Dagboek van Ons leven in Zweden

En voor de aanpak van lichamelijke, psychische
en/of emotionele klachten en/of vragen bieden wij

Healing en Reading op Afstand

Coaching in Bewustwording

Persoonlijk Energie Profiel

Leef jouw Opdracht

 

Voorgeschiedenis

Dagboek
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016

Praktijk
Re-member-your-Self
Afstands-Healing/Reading

Wie zijn wij
+contact

Jaaroverzicht 2013

Onderwerpen op deze pagina: In Stockholm passen verlengen - Zweedse boeken - Skelter Verkocht - Hout - Bezoek - David einddiploma Högstadiet - Zomervakantie in Zweden/Stockholm - Weer thuis - Ons weggetje verbeterd - David school - Huis verkocht – Stuga verbouwen - Vakantie Nederland - Veel sneeuw, veel wind en skiën - Aanschaf 'snöslunga'

Passen verlengen
Vijf jaar geleden konden wij onze pas nog in Sundsvall verlengen, slechts 70 km van ons vandaan, maar nu moeten wij daarvoor naar Stockholm, naar de Nederlandse Ambassade. We hebben er meteen een 'relaxed' dagje uit van gemaakt. We zijn namelijk lekker met de trein gegaan. Het was pas ons tweede bezoek sinds 2007. We hebben heel veel foto's gemaakt, waarvan hier enkele.

Zweedse boeken
Het afgelopen jaar heb ik veel Zweedse boeken en boeken in het Zweeds gelezen. Het heeft mijn woordenschat aanzienlijk uitgebreid.
Met Zweedse boeken bedoel ik boeken, die over Zweden gaan en in het Zweeds geschreven zijn.
Met name de vele historische romans van de Zweedse schrijver Per Anders Fogelström hebben mijn begrip en gevoel voor het Zweedse leven beduidend vergroot. Vooral Stockholm wordt in een grote tijdsspanne beschreven, waardoor we, toen we er deze zomer waren, veel meer mee verbonden raakten en er bijna dagelijks rondzworven. Niet op de geijkte, maar juist op de minder bekende plekken. Daardoor maakten we zomaar op een namiddag een openlucht jazz-/rock-/blues-concert mee. Iedereen lekker op een plaid in het gras met een drankje en een hapje in de zon. Zelfs de ’Fietsfabriek’ kwamen we tegen, gerund door een Marokkaan, die een tijd in Nederland had gewoond, met een Zweedse is getrouwd en de meest mooie Nederlandse fietsen in allerlei mooie kleuren en samenstellingen verkoopt.

In de spirituele nieuwsbrief staan stukjes van de schrijver Paulo Coelho. Ook deze heb ik in het Zweeds gelezen, want dat soort boeken zijn hier in de bibliotheek uiteraard niet in het Nederlands. Maar het is goed en het gaat steeds makkelijker. Soms is het zelfs gewoon lastig om iets terug naar het Nederlands te vertalen, terwijl je in het Zweeds precies weet wat er bedoeld wordt.

Skelter verkocht
Eindelijk dan toch David z'n skelter met aanhang verkocht. Helemaal uit Friesland meeverhuisd, waar wij hem van onze buurman kochten. David heeft er erg veel plezier van gehad. Hier in Zweden was het toch wel zwaar trappen, maar hij is er bij Bjåsta nog wel regelmatig mee gaan rijden en had daar veel bekijks, zeker ook van volwassen mannen.
Met pijn in het hart, maar we wilden ruimte maken en zonde om ongebruikt te laten staan. Uiteindelijk kwam een opa hem voor zijn kleinkinderen halen. Deze opa had David er op zien voorbijkomen toen wij nog in Bjåsta woonden. De skelter rijdt nu in Gävle rond en zal ook daar bekijks hebben. Het is daar over het algemeen vlakker dan hier.
En David is nu aan wat anders toe!

Hout
Veel draait om hout c.q. bomen in Zweden. Er is (zijn) er dan ook veel van. Zo ook bij vrienden. Hij Engelsman en zij Zweeds. Hij wilde in het voorjaar in een behoorlijk groot, maar drassig gebied van hen bomen gaan rooien. Wij zouden meehelpen met de stronken eruit slepen en dan zouden ook wij een deel hout krijgen, wat we op hun erf op zijn klief mochten klieven.
Het uit het terrein sjouwen was een enorm zware klus en we zijn er in het voorjaar een aantal weekenden mee zoet geweest. Maar het was lekker om zo buiten in de natuur bezig te zijn en samen fysieke arbeid te verrichten. Voor David was het zeker een avontuur, want hij mocht steeds met hun quod en karretje erachter naar boven rijden, wat hij heel goed deed.

Bezoek
Zowel in de winter als in de zomer hebben we bezoek vanuit Nederland gehad.
In de winter kwamen de dochters met twee kleinzonen van Frans. De jongens wilden die vele sneeuw wel eens met eigen ogen zien en vooral voelen. Ze hebben zich heerlijk kunnen uitleven op onze ’spark’ (Zweedse slee). Skiën leek hun erg leuk en vooral stoer, maar dat bleek toch niet zo gemakkelijk als ze dachten en dat was snel bekeken. Maar ze hadden erg veel pret met een geleend bobsleetje.
In de zomer kwamen tot dan toe ’onbekenden’ langs. Een spelgenote (al 2 jaar) van David van het spel Wordfeud zou met haar echtgenoot naar de Noordkaap. Wij vroegen of ze dan ook hier langs konden en wilden komen. Tenslotte is het een klein stukje van de snelweg af, als je door Zweden naar het noorden rijdt. En zodoende kwamen ze hier op een namiddag half juni met hun 2-persoons camper van Coolcampers.nl aan, met een heel Nederlands pakket (stroopkoeken en saucijzenbroodjes) en ook nog speciaal voor David’s slagen. David vond het erg leuk om pizza voor hen te maken. Het was erg gezellig en we hebben lekker gekletst en gevraagd of ze met hun camper op ons terrein wilden blijven staan voor de nacht. De volgende ochtend een lekker ontbijtje en toen konden ze weer verder op weg naar de Noordkaap.

David einddiploma en afsluiting Högstadiet
Het uitreiken van het einddiploma was een officiële aangelegenheid, die in de kerk gehouden werd. Er werd daarbij ook weer muzikaal gepresteerd. Om de feestelijkheid te verhogen waren zelfs de meeste leerlingen netjes uitgedost, zelfs in pak met stropdas. Wij vonden het wat te ver gaan om speciaal hiervoor een pak voor David te moeten kopen, dus hadden het creatief opgelost met de blazer van Frans, spijkerbroek en nette blouse en voor de gelegenheid hadden we een bijpassende stropdas gekocht. Als klas hebben ze ook nog een leuke afsluiting gehad.

Een oude fase is afgesloten en een nieuwe fase breekt aan na de zomervakantie. Het zgn. 'Gymnasiet', een 3-jarig vervolg van de Middelbare School, die in klas 7 van het 'Högstadiet' begint. Het 'Gymnasiet' is niet hetzelfde als het Nederlandse Gymnasium.
Spannend, weer een nieuwe school, nieuwe leerlingen, bij wie kom je in de klas en nu met de bus naar Hudiksvall, net iets langer onderweg.

Vakantie Zweden – Stockholm
We zijn twee heerlijke weken met de caravan erop uit geweest. Heel, heel rustigjes richting Stockholm met 2 overnachtingen ertussenin. Veroorzaakt omdat we toen we nog maar net op de snelweg kwamen – 20 minuten van ons vandaan – een ernstig ongeluk vlak voor ons hadden. We hadden een heel klein oponthoud thuis, waarvan ik al het gevoel had dat dat niet voor niets was. Dat bleek ook anders waren wij een onderdeel van dat ongeluk geweest. Maar toch, de schrik zat er behoorlijk in en ik wilde meteen de snelweg af. Het was een zondag en waar het normaal altijd rustig is, was het verkeer nu druk en stressig. Dus van de snelweg af, ergens binnendoor, waar we nog nooit geweest waren en rustig verder tuffen, maar wat we gezien hadden bleef die dag nog lang hangen.
Uiteindelijk zijn we op een camping in Vaxholm gekomen, 40 km ten noord-oosten van Stockholm. Vanuit Vaxholm gaan allerlei veerboten naar andere eilanden en naar Stockholm. Vanaf de boulevard kun je al dat vakantieverkeer aanschouwen vanaf een bankje. Wie wel eens in Harlingen het vakantieverkeer naar en van de eilanden heeft bekeken weet waar ik het over heb. Je wordt er vanzelf vrolijk van, want velen zijn in vakantiestemming. Hoewel op deze boten ook wel mensen zitten die het als woon- werkverkeer hebben.

We zijn zelf ook een dag met de boot naar Stockholm gegaan. Een tochtje van ongeveer anderhalf uur. Het was heerlijk weer, dus genieten. Met Nederlanders gepraat die op dezelfde camping stonden en die we vervolgens de hele dag weer tegenkwamen. Ik verstuikte mijn voet, maar door direkte healing en rescue creme kon ik toch nog redelijk doorlopen en was ik er na een paar dagen zwelling weer vanaf.
Terug zijn we met een ouderwetse stoomboot gegaan. Met onze thuishaven bijna in zicht maakte de kapitein een zodanige manoeuvre dat we op een fractie na niet in aanvaring kwamen met de gewone boot voor ons, waar de andere Nederlanders in zaten. Door de korte deining van de stoomboot hadden we nog behoorlijk lange tijd last van onze evenwichtsorganen.

Verder hebben we heel wat keren een schitterende rit met de auto naar Stockholm gemaakt, via 2 veerponten, die gratis waren. We hebben vliegtuigen gespot bij vliegveld Arlanda; die dag was het net koud en winderig.
Ook hebben we aan de zuid-oost kant van Stockholm getourd en weer een veerpont – deze keer niet gratis – gehad en daar kasteel Drottningholm bezocht, de buitenkant en een klein gedeelte van de tuinen.

Een andere dag aan het strand van Mälaren (het grote binnenwater bij Stockholm) zijn David en ik helemaal kleddernat geworden, met onze gewone kleren aan, toen we op de rotsen zaten te kijken naar een tamelijk kleine veerboot en te laat de enorme golfslag opmerkten. Anderen en ook wij moesten erg lachen.

Weer thuis
Eenmaal weer thuis in Vattlång hebben we genoten van het lekkere weer, maar toch ook behoorlijk geklust. Ik heb de hele onderfasade van het huis donkergrijs geschilderd, waardoor het veel meer op de grond kwam te staan, dan met het grijsblauw. Het ziet er daardoor ook chiquer uit. Ik heb datzelfde toen ook met het huis in Bjåsta gedaan.
We hebben de aftantse deur van de schuur eindelijk vervangen. Ik schilderen en David en Frans het uitbreken van deur en kozijn. En Frans later weer het aanbrengen en aanpassen, want de maat was natuurlijk anders.

Ook ben ik nog veel in de tuin bezig geweest met uitbreiding en nieuwe aanplant. Daar hebben we dit najaar al volop van kunnen genieten en volgend jaar hoop ik dat er nog meer moois uit de grond komt. Ben erg benieuwd naar m’n pioenrozentuin, waarvan ik er veel van Bjåsta had meegenomen. Doordat er daar veel wortelstokken in de grond zaten kon dat makkelijk, zonder daar al te veel te verstoren.
Voorts hebben we twee kelderruimtes opgeknapt en verfraaid. De ene ruimte is de ’natte’ ruimte waar de wasmachine en de warmwaterboiler staan. Het zag er niet erg prettig uit. Het oude en vieze aanrechtje hebben we gesloopt en na alles grondig schoonmaken een eenvoudig Ikea aanrechtblokje met gootsteen geplaatst. Leidingen, wanden, plafond en deur geschilderd. Cementenvloer aangesmeerd en een heel degelijke en stevig soort zeil, wat de vorige eigenaar had achtergelaten erover gelegd.
De andere ruimte, noemen wij de houten kelder, omdat die een houten vloer heeft, die nog vernieuwd moet worden. De wanden hebben we echter nu netjes afgewerkt en deels geschilderd, waardoor het er ook daar veel beter uit ziet.
Dan hebben we nog een aantal kelderruimtes. Die onder de woonkamer was vroeger stal (stalletje). Daar gaan we t.z.t. de tafeltennistafel zetten. En we hebben nog een zgn. ’jordkällare’ = koele ruimte voor het opslaan van eten. Wij hebben daar echter nu de planten die overblijven staan en alle potten.

Weggetje verbeterd
In oktober hebben we ons weggetje van een nieuwe laag 'grus' (grind) laten voorzien. Dat het zo makkelijk zou gaan hadden we niet verwacht. De grote vrachtwagen had een spreider in de bak zitten waardoor het perfekt in de twee sporen gestort kon worden. Later nog wel een beetje aanharken aan de zijkanten, vooral na een aantal keren erover rijden.

In het voorjaar hadden we in de modder vastgezeten, nadat we net die dag de auto hadden gewassen in de wasstraat. Dat deden we al heel weinig, maar aan het einde van het winterseizoen is het wel hard nodig. Maar goed, toen konden we per omgaande bijna weer, nadat we er met de trekker van de buurman uitgetrokken waren.

David school
David heeft het erg naar zijn zin op het 'Gymnasiet'. Hij doet het Techniek programma. Het is behoorlijk pittig met veel wiskunde en voorts natuurlijk scheikunde, techniek, produktietechniek, Engels en nog wat andere vakken. David heeft als extra Duits, waar hij al op de vorige school mee begonnen was en wat hem als hij het volgend jaar ook nog neemt extra punten oplevert.
In januari/februari moet hij gaan kiezen welke vervolgrichting hij volgend schooljaar wil gaan. Dit is op zich wel belangrijk voor het verdere verloop, maar hij kan in het derde en laatste jaar d.m.v. verdieping en persoonlijke keuze eventueel aanvullen, wat hij nog nodig zou hebben.
Het is wel een omschakeling qua tijden. 3 x in de week om 6.00 op om de bus van 7.00 te halen en 3 x in de week om 16.00 pas uit en dus om 17.00 bij de bushalte hier. Wij halen hem ook nog wel eens op als we boodschappen in de stad doen, dus dat is dan weer een meevaller. Wij doen ’s ochtends om de beurt dienst om het vol te houden.

Huis verkocht
11 december jl. was het zover. Ons huis in Bjåsta heeft nieuwe eigenaren.
Waarom het ruim drie jaar heeft moeten duren, is eigenlijk een spiritueel verhaal, maar heel simpel kun je zeggen; we konden het
niet loslaten.
We hebben daarvoor eerst ons huis in Vattlång te koop moeten zetten, omdat we echt zo niet door wilden en konden gaan. Kregen daar overweldigend veel belangstelling voor, waar we eigenlijk helemaal niet op zaten te wachten. Maar toch altijd leuk om te weten voor het geval dat.
Het op dat moment echt kiezen voor Vattlång resulteerde erin dat we ineens ook meerdere geïnteresseerden hadden voor Bjåsta. Met uiteindelijk 1 stel dat uitermate blij was dat huis gevonden te hebben. Dus zij zitten in Bjåsta en wij in Vattlång, waar we al zoveel energie en liefde ingestoken hadden.
Eindelijk weer 1 plek om sneeuw te ruimen, te onderhouden en gras te maaien.
Het was nog wel even aanpoten om de spullen die we er weer naar toe hadden gebracht, om het voor eventuele vakantieverhuur in te richten, weer terug te verhuizen met onze aanhangwagen, maar het is ons net gelukt voordat de sneeuw ging vallen.

Stuga verbouwen
Maar stilzitten gaan we voorlopig niet. Er zijn nog wat projecten, die we in orde willen hebben: een keldervloer, bomen laten rooien dus hout klieven en nog wat klussen, die geklaard mogen worden. Wat we daarin zelf kunnen doen, pakken we ook zelf aan.

Wat we vooral een leuke en uitdagende klus vinden is de stuga, die op ons terrein staat in orde te maken, met 4 à 5 bedden, voor de verhuur. We weten nog niet wanneer we er aan kunnen beginnen, vanwege de temperatuur en de zin en ook omdat er dan eigenlijk eerst een paar bomen gerooid moeten worden en daarvoor moeten we toch echt een vakman inschakelen, willen we nog een stuga overhouden. We houden je op de hoogte!

Vakantie Nederland
Dankzij de verkoop van Bjåsta zit er ook weer zodanige rek in het budget dat een vakantie de zomer van 2014 naar Nederland wel in de planning zit. Dan is het zes jaar geleden, in 2008, dat we er voor het laatst waren. We zijn erg benieuwd hoe het ons gaat bevallen. Hoe ontwend we al of niet zijn. Of misschien slaat de heimwee dan juist weer toe. We zullen het zien.

Veel sneeuw, veel wind en skiën
Het is nu 8 december. Zoals je al hebt kunnen lezen en op de foto kunt zien, hadden we 2 weken geleden een enorme hoeveelheid sneeuw in 1 nacht en 1 dag. De week erna hadden we een storm, zoals we werkelijk nog nooit hebben meegemaakt. Het was echt eng. We hebben de bomen nog nooit zo krom zien staan. Bij sommige windstoten bewoog de lamp, kraakte het huis en natuurlijk viel de stroom een aantal keren uit. Voor dat laatste waren we overdag al gewaarschuwd door de elektriciteitsmaatschappij via sms.
Het was de dag van de overdracht van het huis. Hoewel Bjåsta een zeer degelijk huis is, waren we toch wel blij, dat onder die omstandigheden we toch nog maar voor één huis verantwoordelijk waren. Hoewel we toch nog even bij de buren daar geïnformeerd hebben hoe zij het hadden, omdat de nieuwe eigenaren er nog niet woonden en de elektra uitviel. Zij hadden dus geen water, vanwege het feit dat de waterpomp het dan ook niet meer doet. Gelukkig ging het allemaal goed.
Er zijn wel enorm veel huishoudens in deze regio een aantal dagen zonder stroom geweest, vanwege de vele bomen die op de kabels gevallen waren. Toch was de ravage wat bomen betreft 2 jaar geleden groter.
Wij hadden 2 x een stroomuitval, maar rond een uur of 12 ’s nachts was het weer normaal en nam gelukkig ook de wind af, zodat we toch nog konden slapen. Het was natuurlijk wel gezellig met levend licht aan, maar we durfden geen kaarsen aan te doen, voor het geval de wind het huis op de één of andere manier zou binnendringen. Wel veel lantarentjes met waxinelichtjes en 2 olielampen. Frans had uit voorzorg allemaal emmers met water gevuld, omdat we bij de vorige storm een aantal dagen geen water hadden. Gelukkig was het deze keer niet nodig, maar dat weet je nooit van tevoren.
Tja, dit is ook leven in Zweden!

Inmiddels is veel sneeuw weer weggesmolten, maar gelukkig hebben David en ik vorige zaterdag nog heerlijk kunnen skiën. Als première was één piste opengesteld en het sneeuwde. Er waren maar weinig mensen, die er gebruik van maakten. Het was weer heerlijk met fijne sneeuw. Maar ondanks oefeningen, toch spierpijn in de bovenbenen de volgende dagen.

Aanschaf ’snöslunga’
(sneuslunga – met de g van het franse ’garçon’)
Het is een apparaat wat doet zoals het klinkt. Het slurpt a.h.w. de sneeuw op en spuit het dan weer uit. Een apparaat wat eigenlijk elk huis wat op zichzelf staat wel heeft. Door de verkoop van het andere huis hebben we het eindelijk ook kunnen aanschaffen.
Alleen op het moment dat we het nodig hadden, dat was op een vrijdag, toen was hij er nog niet en konden ze hem ook niet afleveren, omdat zowat al het verkeer stil lag. Er was van niets ineens in één dag en één nacht een enorme vracht sneeuw gevallen.
David moest ’s morgens de bus van 7.00 uur hebben. Met hard rennen konden we die halen, maar dat was dan ook de enige bus. Bij school gekomen bleken er geen leraren te zijn, die zaten ook allemaal vast en dus kon hij weer naar huis. Niet dus, want er reed geen bus meer. En wij konden niet weg want we hadden de sneeuwschuiver van het weggetje afbesteld voor het schuiven van ons erf.
We zouden immers een ’snöslunga’ hebben. De auto stond, juist vanwege de te verwachten sneeuwval voor het huis, waardoor de weg naar het geschoven weggetje nog langer was. In drie etappes met de hand geschoven en toen waren we eindelijk om 12.45 klaar om David en een kameraad uit Hudiksvall op te halen.
Op zaterdag moesten we ook nog op Bjåsta gaan schuiven, want dat was toen nog niet overgedragen aan de nieuwe eigenaren. En degene die ons andere jaren geholpen had met zijn traktor, was juist aan zijn heup geopereerd. Maar met z’n drieën, zeker met zo’n sterke jongen als David erbij, waren we nog redelijk snel klaar, ook omdat de sneeuw nog niet zwaar was, door de lage temperatuur.

De snöslunga werd de maandag daarop afgeleverd, maar de grote vrachtauto kon niet op ons weggetje komen, dus hebben we (vooral Frans) hem de hele weg naar huis moeten slepen, na hem op de plek van aflevering uit z’n verpakking te hebben gehaald. Dinsdag kon dan eindelijk het wonder gebeuren. Onder instruktie en toeziend oog van de buurman, die we erbij hadden gehaald, heeft David proefgedraaid en het ging heel goed. Alleen was de sneeuw inmiddels zwaar, door de hoge temperatuur. De dagen erna is weer veel gaan smelten, maar dan is het wel fijn, dat de stukken die met de snöslunga gedaan zijn helemaal ijsvrij zijn, wat niet zo is op de plekken waar nog sneeuw lag, dat zijn nu ijsbanen. Dus maar goed dat we dubs (korte ijzeren pinnetjes) op de banden hebben anders kwamen we hier niet boven aan.

Onze kerstkaart voor de nieuwsbrieflezers

Creator of this Website: Christine Eckenhuijsen Smit | Copyright2014 © Ons Leven in Zweden
laatst bijgewerkt 24 jan 2018