Dagboek van Ons leven in Zweden

En voor de aanpak van lichamelijke, psychische
en/of emotionele klachten en/of vragen bieden wij

Healing en Reading op Afstand

Coaching in Bewustwording

Persoonlijk Energie Profiel

Leef jouw Opdracht

 

 

Voorgeschiedenis

Dagboek
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016

Praktijk
Re-member-your-Self
Afstands-Healing/Reading

Wie zijn wij
+contact

Jaaroverzicht 2010

Onderwerpen op deze pagina: Januari - April | Mei (ander huis gekocht) | December

Januari - April

JANUARI 2010. Na twee zeer sneeuwrijke en ook zeer koude weken (- 25) op het eind van december,  hebben we geen sneeuw meer gehad, maar gisteren is het weer begonnen.  Er was zelfs een waarschuwing uitgevaardigd om vooral niet de weg op te gaan als je dat enigszins kon vermijden en dat zegt hier heel wat.

Voor conditietraining hoeven wij de deur niet uit, want het is sneeuwruimen, sneeuwruimen en nog eens sneeuwruimen. We zweten wat af! Alleen heb je een probleem als David belt dat hij een uur eerder vrij is, we de auto nog niet helemaal uitgegraven hebben, de buurman wel komt met z'n motorsneeuwslunga, maar nog niet bij hemzelf en de andere buren klaar is. Dus dan maar weer verder met de hand uitgraven en hopen dat we er dadelijk met de auto door komen.
De buurvrouw is hier vlakbij op weg naar haar werk omgekeerd, omdat ze bang was dat ze vast zou komen te zitten, en ook dat zegt heel wat. Maar ja, David moet ook nog naar gitaarles en eventueel vanavond naar voetbaltraining hier 17 km vandaan. Dus helemaal de deur niet uit gaat niet lukken. Wij zijn er in ieder geval wel doorgekomen naar school en gitaarles. Voor de zekerheid is Frans meegegaan en hebben we twee scheppen achterin de auto gelegd.
De bus waar David normaal mee naar huis komt is onderweg vastgelopen, dus maar goed dat we hem ophaalden. De voetbaltraining gaat gelukkig deze keer niet door.
Ik ben onderhand ook wel moe van steeds weer overkleren, wanten, etc. aan en weer uit, sneeuw eraf vegen, ophangen om te drogen, voor de zoveelste keer de auto sneeuwvrij maken en scheppen, heel veel scheppen. Wat we vanmorgen hebben vrijgemaakt is vanmiddag weer vol gesneeuwd en het zal morgen ook nog sneeuwen.

Dus toch nog wel ietsje meer sneeuw dan in Nederland, denk ik zo. Vrienden, die rond Oud- en Nieuw over waren vonden, ondanks de sneeuw in Nederland, de hoeveelheden hier toch wel spannend en hebben hard meegeschept.

Gisteren hebben we het dak van de veranda sneeuwvrij gemaakt, er lag vanaf de vorige sneeuwval minstens 50 cm ingedikte sneeuw op en dat weegt! Inmiddels is het al weer een niet ingedikte laag van zo'n 40 cm.  
Eenmaal bezig zijn we ook maar met het dak doorgegaan, zoals op de plaatjes hierboven te zien.

Maar we doen ook nog wel andere dingen met de sneeuw dan ruimen. Een heerlijk dagje in de zon op de langlaufski's bijvoorbeeld en intussen hebben David en ik al elk weekend geskied. David neemt nu ook de lift naar de top en vandaar naar beneden skin gaat al heel goed. Overwegend vind hij het heel leuk en fijn en kan zich niet indenken dat hij het eerst niet wilde, dus ik heb mijn werk als skilerares goed gedaan.  

In februari kwam Michiel weer gezellig langs. We hebben uiteraard geskied en Michiel heeft ook nog zijn steentje bijgedragen aan het dak sneeuwvrij maken. David en Michiel hebben zich verder heerlijk in de vele sneeuwhopen uitgeleefd, door er holen in te graven. Foto's hierboven.

Ik en Frans lopen er nog steeds tegenaan, dat de mensen hier over het algemeen te snel en te dialect Zweeds tegen ons praten. Het voelt regelmatig frustrerend dat er geen rekening mee wordt gehouden dat we nou eenmaal geen Zweden zijn, feitelijk nog niet zo lang hier wonen en ook niet ''piep'' meer zijn.
Maar zelf spreken en lezen gaat over het algemeen prima en zelfs de Zweedse televisie volgen gaat al behoorlijk. Of we ons al helemaal thuis voelen? We hebben het zo samen best naar onze zin,  halen het positieve eruit, maar helemaal thuis voelt het "nog steeds" niet.

We breken de witte tent, die we als voorentree voor de praktijk hebben staan af, anders blijven we bezig met sneeuw ruimen. Op hoe minder plekken dat nodig is, hoe beter. We verzweedsen gaandeweg. Zelfs het plankier naar de voordeur maken we alleen nog bij de voordeur schoon, omdat die anders niet meer open kan.

APRIL. Hier is het nog steeds wit en dat zal nog wel even zo blijven. Wij hebben zulke enorme hoeveelheden sneeuw gehad, dat we in februari en begin maart, zelfs het dak van ons huis en van de praktijk hebben moeten leegruimen, hetgeen heel wat spierpijn, zweet en verleggen van grenzen opgeleverd heeft. In deze periode was het zo koud en zoveel sneeuwval, dat een aantal treinen het begaven en er tot en met 23 maart geen direct treinverkeer met Stockholm mogelijk was.

Inmiddels is de sneeuwscooter van David verkocht. Na de zoveelste mogelijke reparatie was het een simpel rekensommetje. Gelukkig wilde de reparateur hem overnemen. In plaats daarvan skin David en ik zoveel als mogelijk en is David al een echte "crack" op alle pistes en onder alle omstandigheden. Begonnen in januari, wie had dat kunnen denken. Ik zeker niet! Gisteren, de 3e skidag in deze Paasvakantie, stralend weer, stoeltjes, thermoskan koffie en chocolade melk mee, 9.15 op de piste en om 15.15 weer naar huis. Na een aantal afdalingen komen we weer bij Frans, die ook lekker zit te genieten van de zon en de buitenlucht, het lijkt wel het strand van de Middellandse Zee!

Vandaag rust, tijd om de nieuwsbrief te schrijven en een roodbruine toet van David tegenover me. A.s. zondag sluit het skigebied hier, dus we hebben nog een aantal dagen om te skin. Door het vele skin zijn we weinig aan langlaufen toegekomen, maar misschien kan dat dan nog even, zolang de sneeuw er nog ligt. De sneeuw is voor langlaufen en scooteren deze winter, hoe gek het ook klinkt, te dik geweest. Ook schaatsen op mijn noren was er niet bij, omdat er al sneeuw lag voordat het ijs dik genoeg was. Ik kijk even naar buiten en ja hoor, het sneeuwt weer bij 3 C en twee uur later nog bij 1, dus blijft inmiddels ook weer liggen op de weg en de daken.

MEI

Het bijzondere van hier. Een maand geleden schreef ik nog dat het helemaal wit was, stonden we op de ski's en sneeuwde het. Nu is het al een paar dagen gewoon zomer, vandaag zelfs hevig onweer en regen na een temperatuur van 30C in de zon, en krijgen we de lente er en passant bij incl. narcissen, blauwe druifjes, een tulp en doronicum. De natuur is weer n vuurwerk van uitlopend groen, het doet bijna pijn aan de ogen.

Inmiddels heb ik alweer voor de eerste keer gras gemaaid en zijn Frans en ik 2 dag bezig geweest ons aardbeienveldje te renoveren. Het stond namelijk zo vol met gras, dat je de aardbeienplantjes haast niet meer zag. Dus alle aardbeienplantjes eruit en de heleboel diep omspitten, de wortels van het gras en de paardenbloemen eruit (hoe gezond ook, maar we hebben er nog wel een paar meer) en daarna de goede (heel veel) aardbeienplantjes weer netjes in rijtjes en bedjes erin. De borders waar we vorig jaar rond deze tijd zo druk mee bezig waren zien er nu geweldig uit.

In april kreeg David voor z'n verjaardag van de buurman een werphengel. Nou zijn wij geen vissers, zacht uitgedrukt, dus vroegen de buurman of hij David dan wel mee wil nemen. Maar intussen kwam er een nieuwe jongen in de klas. Hij komt uit Engeland en heeft een Zweedse moeder. Een verademing voor ons dat we even Engels kunnen spreken. Als we Zweeds praten blijft het voor ons voelen als een aanslag op ons strottenhoofd. Voor David's Engels is het ook erg goed,maar van liever lee zullen ze toch wel meer overstappen op het Zweeds. En deze jongen is een fervent visser en scout dus nam hij David mee op visavontuur en mocht David ook mee naar hun zomerhuisje hier in de buurt.

Maar ver hoef je hier niet te gaan, want in de rivier vlakbij ons huis ving David z'n eerste forel. Wij hebben gezegd dat hij de volgende vangsten weer vrij mag laten.

Drie weken geleden zijn we begonnen met onze plannen om zowel de essentiecoaching als de retraites vorm te geven. Toen hebben we ook het contact gelegd met de Zweedse gids en tevens eigenaar van de verblijfsplek voor de essentiecoaching. Hij kan heel veel over de omgeving en de natuur vertellen.

Hij is tevens gespecialiseerd in teambuilding voor groepen en binnenkort gaan we een dag met hem meelopen, om te kijken of dit een onderdeel is wat wij willen toevoegen aan ons pakket in combinatie met essentiecoaching en individuele begeleiding. Daarover wellicht meer in de volgende nieuwsbrief.
De website van The Difference, die wij nu voor de activiteiten in Zweden gebruiken, heb ik derhalve in de afgelopen weken ook weer aangepast.

In juni had David z'n eerste gitaaroptreden op een echt podium. Ze hadden nog niet heel veel met elkaar geoefend en het ging niet echt naar z'n zin. Maar toch een leuke ervaring.

Intussen zijn de dagen weer behoorlijk langer en de nachten korter. Om 23.00 uur schemer en om 03.00 al weer licht. De omschakeling bezorgt ons in combinatie met de warmte en de vroege vogel fluitconcerten op het ogenblik een wat onderbroken nachtrust.

DECEMBER

De laatste nieuwsbrief was van mei dit jaar.
Ik schrijf daar dat de sneeuw net weg is en nu ligt er al weer 3 weken sneeuw en is het al weken behoorlijk koud. Momenteel is het - 20 en dat hebben we al regelmatig gehad.

De reden dat ik niet aan een nieuwsbrief ben toegekomen is dat wij begin juni een ander huis gekocht hebben. Dat is ook de reden dat wij onze geplande zomervakantie in Nederland hebben afgeblazen. Het is een bijzonder huis op een bijzondere plek, maar er viel en valt daar nogal wat aan te doen. De vorige eigenaar was overleden na ziek te zijn geweest en had grote honden (Ierse Wolfshonden) gehad. Alles was ingericht en gemaakt voor het houden van deze honden. We hebben dan ook een aantal kennels en hondehokken erbij, maar ook in huis was er een entree en ruimte speciaal voor de honden.
We zijn dus begonnen met enorm schoonmaken, hetgeen minstens 3 weken in beslag nam. Ook zijn we ontelbare malen met een aanhangwagentje vol naar de stort gereden om vieze, stinkende en oude troep weg te brengen.   We zijn bijna elke dag daar om te klussen. We doen veel zelf. Schilderen, vloeren leggen en allerlei andere voorkomende klussen. Eind augustus hebben we door een vakkundige bomen laten rooien, die te dicht bij het huis stonden. We hebben zelf de stronken gestapeld en de bergen takken verzameld en daarna tot heg rondom het terrein verwerkt. Dit was ook een klus waar we een paar weken mee bezig zijn geweest. We hebben nu ook een houtvoorraad voor volgend jaar, die echter nog wel in het voorjaar gekliefd en gedroogd moet worden, alvorens het weer opgestapeld kan worden.
We zijn bezig met een nieuwe kachel, omdat de oude door de vorige eigenaar kapot gebrand is. We stoken er nog wel in als we er zijn, maar ook de schoorsteenkanalen zijn aan renovatie toe, dus we moeten voorzichtig zijn. De nieuwe kachel komt in de woonkamer, waar nu nog geen schoorsteen zit. De oude kachel zit in de hal. Dan hebben we nog een zgn. vedspis (houtfornuis) in de eetkamer, maar die is echt niet meer te gebruiken en willen we t.z.t. vervangen, maar dan moeten dus eerst de schoorsteenkanalen gerenoveerd zijn. Vr de Kerst zal het plaatsen van een nieuwe kachel niet meer lukken, maar we hopen toch spoedig in het Nieuwe Jaar dat we veilig en gezond verder kunnen stoken. Momenteel stoken we op de houtvoorraad die nog bij het huis was. Er lag een enorme berg buiten voor het huis, die we versjouwd en gestapeld hebben op pallets in een krottig houthok, dat aan het huis gespijkerd is. Zodra de hele voorraad daar op is gaan we dat hok slopen en op een andere plek de houtvoorraad maken.  

Het huis in Bjsta hebben we nu nog als comfortabele basis. Dat is wel prettig als je (op het andere adres) ineens geen water meer krijgt, zoals we vorige week meemaakten. Gelukkig was het niet de waterleiding in huis, maar waar wel, was eerst een puzzel, waardoor we in ieder geval weer wat nieuwe buren hebben leren kennen. Het bleek dat de waterleiding, die naar ons toe leidt via het oude pomphuis op het terrein van een buurman, bevroren was. Iemand was er van de zomer bezig geweest en had de isolatie niet meer teruggezet en dan wil het wel met -24. Inmiddels is alles weer onder controle en zijn we weer een stapje meer bekend met ons toekomstige huis en de omgeving.

We hebben nu twee plekken om sneeuw te ruimen. Gelukkig hebben we nu beter materieel (schuivers) dan vorig jaar, maar het blijft handwerk. Hoewel op het nieuwe adres de buurman zo goed is om met zijn snslunga (zuigt de sneeuw op en blaast die dan weg) onze oprit te willen doen. Het weggetje naar ons toe, waar alleen wij gebruik van maken, wordt door een grote sneeuwschuiver (shovel) toegankelijk gemaakt, maar die kan helaas het hek niet door. Toch is het best lekker om buiten sneeuw te schuiven, als het erg koud is. Je wordt vanzelf warm en de sneeuw is dan lekker licht, poeder of dons. Als het warmer wordt, is de sneeuw veel zwaarder, omdat er dan meer vocht in zit.  

Door de vroeg ingetreden forse kou - begin november - is het nabij gelegen skiresort eerder open dan normaal. Ze konden namelijk eerder gebruik maken van de sneeuwkanonnen, die naast de natuurlijke sneeuw ingezet worden. Daardoor zijn we - naast het klussen -  in de weekeinden vaak wel minimaal 1 dag een paar uurtjes op de piste.   Volgende week heeft David weer Kerstvakantie en dan gaan we vast wel vaker skin en kunnen we dus wat minder klussen.  

Sinds een aantal weken staan we bijna elke schooldag om 6.30 uur op en gaan om 7.30 uur lopend met z'n 3-en richting school. Dit jaar begint David nl. om 8.10 uur en kan hij niet meer met de taxi mee. Op een bepaald punt loopt David dan alleen door, nog zo'n 10 min. Wij gaan daar af en lopen een rondje, als het helder weer is zien we prachtig de kleuring van de opkomende zon, en zijn dan om 8.30 weer thuis. David kan dan wel 's middags met de bus terug. Als we niet met David lopen dan proberen Frans en ik toch elke dag minstens  een half uur te lopen, ook al is het donker.  

David zit nu in klas 7, vertaald naar Nederlandse begrippen is dat de 1e klas van het voortgezet onderwijs. Dit betekent, wat vaker huiswerk, wat Duitse of Engelse woordjes. Maar volgens mij i s het minimaal in vergelijk met wat in Nederland gebruikelijk is. David repeteert altijd zelf en dan overhoor ik hem, waardoor ik nu begrijp waarom ik het zo moeilijk heb (gehad) met de uitspraak van het Zweeds. Mijn Duits was redelijk goed (nu overschreven door het Zweeds) en de uitspraak van de Duitse is heel anders dan de Zweedse en dat komt heel veelvuldig voor. Engels is verplicht, maar 1 taal is vrij te kiezen. Wij hebben nog gevraagd of hij niet 2 talen erbij mocht hebben, maar dat kon organisatorisch niet. Hij had dan namelijk naast Duits ook Spaans gekozen. Het Engels en Duits gaat hem tot nog toe erg gemakkelijk af, met dien verstande dat we de uitspraak vaak moeten corrigeren, door de Zweedse invloed, die hij omgekeerd van ons ondervind. Zelfs de leraren doen het niet correct, hoewel ze een spraak CD in het boek bijgeleverd hebben, maar daar luisteren ze blijkbaar niet naar. Verder is een hoofdvak wiskunde en ook daar scoort David goed mee. Doordat er hier geen muziekleraar meer beschikbaar was om tubales te krijgen, waar David vanaf zijn 6e mee bezig was, is hij overgestapt op gitaar, wat ook erg leuk gaat. Hij heeft natuurlijk een levend voorbeeld aan zijn grote broer Michiel. Verder is David nog steeds actief met voetbal bezig geweest en nu - in het winterseizoen - met trainen.

Creator of this Website: Christine Eckenhuijsen Smit | Copyright2014 Ons Leven in Zweden
laatst bijgewerkt 24 jan 2018