. Als het allemaal goed gaat krijgen we dus een heleboel tomaten, sla, raapstelen, spinazie, radijs, uien, zomer- en winterwortelen, witte kool, prei, koolrabi, pompoenen en courgettes. Eigenlijk moet er nog broccoli en venkel bij, maar ik zou nu even niet weten waar.
Ook zijn we nog bezig geweest met overplanten van boompjes om het terrein wat meer begroeid te maken. Zoals scheuten van onze kersenboom, maar ook berkjes en wilgen. En omdat het behoorlijk droog is geweest, hoewel ook koud en dan weer heel warm, moeten we het hele spul ook steeds besproeien.
Frans plukt elke dag verse brandnetel en paardebloemblad, begiet dat met heet water en dat gaat dan in onze kop zelfgemaakte soep. Dus gezonde zaken krijgen we wel binnen.

Verder ben ik vanaf vorige week druk in de weer gegaan met het opnieuw veranderen van onze website re-member-your-self, die nu meer tot mijn tevredenheid is geworden. Ook aan de vindbaarheidsfaktor achter de schermen moest en moet nog een hoop gebeuren. Dat is en was ook een hele klus en ben er nog mee bezig. Tussendoor een nieuwsbrief gemaakt voor vroegere klanten en degenen die zich daarvoor hebben ingeschreven en de volgende staat alweer op stapel.

Net heb ik Frans een cranio behandeling gegeven waar hij weer van opgeknapt is.
David moet nog thuiskomen van een verre voetbalwedstrijd (enkele reis 115km). Deze keer is hij voor het eerst met anderen meegereden, omdat ik het even niet zag zitten. We horen net dat het 18-1 voor hen geworden is. Nou, dat is dan zo'n rit wel waard.

Deze week is het de laatste week voor David voor de vakantie. Maandag op dinsdag hebben ze met drie klassen met tenten gecampeerd, prachtig aan een meer hier in de buurt. Er moest natuurlijk wel heen gereden worden, maar we mochten er niet bij blijven van David. Wel helpen zijn tentje op te zetten en de volgende dag weer afbreken en weer ophalen. Hij wilde eigenlijk alleen in z'n tentje slapen, maar er kwam nog een klasgenoot bij, die het wel zag zitten om er bij David in te kruipen. Gelukkig hebben zij toch nog ongeveer vier uur geslapen en hij was behoorlijk fit tot zijn eigen verbazing.

9 juni David met school kamperen9 juni alleen David's tentje staat nog

Verder is het op twee toetsen na een echte afsluitingsweek. Morgen nog een uitstapje hier in de buurt, met koffie voor de ouders en vrijdag de afsluitingsceremonie in de kerk en dan 10 weken vakantie!!!!!!!!!!!

Ik heb foto's gemaakt van hoe licht het hier nog is om 23.15. Het blijft een wonderlijk iets vinden wij. Het wordt ook eigenlijk niet echt donker meer. Ook komen er nog foto's van het camperen van David. Maar dat vergt weer even wat meer tijd. Ik heb de tekst er nu weer even ingerammeld om allen weer even op de hoogte te brengen.

3 juni. Uitzicht om 20.30 - de zon schijnt nog!3 juni. Nog steeds licht om 22.15 uur. Helaas niet scherp.

11 juni hebben de kinderen van de klassen 4 en 5 als afsluiting een wandeling naar het ''÷rnsnšstet'' (betekent adelaarsnest) (ik moet niet te vaak Zweedse woorden gaan schrijven want mijn tweede hands en oude laptop is Nederlands en het invoegen van speciale tekens gaat niet meer zomaar) boven op Kyrkbyberget en krijgen daar een lunch die van school gebracht wordt en daarna taart met drinken. Ook de ouders mogen komen en worden getrakteerd op koffie met gebak. Frans en ik lopen vanuit het dorp naar boven, omdat normaal gesproken het toegangshek gesloten is, maar daar de eigenaar de vader van ťťn van de jongens uit de klas is, is het deze keer open en zouden we dus met de auto naar boven hebben kunnen gaan. Maar goed, dan heb ik m'n dagelijkse wandeling in ieder geval weer gehad. Hoewel het koud is krijgen we het gedurende het stijgen steeds warmer. Als we boven komen staan de kinderen in de rij voor het gebak met drinken. Het is wel een plek waar ik elke keer m'n hart vasthoudt als ze daar met al deze spring in het veldjes naar toe gaan, want het is steil met heel veel gladde rotsen en gevaarlijke onverwachte spleten. Gelukkig gaat het deze keer ook weer goed.
Wij hebben tijdens de koffie ook weer leuk contact met een aantal moeders en lopen gezamenlijk (moeders, kinderen en leraren) naar beneden waardoor we ook weer een nieuw pad en dus nieuwe wandelmogelijkheden ontdekken.

12 juni is zoals elk jaar de officiŽle afsluiting in de kerk, waar de kinderen van David's klas mogen zingen en ook een instrument bespelen als ze willen. David wil deze keer helemaal niets, niet zingen en al helemaal niet z'n tuba bespelen. Zo gemakkelijk als hij het vroeger vond voor publiek, zo ongemakkelijk vind hij het nu. Hij is ook bang om in de lach te schieten en ja dan wordt zingen en al helemaal tuba spelen erg lastig.
Er werd behoorlijk vals gezongen door een aantal moedige meisjes, waardoor 1 trio er echt bovenuit sprong. Maar toch bewondering als je zo in de kerk voor al die mensen moet optreden en volgens David hadden ze ook maar 1 keer in de kerk gerepeteerd, dus dan is het helemaal knap.
Iedereen kleedt zich voor deze gelegenheid op z'n zomers best, ook al is het nog ontzettend koud. Wij houden het op onze Hollandse degelijkheid en hebben het lekker warm. Na afloop krijgt de leraar buiten een bloemetje of een ander presentje. Op initiatief van David hebben we - als origineel cadeau - een kleine bijdrage voor brandstof gegeven voor de ''nieuwe'' auto van David's leraar, een BMW Z3 met open dak, verpakt in een door Frans getekende jerrycan en verder door David beschreven en nog wat seringen en bloemen van de rabarber uit de tuin.
David vindt het eigenlijk helemaal niet zo leuk dat hij vakantie heeft, want op school heeft hij tenminste klasgenootjes waarmee hij kan spelen en in de vakantie wordt het - zeker doordat we waarschijnlijk niet naar Nederland gaan - toch weer wat moeilijker.

Zoals elk jaar zijn ook dit jaar weer ouders en kinderen uit David's klas om 17.00 uur uitgenodigd bij ťťn van de kinderen thuis om tegen elkaar te voetballen en daarna zelfmeegebrachte etenswaren te grillen. Deze keer was het zowaar droog en konden we inderdaad voetballen, waarbij Frans meteen al schade aan z'n bril opliep, waardoor hij deze niet meer kon gebruiken. Er waren helaas maar weinig ouders gekomen. Er is een heus voetbalveldje vlakbij hun huis en ook een grillplaats bij het meer en een strandje met steiger. Hoewel het erg koud was gingen een paar kinderen zwemmen.

13 juni. Ja en dan is het toch echt vakantie. Zowaar lukt het David om een speelafspraak te krijgen met een jongen waarmee hij het al een aantal keren geprobeerd heeft, maar nu lukt het dan toch. David gaat op z'n skelter met aanhangwagen, wat hier nog steeds een bezienswaardigheid is, en wij lopen mee om er een grote wandeling aan te koppelen. Vanuit waar deze jongen woont lopen wij ruim twee uur door veld, over paden en door struikgewas paden zoekend en treffen op een pad redelijk verse berenpoep aan. Ik had mijn kleine waarschuwingsbelletje mee willen nemen, maar ben het vergeten, dus zijn we maar gaan zingen. We hebben vandaag overigens redelijk weer, niet al te koud en het blijft droog.
Om toch zeker te zijn of het echt berenpoep is zoek ik op google, zowel Nederlands als Zweeds, en we denken wel dat het zo is. Het was in ieder geval een enorme hoeveelheid.

14 juni. Het komt echt met bakken de lucht uit. David kan weer bij dezelfde jongen spelen dus hij is erg blij.

15 juni. Gelukkig is het tegen de weersverwachting in droog, want David heeft 3 dagen lang voetbal 'skolan'. Het betekent dat ze met de kinderen die zich daar ook voor opgegeven hebben van 10.00-15.00 uur op het voetbalveld bezig gaan met voetballen, spelletjes en tussendoor lunchen. Ze worden begeleid door junioren van de voetbalclub en enthousiaste moeders. Vorig jaar heeft David niet meegedaan omdat we naar Nederland gingen.
Koud is het nog steeds voor de tijd van het jaar. We kwamen in het dorp een vriendin tegen en die zei dat het in 50 jaar niet zo koud was geweest in deze tijd van het jaar.

Vanmiddag heb ik weer een afspraak met de Vuxenskolan (soort Volksuniversiteit) om te kijken of ze mijn basiscursus Selfhealing in hun pakket voor het najaar - tegen een behoorlijke vergoeding - willen opnemen. Begin dit jaar heb ik ook al contact gehad, maar gezien de vergoeding heb ik het niet gedaan omdat ik vind dat deze cursussen het niveau van hobbyen (handwerken, jagen) overstijgen en heb toen gekozen om het in eigen hand te houden. Vorige week had ik echter weer contact met onze contactpersoon van de gemeente en zij is zelf in de cursus geÔnteresseerd, maar zei ook dat ik weer contact met de Vuxenskolan op moest nemen. We zullen zien. Er is vanmiddag ook een chef bij. De vrouw die hier in BergsjŲ werkt is de vrouw van de burgemeester.
Ook heb ik een contact lopen via een vrouw die een energie reading heeft gehad en graag de cursus wil komen doen. Zij heeft 5 geÔnteresseerden voor een gratis korte proefles en zo heb ik meer visjes uitgegooid.
Ook heb ik op aanraden van een netwerkster en marketingvrouw contact gelegd met een centrum voor persoonlijke, spirituele en intuÔtieve ontwikkeling hier in de buurt. Hier komen veel mensen heen uit de grote steden. Omdat zij op leeftijd zijn zitten ze helaas in de verkoopfase van hun centrum, maar ze zouden mijn informatie meenemen. Toch nooit weg een expert vanuit Nederland!

22 juni. David met Michael mee honden uitlatenOp maandag 22 juni zijn we bij Ljusneforscamping langsgegaan omdat Michael die dag jarig was en Marja jarig was geweest. David gaat dan graag even met Michael mee de honden uitlaten.

We zijn op de koffie geweest bij ouders van een jongen uit David's klas. Ze wonen hier dichtbij. Hopelijk dat de jongens nog eens gemakkelijk bij elkaar over de vloer gaan komen. Tot op heden is dat nog niet gelukt, hoewel ze geen hekel aan elkaar hebben.
Zaterdag hadden we een afspraak geregeld tussen Haidar en de zoon van een vriendin (Jonas). Haidar gaat namelijk in LuleŚ studeren (ingenieur) en Jonas studeert daar al een aantal jaren (civiel ingenieur). Zo is het voor Haidar gemakkelijker als hij daar alvast iemand kent en kon hij Jonas specifieke dingen vragen over huisvesting, studiepunten e.d. We spraken af in Gnarp, waar op dat moment een oude auto show van een paar dagen gehouden werd. Jonas, wiens hobby het opknappen van hele oude Volvo's is - zelf rijdt hij in een zgn. "katterug'' (PV), stond daar ook. Wij hadden geen zin om dertig Euro uit te geven aan de entree, maar we zagen genoeg voorbij komen. Oude Amerikaanse auto's daar zijn ze hier echt verzot op en in de zomer wordt er hier veel mee rondgetoerd.

Ons reisvriendje de Transit verkocht. David samen met Pavel , de Poolse koperEn een heel belangrijk ding, wat een enorme last minder is ....... We hebben eindelijk onze goeie trouwe vriend onze Ford Transit kunnen verkopen. Regelmatig hadden we wel geÔnteresseerden, maar dan hoorden we er verder niets meer van. Een Poolse man had een aantal weken geleden behoorlijk serieus geÔnformeerd, maar was toch afgehaakt totdat hij vorige week opeens weer van zich liet horen. Vorige week vrijdag is hij samen met een ander gekomen om een proefrit te maken en de auto te bekijken. Daarvoor moest hij wel eerst 250km rijden! Maandag is hij hem komen halen. Hij kwam toen met de trein naar Hudiksvall en we hebben hem daar van het station opgehaald, hier alle papieren in orde gemaakt en daar ging die. Toch nog wel moeilijk hoor. We hebben er veel plezier van gehad en we zullen alle bagageruimte wel missen, maar voor ons werd het toch te duur om er hier in te blijven rijden. Hij was namelijk hier ingeschaald als personen dieselauto, waardoor wij in de hoogste wegenbelasting vielen en dat was niet mis. Nu hebben we een kleinere auto die op etanol rijdt, wat toch meer in de lijn van onze bewuste levensinstelling past.

Gisteren hebben we een heerlijk dagje strand gedaan. Wat is het toch genieten hier. Echt waar! We beseffen steeds meer, dat we het toch wel uniek hebben hier. 30km van de rustige skihellingen en 30km van het rustige en schone strand, waar de zee eerst heel ondiep is en je kunt lopen.

We wilden vandaag weer gaan en dan meer in de middag en eten meenemen, maar het weer was iets minder - steeds meer wolken en wind en kouder - dus besloten we om de kustweg te gaan rijden richting Sundsvall. Een klein stukje ervan hadden we al eerder gedaan. Ook al regende het een beetje was het een schitterende rit, met pittoreske weggetjes en vissersplaatsjes en mooi gelegen vakantiehuisjes vlak bij zee. Ik voel me steeds weer met vakantie zonder dat we daar enorme reizen voor hoeven te maken, best bijzonder voor ons doen! Inmiddels kwam de zon weer te voorschijn en was het weer stralend. Daarna doorgereden naar Ikea om wat dingen terug te brengen, te kopen en voor koffie en ijsjes. We kwamen er ook weer de mensen tegen waar we van de week op de koffie waren.
Morgenochtend komt Haidar met dolmer (volgens mij zoiets als de Griekse dolmedakia ofwel met rijst gevulde wijnbladeren) die hij vandaag uit ÷rebro heeft meegenomen. Hij was even een dagje op en neer geweest en had ze daarvandaan meegenomen en wilde ze graag met ons opeten. Morgen zullen we het weten.

En dan is er in de komende weken nog een heleboel te doen, want we willen nu toch echt van de garage mijn praktijk en kursusruimte gaan maken. Dus die moet leeg en aangepast. Hij is al wel goed geÔsoleerd, maar er moet een halletje in komen en aan de binnenkant van de garagedeur moet een geÔsoleerde wand komen. En dan nog de afwerking met vloerplaten en vloerbedekking, behangen, verven enz.

Dus .......... als er voorlopig even niets hier verschijnt, dan weet je hoe het komt. Wel zal ik proberen nog wat foto's in te voegen. De tuin is nu zo mooi geworden, kijken of het lukt om dat over te brengen.

4 juli - de achtertuin

4 juli - de voortuin

Nog vergeten!! We eten inmiddels aardbeien uit eigen tuin. De bessen (rood en zwart) en de kruisbessen staan te rijpen. Van onze enorme rabarberstruik hebben we al geoogst, weggegeven, de grote bloementrossen eruit gehaald en nu staat er nog behoorlijk wat en begint hij weer te bloeien. De mierikswortel kan weer uitgegraven worden. Er valt weer heel wat te smullen uit de tuin.
We hebben weer lopen sjouwen met onze takkenbossen en weer opgebouwd bij onze vuurplaats als een afscheiding. Op de plaats waar we het eerst als afscheiding hadden hebben we nu een frame waarin de vermaakte zijkanten van onze in Menaldum kapot gewaaide partytent gehangen kunnen worden. Zo is het een flexibele afscherming. Kunnen we als we willen lekker privť zitten.
Van de buurman kregen we met midsommarafton een mooie pruimenboom, die nu een mooie plek in de voortuin heeft.

Onze 'Midsommarafton': onze boterham voor een dichte bibliotheek in HudiksvallOnze ''Midsommarafton'' was nog een verhaal apart. Voor ons begrip valt midsommar op 21 juni. Iedereen wenste ons een fijne midsommar, leuk, wat doen jullie dan, nou we gaan lekker eten met familie en vrienden. Dus wij dachten, wij zijn alleen, Haidar is alleen, wij nodigen hem uit voor zaterdag, want dat is de dag ervoor en dan vieren ze hier meestal iets en dan kunnen we eventueel naar ťťn van de vele aktiviteiten en barbecuen daarna bij ons thuis. Wij gingen dus op vrijdag 19 juni nietsvermoedend inkopen doen in Hudiksvall en wat schetst onze verbazing. Alle straten waren uitgestorven. De winkels tot 15.00 uur open op 1 uitgezonderd. En wat bleek het was vrijdag en dus was het midsommarafton, want dat moet op de vrijdag voor midsommar. Wisten wij veel. Het eerste jaar dat we hier in deze tijd waren, waren we er net en ziek en vorig jaar waren we in deze tijd in Nederland. We dachten, oh jeh nu staat Haidar voor onze deur en belden hem meteen. Omdat hij zich alleen voelde was hij met een Somalische vriend naar een festiviteit gegaan en zag daar minstens 1000 Zweden bij elkaar voor de viering rond de midsommarstŚng. Uiteindelijk hebben we op zondag de 21e onze midsommar gevierd en met Haidar samen gebarbecued. Die had blijkbaar nog niet eerder zelf een vuurtje gemaakt, want hij pakte een hele stapel kranten en gooide die op de barbecue, waardoor het vuur verstikte en we de kranten er weer uit moesten vissen.
Maar op Midsommarafton waren we dus alleen. We hadden echter rustig naar onze direkte buren kunnen gaan, die hadden dat waarschijnlijk ook leuk gevonden. Ze hadden familie op bezoek en het was een dolle en gezellige boel (anders zijn ze altijd heel rustig). Er werd gevolleybald en David mocht ook komen meedoen. De drank vloeide ruimschoots (slechts 2 x per jaar - op Midsommarafton en Julafton) en er werd veel plezier gemaakt. David is er de hele avond gebleven en genoot volop, uiteraard zonder drank! Toen kwam hij dus ineens met de pruimenboom thuis, die de buurman, met een slok op, had uitgegraven, maar de pruimenboom doet het goed.

Vandaag alweer 3 juli!!! David heeft z'n derde vakantieweek er op zitten en nog zeven te gaan. Heerlijk!! Al die tijd zijn we druk bezig geweest. Naar aanleiding van het kontakt met de Vuxenskolan hierboven is er weer het ťťn en ander in beweging gekomen. O.a. een consult voor cranio wat nog vervolgen gaat krijgen. Maar ook een versnelde vertaling in het Zweeds van diverse folders en voor de website. Dit lag al in de planning maar nu was er een direkte aanleiding er toch even tegenaan te gaan. We zijn er trots op, al zal er heus hier en daar nog wel een foutje in zitten, maar we wilden het toch wel graag zelf doen.
Ook ben ik weer druk bezig geweest met de website en het begint steeds beter te worden, waardoor ook de bezoekersaantallen stijgen.
Tussendoor genieten we enorm van het vrij zijn van David. Geen strak schema meer. We doen spelletjes, ik lees voor uit ''In de ban van de Ring'' en toen dat uit was uit ''Het Wilde Woud''. David en ik badmintonnen 's avonds (tussen 22.00 en 22.30 uur) vaak en ons record is eergisteren - ondanks de kleine steekmugjes - op 44 gekomen. 's Avonds blijft het nog steeds licht. Om 23.30 uur kun je rustig nog een wandelingetje maken.
Ook veel in de tuin gewerkt, borders weer verder uitbreiden, groentenkweeksels onderhouden en natuurlijk bewateren. Het grasmaaien nemen David en Frans gelukkig regelmatig ook voor hun rekening. Maar, het wordt steeds mooier en meer van ons. En wat is het dan genieten om tussen het harde werken door in ons eigen paradijsje even onder de appelboom op een doek liggend of zittend voor te lezen. De afgelopen anderhalve week hebben we al heerlijk weer gehad en dan was het een verademing om daar even lekker in de schaduw te liggen.
Verder heb ik deuren en kozijnen een soort kruising van vergeet-me-nietjes en lavendel blauw geschilderd. Dit maakt het huis een stuk fleuriger. Dit karweitje is al een eind op dreef maar nog niet helemaal klaar. Haidar heeft beloofd om de kozijnen op de 1e verdieping te schilderen.
Een buurvrouw, die veel biologische groente verbouwt en ook veel ervaring heeft, komt regelmatig om me raad te geven over de groente en nam gisteren heerlijke ijsbergsla mee om te eten, maar ook om nog bij mij in de bakken te zetten. Zij vind het leuk dat ze iemand in de buurt heeft die hier ook in geÔnteresseerd is.

11 juli. Ons "thuis in Zweden gevoel" is toegenomen door ons bezoek afgelopen woensdag aan een nieuwe winkel in Hudiksvall van Clas Ohlson. We kregen er heel af en toe wel een reclameblaadje van, maar waren nog nooit binnen geweest. Het was een verademende belevenis; een combinatie van de Hema en de Gamma. Alles fris, ordelijk en goed geŽtaleerd en een enorm breed assortiment op een toch relatief klein oppervlak. We kochten er eindelijk een nieuwe telefoon. De oude hadden we ergens in 1998 van onze buurman in Zaltbommel tweedehands gekregen. Daarbij hadden we een losse nummermelder en los antwoordapparaat. Het begon allemaal een beetje ouderdomsverschijnselen te vertonen. We wilden i.v.m straling geen DECT telefoon, maar een vaste en ťťn waar alles bij elkaar zit. Ook vonden we er leuke cadeautjes voor Michiel die binnenkort voor een kleine twee weken komt en dan ook jarig is.

De afgelopen anderhalve dag kwam de regen met bakken de hemel uit. Gelukkig hadden we voordat het begon de inhoud van de garage al voor het grootste gedeelte overgebracht naar o.a. het eraan vastliggende schuurtje en onze opslagruimte in de zijkant van de eerste verdieping. Door het opruimen en verplaatsen van dingen uit de garage vinden we ook weer dingen terug, die we al een poosje kwijt waren. Goed gevoel, dat opruimen en weg doen. En lekker 's avonds een ommetje door de regen met regenpak aan, opsnuiven van de frisse natuurlucht, heerlijk. Doet me denken aan vakanties in Oostenrijk of Zwitserland.

Op donderdag zijn we achter een aantal dingen aan geweest om meer herkenbaarheid te krijgen in deze omgeving. O.a. een afspraak bij de voetbaltrainer van David, die heeft namelijk een bedrijf voor tekst en beeld. We willen graag weten wat het gaat kosten om reclame op onze auto te hebben en een bord voor bij het huis. Verder heb ik een afspraak gemaakt met de man van een huis-aan-huis reclameblad wat hier regelmatig verschijnt. Daar gaan we maandag naar toe. Ik ben het een beetje zat om onze 'kleine' aankondigingen (A4 en A5) steeds weer overplakt te zien door enorme lappen voor de zoveelste loppis (aan huis verkoop), muziek of eetmanifestatie. Ook ga we eens praten bij de boekingscentrale of we in het programma opgenomen kunnen worden met onze vakantie / retraite mogelijkheden.

Gisteren hadden we een afspraak bij de garage in Sundsvall, waar we de C-max gekocht hebben, omdat we het verbruik van de benzine nogal hoog vonden. Toen we heen reden regende het nog steeds bijna onafgebroken. Er werd een computerprogramma op de instellingen van de auto losgelaten en er bleek een oude programmering op te zitten. Dat is nu aangepast, dus hopelijk vermindert het verbruik.

We maakten er nog even een praatje met Jim, de Nederlandse monteur, die ons vlak na de koop hielp toen er het ťťn en ander met het installeren van de juiste trekhaak en elektrische aansluitingen niet helemaal vloeiend liep. Hij en zijn vrouw Maria komen nog een keer op bezoek deze zomervakantie. Maria is een Fins/Zweedse, die omdat ze minstens 10 jaar in Nederland gewoond heeft, ook Nederlands spreekt. Ze werkt bij Ikea als chef op de beddenafdeling en ook regelmatig op het hoofdkantoor in Helsingborg voor het voorbereiden van de nieuwe gids. Omdat wij hoognodig een nieuw bed moesten hebben, gingen we vervolgens naar Ikea en troffen daar ook Maria. Bij de goederenuitgifte moesten wij ons bed ophalen en daar keek een man ons vriendelijk aan, en lachte omdat ik onderwijl aan mijn ijsje stond te likken. Hij zei iets waarvan ik dacht dat het Nederlands was, maar dat kon natuurlijk niet, dus kijk hem wat schaapachtig aan, zonder iets te zeggen, zeg dan weer iets in het Zweeds waarop hij zegt: 'Je mag het ook in Nederlands zeggen'. Weer zo'n Nederlander die met z'n gezin hier naar toe gekomen is. Hebben ook heel bewust de keuze voor deze omgeving gemaakt, vanwege de combinatie bergen en zee. Ze hebben ook een zoon, van dertien, en een dochter van zeven, meen ik, wonen hier pas drie maanden en hebben het enorm naar hun zin. Hij werkte al bij Ikea in Nederland en heeft anderhalf jaar gewacht tot hij in de vestiging in Sundsvall terecht kon. Hij heeft al behoorlijk wat Ikea's in Zweden gezien, maar die in Sundsvall vond hij tot nu toe de mooiste. Dat is ook onze ervaring.
Om het bed in de auto mee te kunnen nemen hebben we ter plekke de verpakking eraf gehaald en de losse onderdelen gingen zo gemakkelijk in de auto. We hadden er namelijk 's ochtends voor vertrek twee achterstoelen uitgehaald. We hebben er mooie gordijnen gekocht voor de praktijkruimte (garage). Nu nog de vloerbedekking, we hoopten die gisteren op het dak mee te kunnen nemen, maar vonden niets wat bij de kleur van de gordijnen paste. Daar gaan we volgende week voor kijken.
We hebben het nieuwe bed 's avonds nog in elkaar gezet en ik heb werkelijk heerlijk geslapen.

Frans heeft een speciale gave. Namelijk heel vaak als iets het niet doet en ik roep hem erbij, vooral bij de computer, maar ook bij andere dingen, zonder dat hij iets doet behalve ernaar kijken, dan werkt het weer! Hij heeft trouwens wel iets gedaan om mij heel wat prettiger op mijn laptop te kunnen laten werken. Eerder vertelde ik al, dat ik een oude en tweedehands laptop uit Nederland heb. Ik heb daar dus geen Zweedse tekens op waardoor ik steeds symbool invoegen moest doen en dat is behoorlijk vermoeiend als je dat voor bijna elk woord moet doen. Maar Frans heeft laatst voor mij de oplossing gevonden. Een verademing!

Haidar belde op of hij vanavond met z'n nieuwe vriendin langs kan komen. Blijkbaar wil hij haar even showen. De vorige vriendin hebben we niet meer gezien, toen was het al uit. We zijn benieuwd. Overigens waren het inderdaad een soort dolmedakia en nog wat andere zulksoortige zaken die hij vorige week mee had genomen. Frans en Haidar hebben ze samen zitten eten, ik had net m'n ontbijt op en kreeg het echt nog niet door m'n keel. Frans vond het wel heel lekker.

Gisteren hadden we een mooie zitmaaier gezien, waar David helemaal verliefd op was. Aangezien onze buurjongens ook een zitmaaier hebben zeiden we dat hij die maar eerst eens moest lenen om het uit te proberen. Dat heeft hij dus vandaag gedaan. Hij vond het geweldig en was binnen de korste keren klaar met het veld voor. De andere kant had Frans vanmorgen al met de gewone motormaaier gedaan. Maar voorlopig komt er geen zitmaaier, het is prima voor David om te lopen en wij vinden het ook helemaal niet erg om te maaien.
Frans en ik hebben de garage nu zover dat ik morgen kan gaan behangen en schilderen. Het zou morgen weer gaan regenen dus dat komt goed uit.
Om 22.30 uur samen met David (op de skelter) nog even een ommetje gelopen. Toen we om 23.15 uur terug waren was het nog licht.

20 juli. Vandaag zou Michiel om 15.00 uur met de trein in Hudiksvall aankomen. Hij belde echter vanaf Arlanda dat hij geen treinkaartje meer kon krijgen, omdat de trein vol was en dat hij dus een trein later neemt. Wij hadden deze keer geen plaats gereserveerd. De vorige keer hadden we dat wel gedaan en toen veranderde de vlucht van Michiel en dan zit je met je kaartje, tenzij je een open treinticket koopt, maar dat is meteen weer veel duurder.
De regen komt echt met bakken de lucht uit. Gelukkig hebben we gisteren weer de hele tuin gemaaid en gegraskant en nog ander onderhoud gedaan. Frans is bijvoorbeeld bezig geweest de komposthoop te verplaatsen en de bessenstruiken op te binden en van een net te voorzien.
Dat het nu zo regent schijnt voor deze tijd normaal te zijn, hoorden we gisteren van onze buren, waar we weer eens - hoog nodig - op de fika waren. Gisteren is namelijk de jaarlijkse ''fruntimmersveckan'' begonnen, een periode van 6 dagen, 19- 25 juli. In Zweden heb je de zgn. naamsdagen, elke dag is gekoppeld aan een persoonsnaam. Deze periode van 6 dagen heeft alleen maar vrouwen(fru)namen, waarvan mijn naam er ťťn is, namelijk de 5e dag. Toch geeft het Noorse weerbericht
www.yr.no voor woensdag goed weer op. We zullen zien. We willen voor de praktijk ook nog een partij vloerplaten in Hudiksvall halen, maar zullen maar even wachten tot het droger weer is.
De praktijk schiet mooi op en begint er aardig uit te zien, zoals ik me had voorgesteld. Het kan me natuurlijk niet snel genoeg gaan. Geduld is een schone zaak, haha! Ik moet nog een goedkope timmerman zien te vinden om een veranda te maken aan de garage, als entree met daarin ook een geisoleerde ruimte voor een ecotoilet, zodat cliŽnten en cursisten niet ons huis in hoeven. Tevens komen daar bankjes langs de kant, zodat men daar in de pauze kan zitten. Zodra deze veranda klaar is kunnen we een open huis gaan houden. Als een van de laatste daden in dit dagboek zal ik een foto van het interieur van de kursus- en praktijkruimte en van de ervoor gemaakte veranda plaatsen, zodra dat klaar is.
Ja, je leest het goed, ''als een van de laatste daden in dit dagboek''. Ik heb namelijk besloten om na 2 jaar intensief hiermee bezig te zijn geweest, te stoppen met dit dagboek, hetgeen ik vooral had opgezet om familie, vrienden, bekenden en voormalige klanten op de hoogte te houden. Ik was anders namelijk genoodzaakt om steeds weer hetzelfde verhaal in mijn mailtjes te zetten. Daarnaast was het natuurlijk ook leuk om via beeldmateriaal wat van ons leven hier te laten zien. Ik merk dat vooral mensen ons dagboek lezen die geÔnteresseerd zijn in een vakantie of een eventuele emigratie.
Na een periode van twee jaar keren heel veel dingen terug. Aan de trouwe lezers zeg ik namens ons drieŽn hartelijk dank voor de interesse. Het gastenboek blijft bestaan, dus laat nog eens van je horen!

Dit besluit kwam gisteren tot stand, omdat een andere invulling bij mij kwam bovendrijven en het gaat te veel tijd vergen om beiden voort te zetten. En ik heb ook tijd nodig om de nieuwsbrief van Re-member-your-Self meer regelmatig te kunnen uitbrengen. Nu is het vaak woekeren met de beschikbare tijd en dan blijft het ťťn of het ander liggen. Ik heb overigens genoten van het schrijven. Hier ga ik dan ook mee door, zij het op een andere manier.

Hier een paar foto's van onze auto met reclametekst.

Foto's van de nieuwe praktijk- en kursusruimte volgen nog. Het is bijna klaar en we zijn er erg content mee. We hebben alles zelf gedaan, vloeren leggen, behangen schilderen, een toiletruimte bouwen. Gezien de kosten hebben we de veranda laten schieten en dus zelf de toiletruimte geÔsoleerd en wel binnen gebouwd. Voor buiten als entree en pauzeruimte hebben we nu een zware uitvoering tent in het wit, die ook als garage gebruikt kan worden (dus moet wel stevig genoeg zijn).

Inmiddels is het april 2010 en heb ik de stukjes 'Ons leven in Zweden' uit de gratis Nieuwsbrief van Re-member-your-Self overgezet naar het dagboek. Op deze manier hoef ik niet dubbel te schrijven en blijft het dagboek toch doorlopen, hoewel in afgeslankte vorm.

Augustus - September - Oktober terug naar boven

AUGUSTUS. Na de aardbeien smullen we nu van onze frambozenhaag die nu volop vruchten draagt en die we (hoofdzakelijk een klus van David) 2 jaar geleden helemaal hadden gesnoeid. De aalbessen en zwarte bessen zijn ook alweer heerlijk op smaak, dus binnenkort gaan we die plukken. En niet te vergeten de bosbessen en cantharellen! Als we tijd hebben gaan we weer op jacht naar deze blauwe en gouden schatten van moeder natuur.

We hebben de afgelopen dagen behoorlijk goed weer gehad en zijn dan ook gisteren een paar uurtjes naar het strand gegaan, heerlijk. Op weg daarheen konden we meteen weer spullen naar ons vaste loppis (2e hands spullen) adres brengen. Dat zie je hier heel veel, dat mensen aan huis 2e hands spullen verkopen. Vooral in de zomermaanden. Op de weg naar het strand waren er zeker wel 20-25. We waren net thuis toen het begon te storten van de regen. David moest desondanks naar voetbaltraining. Het begon ook nog eens te onweren, toen mochten ze gelukkig - al doornat - naar binnen. Later klaarde het weer op en hebben ze toch nog een leuke training gehad. Op het ogenblik is het zelfs weer 3 x per week trainen en nog een wedstrijd spelen. Komende woensdag zijn wij weer aan de beurt om te rijden, jawel 150 km enkele reis. David en ik pogen regelmatig 's avonds een stukje te joggen, om David's conditie te verbeteren.

SEPTEMBER. Vandaag is het hier prachtig herfstweer. Warm en zonnig, maar van de week hadden we de eerste nachtvorst, omdat het ook heel helder was.
David heeft weer een heerlijke speeldag achter de rug, met eindelijk een leuke Zweedse vriend. Sinds het nieuwe schooljaar zijn er namelijk uit een aantal andere dorpen kinderen bijgekomen. Ze zitten niet in dezelfde klas, maar in een parallelklas. Wel hebben ze samen een aantal weken Spaanse les gehad. Er zijn nu 3 klassen 6 (groep 8). Deze vriend woont in een dorp hier 15 km vandaan. We hebben hem vandaag opgehaald en vanavond hebben z'n ouders hem weer gehaald. Morgen gaat David daar misschien weer heen. We zijn erg blij voor David. Ook al hebben we het ook als heel fijn en hecht ervaren om zo met z'n drieŽn te zijn, is het voor David wel gezond om met andere kinderen te kunnen spelen. Volgende week beginnen de proeflessen Duits en daarna kan er gekozen worden tussen Duits of Spaans. Ook heeft David volgende week twee proeven voor wiskunde om te kijken of hij kan meedraaien, samen met ťťn andere jongen uit zijn klas, met groep 7 (brugklas) voor de lessen wiskunde.

Voorts is David door z'n schaakclub, weer in een ander dorp hier 15km vandaan, gevraagd om mee te gaan naar een schaaktoernooi voor heel Zweden, op 9, 10 en 11 oktober in GŲteborg. Daarvoor heeft hij nu 2 x in de week extra training. Ze gaan er met de trein naartoe (600 km).

Het voetballen vind hij nog steeds erg leuk. Binnenkort is er weer binnentraining en ook dat gaat gebeuren in hetzelfde dorp als waar het schaken is. Gelukkig hoeven we dan niet iedere keer te rijden, maar bij toerbeurt. Helaas konden de tubalessen hier geen voortgang vinden en zouden we daarvoor 30km moeten gaan rijden. Naast alle andere aktiviteiten wordt dat toch wel erg veel. Halverwege het jaar was David ook al half begonnen met gitaarlessen en daar gaat hij nu mee verder. Hij heeft daarvoor nu een leuke en goede leraar. Erg leuk omdat z'n grote broer Michiel zo enthousiast met de gitaar is en in een band speelt. Kijk maar eens op YouTube bij The Elverines, pas geleden goede tweede geworden in de Agnietenhof in Tiel.

Beurs Milieu & Energie Zoals ik in de vorige nieuwsbrief al meldde vond hier in het dorp op 12 september een beurs plaats met als onderwerp Milieu & Energie en dat wij daar ook op zouden staan. Inmiddels is dat achter de rug en kunnen we er met heel veel plezier en fijne gevoelens op terugzien. Ik ben vanaf het begin tot aan het eind van de beurs bezig geweest, met gratis 10 minuten cranio-sacraal behandelingen en tussendoor tweemaal een half uur workshop selfhealing. Heerlijk om te doen en vooral ook om te zien wat het mensen doet. Dankzij die beurs had ik ook 5 aanmeldingen voor de proefles Selfhealing van afgelopen woensdag in onze tot praktijk en kursusruimte omgebouwde garage. In totaal had ik 8 deelnemers. Volgende week woensdag begint de Basiskursus en definitief zijn er al 4 enthousiaste aanmeldingen.
Hierbij wat foto's van onze nieuwe praktijk- en kursusruimte en de beurs.         

Christine aan het werk met cranio in de praktijkcranio op de beurs

praktijk: links achter het toiletpraktijkruimte

                                

OKTOBER. Volgende week lever ik mijn eerste vier kursisten van de Basiskursis af in het Zweeds, met een Zweeds certifikaat. Het is wel apart om te merken hoe anders sommige oefeningen hier ervaren worden. Je zou zeggen, mensen zijn mensen, maar de cultuur is toch duidelijk van invloed. Goed en verrassend om mee te maken. Deze week heb ik een proefles gedaan met twee moeders en twee dochters, die onafhankelijk van elkaar kwamen. Het waren werkelijk twee werelden van verschil, niet de moeders t.o.v. de dochters, maar laten we maar zeggen de twee gezinnen. Ik denk dat het over en weer wel het ťťn en ander in beweging heeft gezet. Eťn van de moeders had ik gevraagd mee te doen, omdat zij het jongerenwerk hier begeleidt. Ik heb het plan om jongeren de basisbeginselen van het omgaan met energie te leren, zodat ze zich lekkerder in hun vel gaan voelen in een toch voor hun kwetsbare leeftijd. Ik had dat idee in Nederland al en vind dat dat eigenlijk op school ťťn van de basisvakken zou moeten zijn. Deze jongerenwerkster is in ieder geval enthousiast over mijn idee; de vorm waarin moet echter nog gestalte krijgen. Ook heb ik via haar al weer een klant voor een realing gekregen.

We hebben hier een heerlijke herfst en de kou valt nog erg mee. Sneeuw hebben we hier nog helemaal niet gehad, al wel wat nachtvorst. David kijkt wel verlangend uit naar de sneeuw. Eergisteren heeft Frans, samen met David, voor de zekerheid toch maar onze dubsbanden weer onder de auto gezet. Zeker de helft van de auto's reed er al mee en je weet niet hoe het ineens om kan slaan, terwijl je onderweg bent. Gras maaien hoeft in ieder geval niet meer. De sneeuwscooter wordt steeds trouw elke maand door Frans en David gestart en dat gaat goed, dus die is er ook weer klaar voor. Volgende week kunnen we skipassen voor het hele seizoen halen voor de helft van de prijs, dat is € 100,= p.p. En daar kunnen we dan onbeperkt mee skiŽn van de laatste week van december (sneeuwzeker door sneeuwkanonnen) zeker tot de tweede week in april. We hebben voor David weer 'nieuwe' 2e hands ski's en skischoenen (flitsend en als nieuw), langlaufski's en skischoenen (ook beide als nieuw) bij een kringloopwinkel gekocht, voor € 150,=. De ski's, zowel slalom als langlauf moesten 20 cm langer en de schoenen schelen 2 maten, dus je kunt wel nagaan hoezeer David gegroeid is. De volgende keer dat ik schrijf, zal er zeker al wel sneeuw gevallen zijn, maar hoeveel blijft ook hier een verrassing. In ieder geval is de gezellige tijd van lichtjes weer aangebroken. Om 4 uur 's middags begint het al te schemeren, sinds het omzetten van de klok. Lekker knus met kaarsjes en kleine lampjes aan, voorlezen, een spelletje en via de computer een aflevering van Ik vertrek, Boer zoekt Vrouw etc bekijken.

November terug naar boven

NOVEMBER 09. Het gras is nog groen, met een temperatuur van 7 graden. Nu om twee uur 's middags - met bewolkt weer - begint het te schemeren. Om half vier is het donker. We hebben dus heel veel de kaarsjes aan, oergezellig. Toch blijft het mij, zelfs elke dag opnieuw, verbazen en geniet ik ook enorm van die knusheid. Wij hebben nu gewoon hele lange gezellige avonden.

Twee keer is de wereld om ons heen al wit van de sneeuw geweest. Het is dan echt een andere wereld, een magische en verstilde, maar ook echt lichter. Als het dan volle maan is bij een heldere hemel kun je rustig 's avonds laat nog gaan wandelen, ook al staan hier geen straatlantaarns.

De Kerstverlichting en versiering begint stilletjesaan weer te verschijnen en dat geeft het hier helemaal een feestelijk tintje. Nog drie weken en dan heeft David drie weken Kerstvakantie. Eerst nog de viering van het Licht, St. Lucia, op de 13e december. Met de hele school en ouders in de kerk, een traditie, geen religieuze overtuiging.

Als de temperatuur laag genoeg is kunnen David en ik sowieso gaan skieŽn, omdat er sneeuwkanonnen bij de piste zijn. Het zal iets drukker zijn dan normaal, vanwege de Kerstvakantie, maar nooit zo druk als ik dat in Oostenrijk gewend was. Eergisteren waren wij aanwezig bij een gemeentelijke bijeenkomst voor de burgers om ideŽen te laten horen waarmee zij hun steentje kunnen bijdragen aan het op de kaart zetten van de gemeente Nordanstig. Begin dit jaar is deze campagne gestart, vooral vanwege de moeilijke financiŽle situatie waarin deze gemeente verkeert. Frans en ik hadden wat zitten brainstormen over wat er nodig is om veranderingsprocessen aan te sturen en ik heb die gedachten vervolgens op papier gezet en vermenigvuldigd, zodat we dat op de meeting aan geÔnteresseerden konden uitdelen. Het resultaat was dat ik ťťn van de sprekers op de avond was - a l'improviste - en vond dat erg leuk om te doen. We zaten ''toevallig'' aan een tafeltje met een man, die en in de politiek zit en aan TM (Transcendente Meditatie) doet. Hij was daarvoor ook in Nederland geweest. We kregen zijn kaartje en gaven het onze. Bij thuiskomst zagen we op het kaartje dat hij ook kinderarts is. Leuk zo'n ontmoeting.

Creator of this Website: Christine Eckenhuijsen Smit | Copyright2014 © Ons Leven in Zweden
laatst bijgewerkt 24 jan 2018