Dagboek van Ons leven in Zweden

En voor de aanpak van lichamelijke, psychische
en/of emotionele klachten en/of vragen bieden wij

Healing en Reading op Afstand

Coaching in Bewustwording

Persoonlijk Energie Profiel

Leef jouw Opdracht

 

 

 

Voorgeschiedenis

Dagboek
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016

Praktijk
Re-member-your-Self
Afstands-Healing/Reading

Wie zijn wij
+contact

Jaaroverzicht 2011

Onderwerpen op deze pagina: Februari | Oktober (verhuisd) | December

FEBRUARI

Het weer gaat hier in onze omgeving als een jo-jo op en neer. Twee weken geleden leek het ineens voorjaar, om verderop in diezelfde week over te gaan in een sneeuwstorm zoals hier in tijden niet is voorgekomen. Met enorme sneeuwduinen tot gevolg, waardoor de toegangsweg tot ons toekomstige huis volkomen dichtgesneeuwd was. De shovelbestuurder was er met z'n gewone sneeuwruimploeg niet doorheen kunnen komen en moest zwaarder materieel voor op zijn shovel gaan zetten. Als we er hadden gewoond was David die dag niet naar school kunnen gaan, zoals ook met een aantal klasgenootjes gebeurde. Daarna werd het weer even iets zachter, waarna de temperaturen voor een aantal dagen weer fors daalden onder de - 15 en - 20. Vrijdag op zaterdag (18 op 19 februari) hadden we de koudste nacht van deze winter te pakken met - 32. Overdag was het - 25, dus zijn we gaan langlaufen in plaats van skiŽn. Het was namelijk wel prachtig zonnig en omdat het tijdens die koude dagen onaangekondigd ook nog eens drie dagen vrijwel onafgebroken gesneeuwd had, zag het er weer uit als het ultieme winterplaatje. Het was zondag met tussen de 0 en -5 goed te doen om wel weer te skiŽn. In onze omgeving (Midden-Zweden), ligt de meeste sneeuw van heel Zweden. Bij het Ski Resort in Hassela (25km van hier) is gemeten en ligt 1.30m gepistebulliede (dus ingedikte)sneeuw.   Hierbij twee foto's, gemaakt toen David en ik zondag aan het skiŽn waren, om te laten zien hoe dik de sneeuw nog op de bomen ligt. Ze zijn genomen met David's mobiel, daardoor is de kwaliteit niet zo geweldig.  

We hebben net ontdekt hoe het komt dat onze vogelvoeder containers zo ontzettend snel leeg zijn, zie hier

OKTOBER

Wij zijn in juli dit jaar proef gaan slapen in ons "nieuwe", grotendeels zelf gerenoveerde huis. Van toen af zijn we langzaamaan begonnen dingen over te brengen vanuit ons andere huis.

Doordat we er nu permanent woonden, konden we ook wat gestadiger doorgaan met klussen. Al moesten we ook steeds naar het andere huis om het gras te maaien, hetgeen David vooral voor zijn rekening nam. In augustus is het helemaal prijs, dan moet er zeker 2 keer per week gemaaid worden en dat op twee adressen.

We hebben een wand van het houthok verfraaid door een vieze, oude, dichte, van een soort waterbestendig board gemaakte wand weg te halen en daarvoor in de plaats planken te zetten met kieren er tussen voor de ventilatie. De planken hebben we het welbekende Zweedse falun rood geverfd en daardoor is er ook de benodigde ventilatie ontstaan.

Vorig najaar hadden we een aantal bomen laten vellen. De stammen waren al door degene die ze geveld had in hapklare brokken gezaagd, maar die moesten nog wel gekliefd worden. Voorts lag er nog een enorme partij grote dikke takken, die verzaagd moesten worden. Hoe we dat voor elkaar moesten gaan krijgen, daar hadden we geen idee van.
Er waren wel een oude klief en een zaagmachine aanwezig, maar of ze het nog deden was de vraag. Gezien alle andere dingen, die niet meer funktioneerden zoals ze zouden moeten (schoorsteenkanaal, houtfornuis en houtkachel) hadden we er een hard hoofd in. Maar na wat aanpassingen en instruktie van de buurman moest het toch wel lukken. Aangezien het niet meer de jongste exemplaren zijn is het extra opletten met de veiligheid. Christine heeft vrijwel de hele partij gekliefd en gezaagd, voordat de winter inviel. Rest nog een aantal stukken die te groot zijn voor onze klief. Misschien kunnen we volgend jaar tijdelijk een grotere klief lenen van iemand.

Dan is er nog zoiets als de houtopslag. Dat was ook nog een ding apart voor leken als wij. Dus veel op internet gezocht en deskundigen gevraagd. We hebben wat met hout lopen sjouwen, ongelooflijk! Eerst alles netjes op pallets buiten, toen weer overstapelen, omdat het te dicht tegen elkaar aan lag en daardoor niet genoeg ventilatie kreeg. Wel afdekken of niet afdekken???? En uiteindelijk de hele partij toch maar, net voordat de winter begon naar binnen in het houthok. We vermoeden namelijk,dat de voorraad die er nog lag niet voldoende zou zijn en we de hoop hadden dat tegen de tijd dat we het nodig zouden hebben, het door onszelf gezaagde en gekliefde hout wel droog genoeg zou zijn om ook te kunnen stoken. Dat betekende dat we in het houthok ook stevig aan de gang moesten om ruimte te creŽren. Ook daar hebben we pallets gebruikt om het hout op te stapelen. Maar aangezien het houthok door de vorige bewoner later aangebouwd is, is de vloer niet overal gelijk vanwege stenen en boomstronken van bomen die er eerder gestaan hebben. Dus overal hebben we onder de pallets aanpassingen moeten maken om ze recht te krijgen. De voorraad die we daar al hadden liggen hebben we voor de zoveelste keer verplaatst naar de plek waar we ruimte hadden gemaakt, zodat de nieuwe voorraad op de plek van de oude kon liggen. Ja wat dat betreft al echte Zweden, alsmaar in de weer met hout!

Omdat het redelijk lang zacht is gebleven konden we nog lange tijd doorgaan met klussen buitenshuis. O.a. hebben we hoog op de ladder gestaan om het huis toch nog te schilderen op de plekken waar het het hardste nodig was. Ook hebben we ons karretje nog een aantal keren volgeladen om naar de stort te rijden met troep van de vorige eigenaar wat nog op de zolder lag.

DECEMBER

Eerlijk gezegd hebben wij nog niet echt het gevoel dat het over een paar dagen al Kerst is. Daardoor zijn we ook wat laat met kerstkaarten. Toch ligt er al een aardig pak sneeuw en is het weer sprookjesachtig wit overal, omdat ook de bomen helemaal bepoederd zijn. Wij wijten het aan het feit dat het tot voor kort nog relatief warm was. Gelukkig voor ons want daardoor konden we nog allerlei buitenklusjes afmaken, die eigenlijk nog wel nodig waren voor de echte winter in zou vallen.

Voor ons was de grootste omslag, toen de klok verzet werd. Toen was het ineens veel sneller donker 's middags en dan gaan de kerstlichtjes al voor de ramen en worden buiten opgehangen. Ook hebben we onze traditie die hier ontstaan is, de kerstboom optuigen met Sinterklaas, dit jaar niet gevolgd.  

Binnen hebben we de afgelopen weken weer de nodige klussen gedaan.
We hebben nu een echte slaapkamer, doordat we een geÔsoleerde scheidingswand hebben gemaakt in het deel wat eerst een grote woonkamer was; te groot voor ons en nu heel praktisch verdeeld in een slaapkamer, werkgedeelte en woonkamer.

Ook hebben we ons verwarmingssysteem verbeterd, doordat we ontdekten dat op de zolder een pijp lag met een ventilator ertussen, bedoeld om warmte boven het houtfornuis weg te zuigen. Deze warmte kwam in de nieuwe slaapkamer. Dat wilden we niet. We hebben eerst alle buizen en de ventilator van zolder gehaald en buiten grondig schoongemaakt, vreselijk wat een stof, Daarna heeft Frans alles zo teruggeplaatst, dat de warmte in de overgebleven woonkamer uitkwam. Daartoe moest hij een nieuw gat maken. En het werkt. Op deze manier hebben we nog meer profijt van ons houtfornuis. Ook de maaltijden koken we meestal op dit houtfornuis, als het toch aan is. Naast deze warmtebron hebben we ook nog een luchtwarmtepomp, maar ook electrische elementen. Het voordeligst voor ons is echter om op hout te verwarmen en dat doen we dan ook zoveel als mogelijk.

Het is een hele andere winter dan vorig jaar, toen we al vrij snel veel sneeuw hadden, die door de lage temperaturen bleef liggen. Nu is het behoorlijk gekwakkel.
Toch ging het dichtbij gelegen skigebied  zondag open. Daar hebben David en ik, Christine meteen gebruik van gemaakt, met tot gevolg bij mij  maandag behoorlijke spierpijn in de bovenbenen, ondanks bijna dagelijkse training en lopen. Maar het gevoel direct na het skiŽn was weer heerlijk, dat is echt 'zen' voor mij.
David vind het inmiddels ook de heerlijkste sport, die hij kan bedenken. Hij komt dan ook al als een volleerde skiŽr in parallelschwung naar beneden en dat terwijl hij het twee jaar geleden, toen hij begon, helemaal niet zo zag zitten.
Dit jaar zijn overigens in maart de Zweedse skikampioenschappen op de hellingen waar wij skiŽn. Voor liefhebbers van skiŽn hier een link naar ons skigebied
http://www.hasselaski.se/ .

We hebben ons al de nodige keren in het zweet gewerkt met het schuiven en scheppen van sneeuw. Toch zal het dit jaar waarschijnlijk wat minder nodig zijn, omdat de sneeuwschuiver die het weggetje naar ons huis doet, nu ook door schuift bij ons op het erf.
We moesten daarvoor wel eerst de electriciteitsdraad die naar de stuga loopt verhogen en de kweekbakken die ik van de zomer had neergezet onder de sneeuw vandaan halen, maar dat hadden we er graag voor over om de rest van de winter van het geploeter af te zijn. Vorige week hebben Frans en ik 's morgens minimaal anderhalf uur staan schuiven en toen 's avonds nog een keer een uur met David erbij. De volgende dag was ik echt uitgeteld.  

Donderdag heeft David Kerstvakantie en als het zo prachtig blijft met sneeuw gaat er zeker veel geskied worden. En natuurlijk nog meer spelletjes dan we gebruikelijk al doen. David leert ons steeds weer nieuwe kaartspelletjes, waar we dan weer een hele tijd aan verslingerd zijn. Als hij uit school komt spelen we meestal een paar potjes en dan voor hij naar bed gaat weer. Een heuse competitie met puntentelling en al.

David begint op school steeds prettiger contact te krijgen, na 4 jaar!!! Ja, David is een volhouder en weet zich er op een evenwichtige manier doorheen te slaan.  

Gistermorgen bij het uitzwaaien van David om 7.50 uur stonden er vijf herten op ongeveer 100m afstand in de schemer op de besneeuwde weide tussen ons huis en de bosrand. Regelmatig zien we ook een vosje voorbij komen. Van de zomer hebben we vanuit de woonkamer kunnen genieten van een vos met spelend jong. En de vogels beginnen ook bij dit huis de voederbakjes te ontdekken. Ook het voederhuis op paal, dat David op houtbewerking (vak op school) heeft gemaakt wordt druk bezocht en zelfs de nestkast, die hij twee jaar geleden gemaakt had en die we toch maar mee hebben genomen en opgehangen, had alweer belangstelling.

Inmiddels begint het werk in de praktijk weer te lopen nu ik er - na al het geklus - meer tijd voor heb. Zowel sessies met mensen van hier, als in Nederland. Hier zowel cranio sacraal behandelingen als healing/readingen. En voor Nederland zowel healing/reading op afstand als een Leef jouw Opdracht (A,B en C).  
Allemaal weer erg fijn om te mogen doen. Vooral als je merkt dat het mensen helpt om zich weer in balans en gelukkiger te voelen en daardoor meer energie te hebben.
Er lopen inmiddels ook contacten, waardoor het wel eens zou kunnen, dat ik volgend jaar weer cursussen zowel 'Bewust Bewegen op Muziek' als 'IntuÔtieve en Persoonlijke Ontwikkeling' kan gaan geven. Ik kan dan gebruik maken van een mooie ruimte in een pand voor algemeen nut in het dorp waar wij nu wonen. Het heeft zelfs een klein toneel.

De kerstkaart aan de Nieuwsbrieflezers

Creator of this Website: Christine Eckenhuijsen Smit | Copyright2014 © Ons Leven in Zweden
laatst bijgewerkt 24 jan 2018